The Boroughs: Όταν ο χρόνος αρχίζει να χάνεται
Ο χρόνος δεν κυλά προς τα εμπρός, κουβαλά μαζί του ό,τι αγαπήσαμε, ό,τι χάσαμε και ό,τι δεν προλάβαμε να γίνουμε ποτέ.
Η νέα σειρά του Netflix, The Boroughs, μοιάζει αρχικά με ένα ήσυχο δράμα τρίτης ηλικίας, μια ιστορία ανθρώπων που έχουν αφήσει πίσω τους τις μεγάλες περιπέτειες της ζωής και προσπαθούν να συμβιβαστούν με τη φθορά, τη μοναξιά και την απώλεια. Όμως κάτω από τη γαλήνια επιφάνεια της κοινότητας συνταξιούχων όπου εκτυλίσσεται η δράση, κρύβεται μια σκοτεινή και σχεδόν μεταφυσική απειλή. Οι δημιουργοί Τζέφρι Άντις και Γουίλ Μάθιους, με την υποστήριξη των Ματ και Ρος Ντάφερ, χτίζουν μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας που δεν βασίζεται τόσο στο θέαμα όσο στον υπαρξιακό τρόμο του χρόνου που χάνεται.
Στο κέντρο της αφήγησης βρίσκεται ο Σαμ Κούπερ (Άλφρεντ Μολίνα). Ο Σαμ είναι ένας συνταξιούχος μηχανικός, άνθρωπος πρακτικός, δύσπιστος και βαθιά αυτάρκης. Μετά τον θάνατο της συζύγου του μετακομίζει απρόθυμα στην κοινότητα «The Boroughs», έναν χώρο που μοιάζει σχεδιασμένος για ανθρώπους που περιμένουν απλώς το τέλος. Για εκείνον, η μετακόμιση ισοδυναμεί σχεδόν με ήττα. Δεν θέλει να γίνει μέρος μιας ζωής γεμάτης ρουτίνα, νοσταλγία και σιωπηλή παραίτηση.
Η σειρά αξιοποιεί εξαιρετικά αυτό το αίσθημα αποξένωσης. Ο Σαμ δεν είναι ήρωας με την κλασική έννοια. Είναι κουρασμένος, πεισματάρης, συχνά δύσκολος. Κι όμως, ακριβώς αυτή η ανθρώπινη ατέλεια τον καθιστά ιδανικό πρωταγωνιστή για μια ιστορία όπου ο μεγαλύτερος φόβος δεν είναι ο θάνατος, αλλά η αργή εξαφάνιση της ταυτότητας και της μνήμης.
Όταν αρχίζουν να εμφανίζονται παράξενα περιστατικά μέσα στην κοινότητα, κάτοικοι που χάνουν χρόνο, αναμνήσεις ή ακόμη και κομμάτια της προσωπικότητάς τους, ο Σαμ αντιλαμβάνεται ότι κάτι αφύσικο κρύβεται πίσω από την ήρεμη καθημερινότητα του Boroughs. Η απειλή δεν παρουσιάζεται απλώς ως ένα τέρας ή μια εξωγήινη δύναμη, λειτουργεί περισσότερο σαν συμβολισμός της γήρανσης και της αναπόφευκτης φθοράς. Η σειρά παίζει διαρκώς με το ερώτημα αν ο πραγματικός εχθρός είναι υπερφυσικός ή αν πρόκειται για την ίδια τη διαδικασία του χρόνου που καταβροχθίζει τους ανθρώπους.
Αυτό που κάνει τη σειρά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι πως μετατρέπει ηλικιωμένους ανθρώπους σε πρωταγωνιστές ενός sci-fi μυστηρίου, χωρίς ποτέ να τους αντιμετωπίζει συγκαταβατικά. Οι ήρωες της ιστορίας κουβαλούν παρελθόν, τραύματα, χαμένες σχέσεις και ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Η ανάγκη τους να αντισταθούν στην απειλή μετατρέπεται ταυτόχρονα σε μια ύστατη προσπάθεια να αποδείξουν πως εξακολουθούν να έχουν αξία και σκοπό.
Το The Boroughs δεν αντιμετωπίζει την επιστημονική φαντασία ως πεδίο εντυπωσιασμού, αλλά ως εργαλείο υπαρξιακής αφήγησης. Η σειρά χτίζει έναν κόσμο όπου η σιωπή των διαδρόμων, τα άδεια δωμάτια και τα κουρασμένα πρόσωπα αποκτούν μεγαλύτερη ένταση από οποιοδήποτε οπτικό εφέ. Η σκηνοθετική γραμμή θυμίζει κλασικά αμερικανικά μυστήρια χαρακτήρων, όμως κάτω από τον ρεαλισμό κυλά μια μόνιμη αίσθηση αποσύνθεσης. Η σειρά ισορροπεί από την πρώτη στιγμή μαγικά, ανάμεσα στο χιούμορ, τη νοσταλγία και το υπαρξιακό δράμα χωρίς, να χάνει ποτέ τον συναισθηματικό της πυρήνα.
Η κοινότητα ηλικιωμένων λειτουργεί σχεδόν σαν μεταφυσικός λαβύρινθος. Οι δημιουργοί δεν βιάζονται να αποκαλύψουν την απειλή, αντιθέτως αφήνουν τον φόβο να γεννηθεί μέσα από μικρές λεπτομέρειες, ξεχασμένες μνήμες, αλλοιωμένες συμπεριφορές, βλέμματα που μοιάζουν χαμένα στον χρόνο. Ο φακός παρατηρεί τους χαρακτήρες με τρυφερότητα αλλά και σκληρό ρεαλισμό, μετατρέποντας το γήρας σε κινηματογραφικό πεδίο αγωνίας.
Ο Άλφρεντ Μολίνα δίνει βαρύτητα στη σειρά μέσα από μια εσωτερική, χαμηλότονη ερμηνεία. Δεν υποδύεται έναν ήρωα δράσης, αλλά έναν άνθρωπο που φοβάται πως χάνει ό,τι απέμεινε από τον εαυτό του. Και ακριβώς εκεί η σειρά αποκτά τη μεγαλύτερη δύναμή της. Φανταστική χαρακτήρισε ο Μολίνα τη συνεργασία με τους συμπρωταγωνιστές του, Μπιλ Πούλμαν, Τζίνα Ντέιβις, Άλφρι Γούνταρντ, Κλαρκ Πίτερς. «Νομίζω ότι αυτό που μου άρεσε πραγματικά ήταν ότι από τη συγκεκριμένη ομάδα ηθοποιών, όλους τους θαύμαζα. Έχουμε ένα υπέροχο καστ» τόνισε.
Το The Boroughs φαίνεται να χρησιμοποιεί την επιστημονική φαντασία όχι μόνο για να δημιουργήσει αγωνία, αλλά και για να μιλήσει για τη μοναξιά, το πένθος και τον φόβο της λήθης. Κάτω από το μυστήριο και την απόκοσμη ατμόσφαιρα, η σειρά αφηγείται μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, την αγωνιώδη προσπάθεια κάποιων ανθρώπων να κρατηθούν από τον χρόνο τη στιγμή που εκείνος τούς εγκαταλείπει. Ακόμα η σειρά μας θυμίζει ότι ο σκοπός της ζωής δεν βρίσκεται στην αθανασία, αλλά στην ικανότητα να αφήνει κανείς πίσω του νόημα, ακόμη κι όταν ο χρόνος διαγράφει τα ίχνη του.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
