«Θα σε θυμόμαστε Αρχόντισσα»: Το αντίο του «Ρεφενέ» στη μεγάλη ηθοποιό Μέλπω Ζαρόκωστα ΦΩΤΟ
Με λόγια βαθιάς συγκίνησης και ευγνωμοσύνης, το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ» αποχαιρετά τη Μέλπω Ζαρόκωστα, μια σπουδαία μορφή του θεάτρου που υπηρέτησε με ήθος, ανθρωπιά και συνέπεια τον ερασιτεχνικό θεατρικό χώρο.
Ένα συγκινητικό αντίο απευθύνει το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ» στη Μέλπω Ζαρόκωστα, μια γυναίκα που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον χώρο του ελληνικού θεάτρου και ιδιαίτερα στον ερασιτεχνισμό.
Η πρώτη τους συνάντηση έγινε το 2002, στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Θιάσων, όταν ο «Ρεφενές» παρουσίασε τους «Τύπαδες» του Γ. Γεωργακάκη στο φεστιβάλ Ζωγράφου. Εκείνη τη χρονιά, το πατρινό σχήμα απέσπασε τέσσερα βραβεία και έναν έπαινο, ανάμεσά τους και το Βραβείο Συγγραφής, το οποίο παρέδωσε η ίδια η Μέλπω Ζαρόκωστα ως μέλος της κριτικής επιτροπής και εκπρόσωπος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.
Από τότε ξεκίνησε μια σχέση βαθιάς εκτίμησης και συνεργασίας που κράτησε δέκα χρόνια, έως το 2012, όταν η Μέλπω Ζαρόκωστα βρέθηκε ξανά στην Πάτρα ως μέλος της κριτικής επιτροπής στον 4ο «Μώμο», στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης. Στη συνέχεια, οι μετακινήσεις της περιορίστηκαν για λόγους υγείας, χωρίς όμως να διακοπεί ο δεσμός της με τους ανθρώπους του «Ρεφενέ».
Οι άνθρωποι του σχήματος θυμούνται μια αληθινή αρχόντισσα, με γνήσιο χαμόγελο και ζεστή αγκαλιά για όλους τους ερασιτέχνες του θεάτρου. Με δική της πρωτοβουλία, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2004, σπουδαίοι άνθρωποι του θεάτρου ήρθαν αμισθί στην Πάτρα για να διδάξουν στο σεμινάριο επιμόρφωσης που διοργάνωσε το «Ρεφενέ», ενισχύοντας ουσιαστικά τη θεατρική παιδεία της πόλης.
Για μια δεκαετία παρακολουθούσε ανελλιπώς τις παραστάσεις του σχήματος και στάθηκε συνοδοιπόρος στο «Πανελλήνιο Φεστιβάλ Σάτιρας Μώμος ο Πατρεύς», μαζί με τον Γιώργη Χριστοφιλάκη, εκπροσωπώντας την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Ιδιαίτερη στιγμή υπήρξε και το 2010, όταν πρωτοστάτησε ώστε η παράσταση «Χωρίς διαβατήριο» να παρουσιαστεί στο θέατρο «Μέλι», στην πλατεία Βικτωρίας, σε μια περιοχή όπου το μεταναστευτικό ζήτημα ήταν –και παραμένει– κυρίαρχο, δίνοντας ιδιαίτερο συμβολισμό στο έργο.
Απλή, προσηνής και βαθιά ανθρώπινη, φιλοξενούνταν συχνά σε σπίτια μελών του «Ρεφενέ» όταν επισκεπτόταν την Πάτρα, αποζητώντας τη συντροφιά και έχοντας πάντα μια συμβουλή να δώσει για τη θεατρική πορεία και τις προσπάθειες κάθε ερασιτέχνη ηθοποιού. Χαρακτηριστική ήταν και η παρότρυνσή της προς την Κατερίνα Λειβαδά να μετακομίσει στην Αθήνα, αναγνωρίζοντας το ταλέντο της, χωρίς να παραβλέπει τις δυσκολίες ενός τέτοιου βήματος.
Όπως επισημαίνουν οι άνθρωποι του «Ρεφενέ», η Μέλπω Ζαρόκωστα έδωσε πολλές μάχες, μέσα από επιτροπές και φεστιβάλ, για να αναδειχθεί η ερασιτεχνική δημιουργία και να αντιμετωπιστεί με τον σεβασμό που της αξίζει.
«Θα σε θυμόμαστε πάντα, Αρχόντισσα Μέλπω», καταλήγει το αποχαιρετιστήριο μήνυμα, με τη βεβαιότητα πως και «εκεί ψηλά» θα συνεχίσει να υπηρετεί την ανθρωπιά που τη χαρακτήριζε.
Συγκεκριμένα, ο “Ρεφενές” αναφέρει: “Είχαμε την τύχη να τη γνωρίσουμε στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Θιάσων 2002, όταν παρουσιάσαμε (ως Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ») τους «ΤΥΠΑΔΕΣ» του Γ. Γεωργακάκη στο φεστιβάλ Ζωγράφου. Αξιωθήκαμε τότε 4 βραβεία και έναν έπαινο, μεταξύ των οποίων «Βραβείο συγγραφής» που μας παρέδωσε η ίδια ως μέλος της κριτικής επιτροπής και εκπρόσωπος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Έκτοτε η σχέση μας με την Κυρία Μέλπω κράτησε 10 χρόνια (μέχρι το 2012, όπου ήρθε πάλι ως μέλος της κριτικής επιτροπής στον 4ο Μώμο, που έγινε στο Δημοτικό Θέατρο). Έκτοτε οι μετακινήσεις της ήταν ελάχιστες, για λόγους υγείας.
Εξ αρχής διακρίναμε -στην αρχόντισσα- ένα γνήσιο χαμόγελο μαζί με μια ζεστή αγκαλιά για όλους τους ερασιτέχνες του θεάτρου. Με πρωτοβουλία της τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2004, «κατέβηκαν» μεγάλα ονόματα του θεάτρου, αμισθί, να διδάξουν στο σεμινάριο επιμόρφωσης, που διοργάνωσε το «Ρεφενέ» στη Πάτρα. Παρακολούθησε για 10 χρόνια όλες τις παραστάσεις του Σχήματος και ήταν αρωγός και σύντροφος στην πορεία του «Πανελλήνιου Φεστιβάλ Σάτιρας Μώμος ο Πατρεύς» μαζί με τον Γιώργη Χριστοφιλάκη, εκ μέρους της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Πρωτοστάτησε ώστε, η παράσταση μας «Χωρίς διαβατήριο» το 2010, να παιχτεί στο θέατρο «Μέλι», όπου είχε προσκαλέσει συγγραφείς και φίλους να την παρακολουθήσουν. Και όλα αυτά στη πλατεία «Βικτωρίας» όπου το μεταναστευτικό ζήτημα ήταν και είναι κυρίαρχο κι εμείς παίζαμε έργο για τη μετανάστευση στην Ευρώπη!
Αληθινή αρχόντισσα, απλή και προσηνής διέμενε σε σπίτια μελών του «Ρεφενέ», όποτε ερχόταν στη Πάτρα κι αποζητούσε τη παρέα, έχοντας πάντα μια συμβουλή να δώσει για τη θεατρική μας πορεία και τις προσπάθειες κάθε ερασιτέχνη ηθοποιού. Είχε προτείνει στη Κατερίνα μας (Λειβαδά) να μετακομίσει στην Αθήνα, «ότι θα εύρισκε γρήγορα τα βήματά της στο επαγγελματικό θέατρο», αναγνώριζε όμως την ίδια στιγμή τις δυσκολίες της Κατερίνας για ένα τέτοιο εγχείρημα. Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για την αγάπη της στον ερασιτεχνισμό και τις μάχες που έδωσε, μέσα από επιτροπές διαφόρων φεστιβάλ, να αναδειχτεί η ερασιτεχνική δημιουργία.
Θα σε θυμόμαστε πάντα
Αρχόντισσα Μέλπω και είμαστε σίγουροι
πως και εκεί ψηλά, την ανθρωπιά θα υπηρετείς”.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
