Remote work από άλλη χώρα; Γιατί το «δουλεύω από όπου θέλω» δεν είναι για όλους
Χαμηλή διάδοση της εξ αποστάσεως απασχόλησης, ασθενέστερα εισοδήματα, ακριβή στέγη και θεσμικοί περιορισμοί στενεύουν δραστικά τις πραγματικές επιλογές των εργαζομένων
Ένα laptop, ένας καφές και μια βαλίτσα αρκούν για να στηθεί η εικόνα της σύγχρονης εργασιακής ελευθερίας. Η πραγματικότητα, όμως, πίσω από το remote work από άλλη χώρα είναι πολύ πιο απαιτητική.
Η δυνατότητα να εργάζεται κάποιος από τη Λισαβόνα, τη Βαρκελώνη ή οποιονδήποτε άλλο προορισμό δεν εξαρτάται μόνο από μια καλή σύνδεση στο διαδίκτυο. Προϋποθέτει επάγγελμα που μπορεί να ασκηθεί ψηφιακά, εργοδότη που εγκρίνει την εργασία από το εξωτερικό, επαρκές εισόδημα και συμβατότητα με φορολογικούς, ασφαλιστικούς και εργασιακούς κανόνες.
Στην ελληνική αγορά, όπου η τηλεργασία παραμένει περιορισμένη και το κόστος ζωής απορροφά μεγάλο μέρος των εισοδημάτων, το «δουλεύω από όπου θέλω» απέχει αισθητά από το να αποτελεί επιλογή για όλους.
Η Ελλάδα παραμένει χαμηλά στην τηλεργασία
Το 2025, σύμφωνα με τη Eurostat, μόλις το 2,3% των απασχολουμένων στην Ελλάδα εργαζόταν συνήθως από το σπίτι. Στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το αντίστοιχο ποσοστό έφτανε το 8,9%.
Η διαφορά δείχνει ότι, πριν εξεταστεί η δυνατότητα εργασίας από άλλη χώρα, προηγείται ένα πιο βασικό ζήτημα: πόσοι εργαζόμενοι στην Ελλάδα έχουν τη δυνατότητα να δουλεύουν εξ αποστάσεως ακόμη και από την κατοικία τους.
Ανάλογη ήταν η εικόνα και το 2023. Τα στοιχεία του EURES κατέγραφαν ότι το 5,5% των εργαζομένων στην Ελλάδα δούλευε ορισμένες φορές από το σπίτι, έναντι 13,3% στην ΕΕ. Όσοι εργάζονταν συνήθως από την κατοικία τους περιορίζονταν στο 1,9%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν 8,9%.
Η απόσταση δεν σχετίζεται μόνο με τις αποφάσεις των εργοδοτών. Συνδέεται και με τη δομή της ελληνικής οικονομίας. Τουρισμός, εστίαση, εμπόριο, μεταφορές, υγεία, εκπαίδευση και μεγάλο μέρος των υπηρεσιών και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας βασίζονται στη φυσική παρουσία.
Για σημαντικό τμήμα των εργαζομένων, επομένως, η τηλεργασία δεν είναι μια παροχή που απλώς δεν προσφέρεται. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο ίδιο το αντικείμενο της εργασίας τους.
Η τηλεργασία δεν σημαίνει ελεύθερη μετακίνηση
Η δυνατότητα εργασίας από το σπίτι δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι ο εργαζόμενος μπορεί να μεταφέρει τη θέση του σε οποιαδήποτε χώρα.
Το μοντέλο αυτό αφορά κυρίως επαγγέλματα που μπορούν να λειτουργήσουν πλήρως ψηφιακά, όπως η τεχνολογία, το marketing, το design, η ανάλυση δεδομένων, το customer support, η συμβουλευτική, η δημοσιογραφία, η μετάφραση, η δημιουργία περιεχομένου και η διαχείριση έργων.
Ακόμη και σε αυτούς τους κλάδους, απαιτείται συμφωνία με τον εργοδότη. Πρέπει επίσης να έχουν διευκρινιστεί το ωράριο, η προστασία δεδομένων, η ασφάλιση, η φορολογική αντιμετώπιση και η χρονική διάρκεια της παραμονής στο εξωτερικό.
Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ορίζει την τηλεργασία ως μορφή οργάνωσης ή εκτέλεσης εργασίας με τη χρήση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών εκτός των εγκαταστάσεων της επιχείρησης ή του οργανισμού.
Στον ιδιωτικό τομέα, η τηλεργασία συμφωνείται καταρχήν κατά την πρόσληψη ή με μεταγενέστερη τροποποίηση της σύμβασης. Το «remote» αποτελεί, συνεπώς, οργανωμένο εργασιακό πλαίσιο και όχι ανεξέλεγκτο δικαίωμα αλλαγής χώρας διαμονής.
Η αντίφαση με τους digital nomads
Η Ελλάδα επιδιώκει ταυτόχρονα να προσελκύσει digital nomads από τρίτες χώρες, οι οποίοι μπορούν να διαμένουν στη χώρα ενώ εργάζονται εξ αποστάσεως για επιχειρήσεις ή πελάτες του εξωτερικού.
Σύμφωνα με την επίσημη πλατφόρμα Work From Greece, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να διαθέτει εισόδημα ή μισθό τουλάχιστον 3.500 ευρώ τον μήνα μετά φόρων. Το απαιτούμενο ποσό αυξάνεται κατά 20% για σύζυγο ή σύντροφο και κατά 15% για κάθε παιδί.
Το συγκεκριμένο όριο απέχει σημαντικά από τις αποδοχές μεγάλου μέρους της ελληνικής αγοράς εργασίας.
Τα στοιχεία του EURES για το 2023 ανέφεραν μέσο καθαρό μηνιαίο μισθό 1.476 ευρώ στην Ελλάδα για εργαζόμενο χωρίς παιδιά, έναντι 2.351 ευρώ στην ΕΕ. Ο μέσος μικτός μισθός διαμορφωνόταν στα 1.961 ευρώ, έναντι 3.417 ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η χώρα προβάλλεται, επομένως, ως κατάλληλος τόπος διαμονής για εργαζομένους με εισοδήματα εξωτερικού, ενώ πολλοί εργαζόμενοι με ελληνικές αποδοχές δεν διαθέτουν το οικονομικό περιθώριο για αντίστοιχη μετακίνηση.
Η ελευθερία εξαρτάται από το εισόδημα
Η εργασία από άλλη χώρα συνοδεύεται από έξοδα που δεν περιορίζονται σε ένα αεροπορικό εισιτήριο. Ο εργαζόμενος πρέπει να καλύψει τη μετακίνηση, τη διαμονή, τις καθημερινές ανάγκες και ενδεχομένως ιδιωτική ασφαλιστική κάλυψη, ενώ μπορεί να εξακολουθεί να έχει οικονομικές υποχρεώσεις στην Ελλάδα.
Η πίεση της στέγασης περιορίζει ακόμη περισσότερο τις επιλογές. Στην έκδοση Housing in Europe 2025, η Eurostat κατέγραψε ότι το 2024 η Ελλάδα είχε το υψηλότερο ποσοστό επιβάρυνσης κόστους στέγασης στις πόλεις της ΕΕ.
Το 29% του πληθυσμού στις αστικές περιοχές ζούσε σε νοικοκυριά όπου οι στεγαστικές δαπάνες ξεπερνούσαν το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος.
Τον Φεβρουάριο του 2026, το Reuters ανέφερε ότι τα ενοίκια στην Αθήνα είχαν αυξηθεί περισσότερο από 50% μεταξύ 2019 και 2024, ενώ οι μέσοι μισθοί είχαν ενισχυθεί περίπου κατά 27% την ίδια περίοδο. Έξι στα δέκα νοικοκυριά δήλωναν ότι το μηνιαίο εισόδημα δεν επαρκούσε έως το τέλος του μήνα.
Για έναν εργαζόμενο που ήδη δαπανά μεγάλο μέρος των αποδοχών του στη στέγαση, η χρηματοδότηση μιας προσωρινής εγκατάστασης στο εξωτερικό γίνεται σαφώς δυσκολότερη.
Περισσότερες ώρες, λιγότερη ευελιξία
Η ελληνική αγορά εργασίας δεν καταγράφει μόνο περιορισμένη τηλεργασία. Παρουσιάζει και τη μεγαλύτερη πραγματική εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το 2025, οι εργαζόμενοι ηλικίας 20 έως 64 ετών στην ΕΕ απασχολούνταν κατά μέσο όρο 35,9 ώρες την εβδομάδα στην κύρια εργασία τους. Στην Ελλάδα, ο μέσος όρος έφτανε τις 39,6 ώρες, τον υψηλότερο μεταξύ των κρατών-μελών.
Η εικόνα αυτή συνδέεται με μια αγορά περισσότερο προσανατολισμένη στη φυσική παρουσία, στα σταθερά ωράρια και στη μικρότερη δυνατότητα του εργαζομένου να διαπραγματευτεί τον τόπο από τον οποίο θα παρέχει την εργασία του.
Η διασυνοριακή τηλεργασία δεν αποτελεί μόνο τεχνική δυνατότητα. Εξαρτάται από την κουλτούρα της επιχείρησης, τον τρόπο οργάνωσης της εργασίας και τη θέση που έχει ο εργαζόμενος μέσα σε αυτή.
Το φίλτρο των ψηφιακών δεξιοτήτων
Πρόσθετο εμπόδιο αποτελούν οι ψηφιακές δεξιότητες και η περιορισμένη παρουσία επαγγελματιών τεχνολογίας στην ελληνική αγορά.
Η ευρωπαϊκή πλατφόρμα Digital Skills and Jobs καταγράφει βασικές ψηφιακές δεξιότητες στο 52,4% του πληθυσμού στην Ελλάδα, έναντι 55,56% στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι ειδικοί τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών αντιστοιχούν μόλις στο 2,5% της συνολικής απασχόλησης, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος φτάνει το 5%.
Όσο περισσότερο μια θέση βασίζεται σε ψηφιακή εξειδίκευση και μπορεί να προσφερθεί ανεξάρτητα από τη γεωγραφική τοποθεσία, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να μεταφερθεί προσωρινά ή μόνιμα στο εξωτερικό.
Αντίθετα, οι χαμηλά αμειβόμενες ή τοπικά εξαρτημένες εργασίες, όπως και όσες απαιτούν άμεση επαφή με πελάτες, εξοπλισμό ή εγκαταστάσεις, αφήνουν ελάχιστο περιθώριο μετακίνησης.
Ποιοι μπορούν πραγματικά να εργαστούν από το εξωτερικό
Οι εργαζόμενοι που έχουν ουσιαστική πρόσβαση σε αυτό το μοντέλο συνήθως συνδυάζουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις:
- εργάζονται σε αντικείμενο που μπορεί να εκτελεστεί πλήρως εξ αποστάσεως
- διαθέτουν επαρκές και σχετικά σταθερό εισόδημα
- έχουν ισχυρές ψηφιακές δεξιότητες και καλή γνώση αγγλικών
- απασχολούνται σε επιχείρηση με διεθνή ή ευέλικτη εργασιακή κουλτούρα
- έχουν λάβει σαφή άδεια από τον εργοδότη
- γνωρίζουν τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις που μπορεί να προκύψουν
- μπορούν να καλύψουν το κόστος προσωρινής ή μόνιμης διαμονής εκτός Ελλάδας
Στην ίδια δυνατότητα έχουν συχνότερα πρόσβαση ελεύθεροι επαγγελματίες με πελάτες στο εξωτερικό και εργαζόμενοι σε διεθνείς επιχειρήσεις.
Όσοι απασχολούνται σε κλάδους φυσικής παρουσίας, έχουν ασταθές εισόδημα ή εργοδότη που απαιτεί καθημερινή παρουσία στο γραφείο παραμένουν εκτός, ανεξάρτητα από το αν θα ήθελαν να εργαστούν από διαφορετικό τόπο.
Για την ελληνική αγορά, το remote work από άλλη χώρα εξακολουθεί να αφορά κυρίως όσους διαθέτουν ταυτόχρονα μεταφέρσιμο επάγγελμα, οικονομική άνεση, ψηφιακή εξειδίκευση και συμφωνία με τον εργοδότη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο Κεραμέως για την επαγγελματική ασφάλιση
- Πότε θα πληρωθούν οι συντάξεις Αυγούστου και Σεπτεμβρίου
- Περισσότερα προϊόντα, λιγότερες προσφορές: Τι άλλαξε στα σούπερ μάρκετ το 2026
- Το έτοιμο φαγητό κερδίζει έδαφος – Στα 770 ευρώ τον χρόνο η μέση δαπάνη
- Η αγορά των 1,8 δισ. ευρώ: Σχεδόν 170 ευρώ τον μήνα στον παράνομο τζόγο
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
