Το χρονογράφημα του Ντίνου Λασκαράτου: Ο συμβιβασμός του αγριόγατου

Ντίνος Λασκαράτος

Το μοναδικό μυθιστόρημα του (πολύ) σικελού συγγραφέα Τζιουτζέππε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα, ο «Γατόπαρδος», εκδόθηκε το 1959 και έγινε αμέσως μεγάλη επιτυχία. Κυκλοφορεί και στα Ελληνικά από τις εκδόσεις BELL. Ο συγγραφέας δεν πρόλαβε να χαρεί την έκδοση, γιατί δύο εκδότες είχαν ήδη απορρίψει το βιβλίο, και ο ίδιος πέθανε από καρκίνο πικραμένος την 23η Ιουλίου 1957. Είναι πιο εύκολο το γράψιμο ενός βιβλίου από την έκδοσή του.
Ο στικτός αγριόγατος της Μεσογείου (Gattopardo στο ιταλικό πρωτότυπο, μεταφράστηκε ως «Γατόπαρδος» και με αυτόν τον τίτλο έγινε γνωστό το βιβλίο στην Ελλάδα). Το άγριο αυτό ζώο αποτελούσε το θέμα του οικοσήμου της οικογένειας Λαμπεντούζα, και από εκεί εξηγείται η επιλογή του σαν τίτλος του μυθιστορήματος.

Ο Ιταλός σκηνοθέτης Λουκίνο Βισκόντι, ο επονομαζόμενος και «κόκκινος δούκας», μετέφερε με τεράστια επιτυχία το μυθιστόρημα στον κινηματογράφο το 1963. Με Αλέν Ντελόν, Κλαούντια Καρντινάλε, Μπάρτ Λάνκαστερ κ.λπ).

Ο Ντον Φαμπρίτσιο Κορμπέρα, πρίγκιπας ντι Σαλίνα, ο κύριος «χαρακτήρας» του Γατόπαρδου, λάτρευε την αστρονομία και το κυνήγι. Μόνιμος και μοναδικός σύντροφος του πρίγκιπα στο κυνήγι ήταν ο Ντον Τσίτσο Τουμέο, οργανίστας στην εκκλησία της (φανταστικής) κωμόπολης Ντονναφουγκάτα, όπου οι Σαλίνα είχαν την έδρα τους και τα κτήματά τους. Ο Σαλίνα κυνηγούσε πεζός παραδοσιακά, όχι σαν κάτι Εγγλέζους που ξεκινούν καμιά δεκαριά κομψευόμενοι έφιπποι με άλλα τόσα σκυλιά και βοηθούς με τρομπέτες, για να σκοτώσουν μιαν αλεπού που αδυνατεί να καταλάβει τι έγινε και την κυνηγάνε τόσοι. Εκεί στα κυνηγοτόπια της Ντοναφουγκάτα, που σημαίνει στα Ιταλικά «η κυρία την κοπάνισε» κάνουν διάλλειμα οι δύο κυνηγοί, και κάθονται στο χώμα για να φάνε κρύο ψητό κοτόπουλο, που έφερε ο πρίγκιπας από το σπίτι. Στη λιτότητα της ερημιάς αυτής, ο Ντον Τσίτσο, με το θάρρος της άφιλτρης γνώμης του ψέγει με σφοδρότητα τον πρίγκιπα για το συμπεθεριό που ετοιμάζει, με τον ανερχόμενο πλούσιο (με κάθε μέσον) αστό Σεντάρα, και τον ταπεινωτικό συμβιβασμό του αγριόγατου. Την παρακμή όμως της σιτσιλιάνικης αριστοκρατίας, βουλιαγμένης μέσα στις αναλαμπές μιας τελευταίας πολυτέλειας, δεν θα τη γλυτώσει ούτε ο αδίστακτος Σεντάρα.

Οι εξελίξεις στα οικογενειακά των Σαλίνα τρέχουν, ενώ μαζί τρέχουν και τα ιστορικά γεγονότα για την ενοποίηση της Ιταλίας, με πρωταγωνιστή τον επαναστάτη των δύο κόσμων, (Ουρουγουάη και Ιταλία) Τζουζέππε Γκαριμπάλντι. Ο αγώνας του Γκαριμπάλντι ξεκίνησε αλά ιταλικά. Νύχτα της 5ης Μαΐου 1860 μαχητές του Τζουζέππε Γκαριμπάλντι, μασκαρεμένοι σε πειρατές (!) κατέλαβαν εξ εφόδου δύο ατμόπλοια (από εκείνα με τους μεγάλους τροχούς πλευρικά) στο λιμάνι της Γένοβας, και με 1.262 αντάρτες (εκ των οποίων 250 δικηγόροι!) σαλπάρισαν για τη Σικελία, κατά του βασιλιά της Νάπολης και της Σικελίας Φραγκίσκου Β’ των Βουρβώνων, και υπέρ ενός… άλλου βασιλιά (και κακάσχημου) του Βίκτωρα Εμμανουήλ της Σαβοΐας που είχε έδρα το Τορίνο στον βορρά. Τα πλοία έφθασαν στη Μαρσάλα της Σικελίας για να κάνουν την απόβαση «των χιλίων» (ξεχνώντας τους δικηγόρους) όπως βάφτισαν τους Γκαριμπαλντινούς μαχητές με τα κόκκινα πουκάμισα. Το ένα πλοίο… προσάραξε στα ρηχά, αλλά τέλος πάντων οι μαχητές κατάφεραν και βγήκαν. Το άλλο πλοίο έδεσε στο λιμάνι κανονικά! Μετά από μάχες ο Γκαριμπάλντι νίκησε και ο βασιλιάς Φραγκίσκος έφυγε.

Ο άλλος βασιλιάς, ο Βίκτωρ Εμμανουήλ, άρχισε να φοβάται μήπως του πάρει όλο το μαγαζί ο Γκαριμπάλντι, και δεν δίστασε να τον τραυματίσει και να τον κουτσάνει διά βίου στη μάχη του Aspromonte.

Κι’ ένα τελευταίο. Ο γιός του Γκαριμπάλντι Ριτσιότι, έφθασε στην Πάτρα στις 22/10/1912 για να πολεμήσει υπέρ των Ελλήνων στους Βαλκανικούς Πολέμους. Εγινε δεκτός από τους Πατρινούς όπως ήταν φυσικό, με θερμή υποδοχή.

*Ο Ντίνος Λασκαράτος είναι επίτιμος δικηγόρος.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News