Ρόρι Γκάλαχερ: «Δεν ήθελα να πεθάνω σε ένα γήπεδο στην Ελλάδα» – 45 χρόνια από τη συναυλία των 40.000
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1981 περίπου 40.000 άνθρωποι κατέκλυσαν το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας για τον Ιρλανδό κιθαρίστα. Η μουσική, τα επεισόδια και τα δακρυγόνα έγραψαν μία από τις πιο άγριες σελίδες στην ιστορία των μεγάλων ροκ συναυλιών στην Ελλάδα
Σαράντα πέντε χρόνια έχουν περάσει από τη βραδιά που ο Ρόρι Γκάλαχερ ανέβηκε στη σκηνή του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας και βρέθηκε απέναντι σε ένα κοινό πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που περίμεναν οι διοργανωτές. Ήταν 12 Σεπτεμβρίου 1981. Οι αρχικές εκτιμήσεις μιλούσαν για περίπου 15.000 θεατές· τελικά, οι μαρτυρίες και οι μεταγενέστερες καταγραφές ανεβάζουν το πλήθος κοντά στις 40.000.
Η ημερομηνία υπάρχει και στο επίσημο αρχείο του Rory Gallagher: «12/9/1981, Athens, Greece, Nea Philadelphia Stadium». Στο ίδιο αρχείο σημειώνεται και η συμμετοχή του σαξοφωνίστα John “Irish” Earle.
Για την Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του ’80, η παρουσία ενός διεθνούς ροκ μουσικού αυτού του μεγέθους δεν ήταν ακόμη κάτι συνηθισμένο. Οι μεγάλες συναυλίες ξένων καλλιτεχνών ήταν λίγες και συχνά συνοδεύονταν από μια ένταση που σήμερα δύσκολα γίνεται αντιληπτή. Μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, οι Police είχαν εμφανιστεί στο Σπόρτιγκ, σε μια βραδιά που επίσης είχε σημαδευτεί από συγκρούσεις στους γύρω δρόμους.
Ο Gallagher, όμως, δεν χρειαζόταν ιδιαίτερες συστάσεις στο ελληνικό κοινό. Με την ταλαιπωρημένη Stratocaster, το τζιν πουκάμισο και κυρίως με τη φήμη ενός μουσικού που στη σκηνή έπαιζε χωρίς οικονομία δυνάμεων, είχε ήδη αποκτήσει φανατικούς ακροατές.
Το γήπεδο γέμισε πολύ περισσότερο απ’ όσο περίμεναν
Η προσέλευση ξέφυγε γρήγορα από τους αρχικούς υπολογισμούς. Το γήπεδο γέμισε, κόσμος συγκεντρώθηκε και έξω από αυτό και οι συνθήκες ασφαλείας αποδείχθηκαν ανεπαρκείς για το μέγεθος του πλήθους. Σύμφωνα με την αναδρομή που δημοσιεύθηκε φέτος για τα 45 χρόνια από τη συναυλία, θεατές πλησίαζαν διαρκώς τη σκηνή και ο Dónal Gallagher, αδελφός και μάνατζερ του Rory, χρειάστηκε να ζητήσει μέσω των μεγαφώνων περισσότερο χώρο για να συνεχιστεί η εμφάνιση.
Κι όμως, στη μέση όλων αυτών, υπήρχε μια κανονική και εξαιρετικά δυνατή συναυλία.
Το καταγεγραμμένο setlist άνοιξε με το «Shin Kicker» και συνέχισε με «Moonchild», «Do You Read Me», «Tattoo’d Lady», «Wayward Child» και «A Million Miles Away». Ακούστηκαν ακόμη κομμάτια του Chuck Berry και του Muddy Waters, ενώ στο πρόγραμμα βρισκόταν και το «Double Vision», πριν ακόμη κυκλοφορήσει το Jinx.
Αυτό είναι και το κομμάτι της ιστορίας που συχνά χάνεται πίσω από όσα ακολούθησαν: όσοι βρέθηκαν εκεί δεν θυμούνται μόνο τα επεισόδια. Θυμούνται έναν Gallagher σε μια περίοδο κατά την οποία η ζωντανή του φήμη βρισκόταν στο απόγειό της.
Τα δακρυγόνα μπήκαν στο γήπεδο
Έξω από το στάδιο, όμως, η εικόνα ήταν διαφορετική.
Οι συγκρούσεις με την Αστυνομία κλιμακώθηκαν και έγινε χρήση δακρυγόνων. Οι καπνοί έφτασαν και μέσα στο γήπεδο. Η συναυλία που είχε ξεκινήσει ως ένα πρωτόγνωρο μουσικό γεγονός βρέθηκε στο κέντρο μιας κατάστασης που ο ίδιος ο Gallagher δεν μπορούσε να ερμηνεύσει από τη σκηνή.
Χρόνια αργότερα, σε συνέντευξή του στο Hot Press, θυμήθηκε ότι άρχισε να βλέπει φωτιές στο βάθος και ότι το CS gas τού έκαιγε τα μάτια και δυσκόλευε την όρασή του.
Η φράση με την οποία περιέγραψε εκείνη τη νύχτα δεν αφήνει πολλά περιθώρια: «Ήταν η πιο τρομακτική συναυλία που έχω κάνει».
Η κατάσταση παρέμεινε χαοτική και μετά την εμφάνιση. Ο Gallagher αφηγήθηκε ότι η μπάντα προσπάθησε να φύγει με αυτοκίνητο προς το ξενοδοχείο, αλλά έμεινε από βενζίνη. Αναγκάστηκαν να συνεχίσουν με τα πόδια, με τα μάτια τους να τρέχουν από τα δακρυγόνα και χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς συνέβαινε γύρω τους. Και τότε είπε τη φράση που συμπυκνώνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο την εμπειρία του: δεν ήθελε να πεθάνει σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα χωρίς καν να ξέρει τι συνέβαινε.
Η μουσική πίσω από τον μύθο
Τα επεισόδια κυριάρχησαν στην εικόνα της επόμενης ημέρας. Δημοσιεύματα της εποχής και μεταγενέστερες αναδρομές κράτησαν τίτλους για τους «ροκάδες» και τη Νέα Φιλαδέλφεια που «κάηκε», δημιουργώντας γύρω από τη συναυλία έναν μύθο που επέζησε πολύ περισσότερο από τα γεγονότα της ίδιας νύχτας.
Το παράδοξο είναι ότι ο ίδιος ο Gallagher, όταν θυμόταν τον φόβο και τη σύγχυση, δεν υποτιμούσε ποτέ τη συναυλία. Στην ίδια συνέντευξη στο Hot Press ξεκαθάρισε ότι, ως συναυλία, ήταν εξαιρετική.
Ίσως γι’ αυτό η 12η Σεπτεμβρίου 1981 δεν έμεινε απλώς ως μια ακόμη ημερομηνία επεισοδίων. Έμειναν το γεμάτο γήπεδο, το «Moonchild», το «Tattoo’d Lady», το «A Million Miles Away», η παλιά Stratocaster και ένας Ιρλανδός κιθαρίστας που συνέχισε να παίζει ενώ η μυρωδιά των δακρυγόνων είχε φτάσει μέχρι τη σκηνή.
Σαράντα πέντε χρόνια αργότερα, όποιος ψάξει την ιστορία των μεγάλων ροκ συναυλιών στην Ελλάδα θα συναντήσει αναπόφευκτα εκείνη τη βραδιά. Και δίπλα στην ημερομηνία, ένα όνομα: Rory Gallagher.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
Από το Δίκτυο
Roblox: Η μεγάλη αλλαγή μετά από 20 χρόνια
Καμένη κατσαρόλα: Το απλό «trick» με Coca-Cola που εξαφανίζει τα καμένα χωρίς τρίψιμο
Ζώδια σήμερα 12/9: Ημερήσιες προβλέψεις για το Σάββατο
Meta Project Phoenix: Αποκαλύφθηκε το νέο slim VR headset πριν το Meta Connect 2026
«Έπαιρνα κολλαγόνο για 3 μήνες και αυτά είναι τα αποτελέσματα»
