«Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα»: Συγκλονίζει η γιαγιά του 3χρονου Άγγελου
Λίγες ώρες μετά την απόφαση για ισόβια στην κόρη της και στον τότε σύντροφό της για τον θάνατο του 3χρονου Άγγελου στο Ηράκλειο, η γιαγιά του παιδιού μίλησε για τον τελευταίο αποχαιρετισμό στο ΠΑΓΝΗ, τις επισκέψεις στο νεκροταφείο και την εικόνα που, όπως λέει, δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό της.
Με λόγια που συγκλονίζουν, η γιαγιά του μικρού Άγγελου, του 3χρονου παιδιού που πέθανε στο Ηράκλειο της Κρήτης μετά από κακοποίηση, μίλησε για τον εγγονό της, τον τελευταίο αποχαιρετισμό και την απώλεια που δεν μπορεί να χωρέσει ο νους της.
Λίγες ώρες μετά την απόφαση του δικαστηρίου, που επέβαλε ισόβια κάθειρξη στην κόρη της και στον τότε σύντροφό της για τον θάνατο του παιδιού, η γιαγιά του Άγγελου μίλησε στο cretalive για όλα όσα έζησε από τη στιγμή που ενημερώθηκε για την κατάσταση του παιδιού μέχρι τη νύχτα της δωρεάς των οργάνων του.
«Του είπα ότι τον αγαπάω πολύ… Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα και δεν ήμουν κοντά του», είπε για τα λόγια που ψιθύρισε στο αυτί του παιδιού, στον τελευταίο αποχαιρετισμό στο ΠΑΓΝΗ.
Διαβάστε επίσης: Τρίχρονος Άγγελος: «Ένα παιδί χάθηκε και δεν θα γυρίσει» – Ισόβια στη μητέρα και τον σύντροφό της
«Αν πίστευα ότι είχε κάνει κακό στο παιδί, θα την καταδίκαζα»
Η γιαγιά του 3χρονου εξακολουθεί, όπως λέει, να μην μπορεί να πιστέψει ότι η κόρη της συμμετείχε στην κακοποίηση του παιδιού.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης, η παρουσία της ήταν διακριτική. Στα διαλείμματα πήγαινε κοντά στην κόρη της, τη χάιδευε στα μαλλιά και προσπαθούσε να τη στηρίξει ψυχολογικά.
«Δεν είμαι μόνο μητέρα της Ελευθερίας. Ήμουν και γιαγιά του Άγγελου και τον λατρεύαμε. Πρωτίστως εγώ, αν πίστευα ότι είχε κάνει κακό στο παιδί, θα την καταδίκαζα», ανέφερε.
Η ίδια θυμάται τη στιγμή που έφτασε εσπευσμένα στο Ηράκλειο. Η κόρη της, όπως λέει, της είχε πει μόνο ότι το παιδί είχε λιποθυμήσει. Όσο περίμενε στο αεροδρόμιο, είδε τις ειδήσεις στο διαδίκτυο και κόντεψε να καταρρεύσει.
«Παναγιά μου, να έχει γίνει κάποιο λάθος»
Η πρώτη εικόνα του παιδιού στη ΜΕΘ Παίδων του ΠΑΓΝΗ έχει μείνει, όπως λέει, χαραγμένη μέσα της.
«Όταν πήγα στο νοσοκομείο, δεν με έβαζαν στην αρχή μέσα ούτε μου έλεγαν τι είχε συμβεί. Την πρώτη φορά που μου επέτρεψαν να μπω στη ΜΕΘ Παίδων, πριν μπω μέσα, είπα: “Παναγιά μου, να έχει γίνει κάποιο λάθος”», περιγράφει.
Όταν είδε τον Άγγελο, δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που αντίκριζε.
«Δεν είναι δυνατόν αυτό το πλασματάκι, ο Άγγελός μου, να είναι σε αυτήν την κατάσταση. Τι του κάνανε; Τι είναι αυτό το πράγμα; Δεν ήξερα τίποτα. Δεν είχα δει καν το παιδί μου. Και λέω: τι τους έφταιξε αυτό το πλασματάκι; Γιατί να γίνει έτσι;», είπε.
Όπως εξομολογείται, η εικόνα του παιδιού δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό της.
«Έπιασα τα χεράκια του και ήταν ζεστά. Σαν να τον ακουμπούσα όπως την τελευταία φορά που ήμασταν εδώ μαζί. Τα ποδαράκια του το ίδιο. Και να βλέπεις ένα σωματάκι να μην κινείται, να μη σου λέει τίποτα. Δεν πίστευα ότι δεν θα ξανακούσω τη φωνή του, ότι δεν θα ξαναπούμε το τραγούδι μας. Δεν το πίστευα με τίποτα».
Ο τελευταίος αποχαιρετισμός στο ΠΑΓΝΗ
Η φωνή της «λυγίζει» όταν μιλά για τη νύχτα της δωρεάς των οργάνων του μικρού Άγγελου.
«Η δωρεά οργάνων έγινε βράδυ. Και εκείνη την τελευταία μέρα τον είχα δει και το πρωί και το μεσημέρι και το απόγευμα και τον αποχαιρέτησα το βράδυ. Ήταν και ο παππούς μαζί του. Του είπα ότι τον αγαπάω πολύ… Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα και δεν ήμουν κοντά του…», ανέφερε.
Από τότε, κάθε Κυριακή, τη μοναδική ημέρα που δεν εργάζεται, πηγαίνει στο νεκροταφείο της Καλλιθέας.
«Πηγαίνω, τον φροντίζω και του μιλάω. Είμαι σίγουρη ότι μας ακούει. Ξέρει ότι τον αγαπάμε όλοι και μας λείπει πάρα πολύ», είπε δακρυσμένη.
Τα παιχνίδια στον τάφο και το τραγουδάκι του τρένου
Στον τάφο του Άγγελου, όπως λέει, βρίσκει ακόμη πράγματα που αφήνει ο κόσμος. Τον πρώτο καιρό υπήρχαν τόσα αρκουδάκια και παιχνίδια, που δεν χωρούσαν πια.
Η ίδια τα μάζεψε σε μια μεγάλη κούτα και τα έστειλε στο ΠΑΓΝΗ, για να μοιραστούν στα παιδιά τα Χριστούγεννα.
Στον τάφο του παιδιού υπάρχουν ένα μεγάλο τρενάκι και πολλά λούτρινα Μίκυ Μάους, τα παιχνίδια που αγαπούσε περισσότερο.
«Ήταν ένα παιδί δυνατό, χαρούμενο, ζωηρό», λέει η γιαγιά του, γυρίζοντας στις πρώτες αναμνήσεις του.
Ο Άγγελος αγαπούσε ιδιαίτερα τα τρενάκια. Από πολύ μικρός, πριν ακόμη αρχίσει να μιλά, η γιαγιά του τού τραγουδούσε το «τραγουδάκι του τρένου», το «τσαφ-τσουφ». Στις βιντεοκλήσεις κουνούσε ρυθμικά το κεφαλάκι του δεξιά και αριστερά. Όταν άρχισε να λέει τις πρώτες του λέξεις, ζητούσε μόνος του το τραγούδι.
«Έλεγε τάτι-τάτι. Το ζητούσε συνέχεια», θυμάται.
Μία από τις εικόνες που κρατά πιο έντονα είναι από τον Επιτάφιο στην Καλλιθέα.
«Ήμασταν πάνω στη γέφυρα και περνούσε το τρένο από Πετράλωνα προς Ταύρο. Από τη χαρά του είχε πεταχτεί ολόκληρος και φώναζε τάτι-τάτι».
Στο σπίτι, όπως λέει, έχουν μείνει μόνο όσα αντικείμενα μπορεί ακόμη να αντέξει να βλέπει.
«Κράτησα αυτά που μου τον θυμίζουν πιο έντονα. Τα ποδηλατάκια του, το αλογάκι του, τα αυτοκινητάκια του, τα παιχνίδια που παίζαμε μαζί. Στο παιδικό δωμάτιο ακόμη δεν μπορώ να μπω», εξομολογείται.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
