Το πρώτο κινητό στην Ελλάδα: Η μέρα που μάθαμε να ρωτάμε «πού είσαι;»
Στις 29 Ιουνίου 1993 η κινητή τηλεφωνία έκανε την εμπορική της πρεμιέρα στην Ελλάδα. Από τότε μέχρι σήμερα, το κινητό πέρασε από τα χέρια λίγων στην παλάμη όλων και έγινε η συσκευή που άλλαξε τον τρόπο που μιλάμε, δουλεύουμε, αγαπάμε, ανησυχούμε και θυμόμαστε.
Σήμερα το κινητό μοιάζει με προέκταση του χεριού. Το ακουμπάμε στο τραπέζι πριν καθίσουμε καλά καλά, το ψάχνουμε στην τσάντα με μικρό πανικό, το κοιτάμε μηχανικά χωρίς ειδοποίηση, το φορτίζουμε σαν να κρατάει όρθιο το μισό μας νευρικό σύστημα.
Τώρα φαντάσου μια Ελλάδα χωρίς κινητό. Ραντεβού που έπρεπε να τηρηθούν όπως κλείστηκαν. Γονείς που περίμεναν το παιδί να γυρίσει για να μάθουν πού βρίσκεται. Παρέες που χάνονταν στην πλατεία και έπρεπε απλώς να βρεθούν. Δημοσιογράφοι με σημειωματάριο, σταθερό τηλέφωνο και κυνήγι για καρτοτηλέφωνο. Έρωτες που περίμεναν το βράδυ για ένα τηλεφώνημα στο σπίτι, με τον κίνδυνο να σηκώσει άλλος.
Αυτή η εποχή άρχισε να αλλάζει στις 29 Ιουνίου 1993, όταν η Telestet ξεκίνησε την εμπορική λειτουργία της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα. Η Panafon ακολούθησε την 1η Ιουλίου της ίδιας χρονιάς, ενώ η Cosmote μπήκε στην αγορά τον Ιανουάριο του 1998.
Διαβάστε επίσης: Τα μαγαζιά που έκλεισαν και η Πάτρα που αλλαξε μαζί τους
Στην αρχή το κινητό ήταν θέαμα
Το πρώτο κινητό δεν ήταν αξεσουάρ καθημερινότητας. Ήταν σκηνή. Το έβλεπες σε χέρια επαγγελματιών, γιατρών, επιχειρηματιών, ανθρώπων που έπρεπε να είναι διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή. Χτυπούσε σε δημόσιο χώρο και γύριζαν κεφάλια.
Οι πρώτες συσκευές είχαν βάρος, κεραία, μικρή οθόνη και μια τιμή που κρατούσε τον περισσότερο κόσμο σε απόσταση. Σύμφωνα με στοιχεία που συγκεντρώνει το Infocom, τους πρώτους μήνες τα κινητά λειτουργούσαν μόνο στην Αττική και στα νησιά του Σαρωνικού, ενώ οι συσκευές κόστιζαν 300.000 έως 400.000 δραχμές, η σύνδεση 25.000 δραχμές, το μηνιαίο πάγιο έφτανε τις 10.000 δραχμές και η μισή ώρα επικοινωνίας δεν υπήρχε ως χαλαρή ιδέα, αφού η χρέωση γινόταν ανά 30 δευτερόλεπτα.
Κάθε κλήση είχε σκέψη. Κάθε λεπτό μετρούσε. Το κινητό το σήκωνες για να πεις κάτι συγκεκριμένο, όχι για να γεμίσεις σιωπές.
Πριν από το κινητό, η αναμονή είχε χαρακτήρα
Η μεγάλη αλλαγή δεν ήρθε μόνο από την τεχνολογία. Ήρθε από την εξαφάνιση της αναμονής.
Πριν από το κινητό, το «θα τα πούμε στις οκτώ» σήμαινε οκτώ. Αν αργούσες, ο άλλος περίμενε. Αν άλλαζε το σχέδιο, έπρεπε να βρεις τρόπο να ειδοποιήσεις. Αν χάνονταν δύο άνθρωποι σε μια συναυλία, σε ένα λιμάνι, σε μια πλατεία, η υπόθεση είχε τύχη, ένστικτο και αρκετή υπομονή.
Το κινητό έφερε στη ζωή μας μια νέα γλώσσα: «Πού είσαι;», «Έφτασες;», «Πάρε με όταν βγεις», «Στείλε μου τοποθεσία», «Δεν έχω μπαταρία», «Το είδες που σου έστειλα;».
Μικρές φράσεις, τεράστια αλλαγή. Από τη στιγμή που μπορούσες να βρεις κάποιον παντού, άρχισε να θεωρείται αυτονόητο ότι θα τον βρίσκεις παντού.
Τα SMS, οι αναπάντητες και η πρώτη ψηφιακή αμηχανία
Πριν τα stories, τα reactions και τα voice messages, υπήρξαν τα SMS. Γράμμα γράμμα, με αριθμητικά πλήκτρα, με abbreviations, με χαρακτήρες που έπρεπε να χωρέσουν όσα δεν λέγονταν εύκολα από κοντά.
Οι αναπάντητες έγιναν ολόκληρος κώδικας. Μία αναπάντητη: «σε σκέφτομαι». Δύο: «πάρε με». Μία αργά το βράδυ: αρκετό υλικό για παρεξήγηση. Τα ringtones δήλωναν προσωπικότητα, γούστο, ηλικία και κάποιες φορές θράσος, ειδικά όταν χτυπούσαν δυνατά σε λεωφορείο, καφέ ή αίθουσα αναμονής.
Η κινητή τηλεφωνία έφτιαξε καινούργιες συνήθειες πριν καν έρθει το internet στο κινητό. Μας έμαθε να κουβαλάμε την επικοινωνία πάνω μας. Μετά ήρθαν όλα τα υπόλοιπα.
Από συσκευή επικοινωνίας σε προσωπικό αρχείο
Το σημερινό κινητό έχει ξεφύγει από την αρχική του αποστολή. Η λέξη «τηλέφωνο» μοιάζει πια μικρή για μια συσκευή που λειτουργεί ως κάμερα, πορτοφόλι, χάρτης, ραδιόφωνο, τηλεόραση, γραφείο, εφημερίδα, ημερολόγιο, φωτογραφικό άλμπουμ και μικρό ιδιωτικό αρχείο.
Τα στοιχεία της ΕΕΤΤ για το 2024 δείχνουν το μέγεθος της μετατόπισης: οι ενεργές συνδέσεις κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα έφτασαν τα 13,5 εκατομμύρια, ο όγκος των φωνητικών κλήσεων διαμορφώθηκε στα 39,3 δισεκατομμύρια λεπτά, ενώ η χρήση δεδομένων μέσω κινητών δικτύων αυξήθηκε κατά 38,7%, φτάνοντας τα 1.732 εκατομμύρια GB.
Η φωνή άνοιξε τον δρόμο. Η οθόνη πήρε την εξουσία.
Το αντικείμενο που άλλαξε και τη μνήμη μας
Παλιά οι φωτογραφίες έμπαιναν σε άλμπουμ, τα τηλέφωνα σε ατζέντες, οι σημειώσεις σε χαρτάκια, οι διαδρομές σε χάρτες, τα εισιτήρια σε τσέπες. Σήμερα όλα χωρούν σε μια συσκευή που μπορεί να χαθεί σε ένα ταξί, να ξεχαστεί σε ένα τραπέζι ή να πέσει με την οθόνη προς τα κάτω και να παγώσει το αίμα σου για μισό δευτερόλεπτο.
Το κινητό θυμάται γενέθλια, πρόσωπα, διαδρομές, συνομιλίες, αγορές, κωδικούς, φωτογραφίες, στιγμές που αξίζουν και στιγμές που καλύτερα να είχαν εξαφανιστεί. Κρατάει τη δουλειά και την πλήξη, την είδηση και το κουτσομπολιό, τη μεγάλη απόφαση και το μήνυμα που γράφτηκε τρεις φορές πριν σταλεί.
Από το 1993 μέχρι σήμερα, η συσκευή άλλαξε μορφή. Η ανάγκη που δημιούργησε μεγάλωσε: να είμαστε διαθέσιμοι, συνδεδεμένοι, ενημερωμένοι, εντοπίσιμοι.
Τριάντα τρία χρόνια μετά
Η 29η Ιουνίου 1993 δεν μπήκε στην καθημερινότητα με θόρυβο. Ξεκίνησε σαν νέα υπηρεσία για λίγους. Τριάντα τρία χρόνια μετά, δύσκολα φανταζόμαστε μια μέρα χωρίς κινητό, ακόμη κι όταν γκρινιάζουμε ότι μας κουράζει.
Η πρώτη εποχή της κινητής τηλεφωνίας έφερε το «πού είσαι;». Η σημερινή εποχή πρόσθεσε το «γιατί δεν απάντησες;». Ανάμεσα σε αυτές τις δύο φράσεις χωράει όλη η ιστορία της σχέσης μας με μια συσκευή που ξεκίνησε ως εργαλείο επικοινωνίας και κατέληξε να κρατά μεγάλο κομμάτι της ζωής μας στην παλάμη.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
