ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η αποτελεσματικότητα στον πολιτισμό

Η αποτελεσματικότητα στον πολιτισμό



Το να μιλήσεις για μια έννοια τόσο ουσιαστική για μια κοινωνία όσο το οξυγόνο για τον ανθρώπινο οργανισμό, ασχέτως αν, δυστυχώς, η ισοπεδωτική εποχή μας δεν αφήνει περιθώρια να γίνει αντιληπτή απ’ όλους και πλήρως η σημασία της, αποτελεί αν μη τι άλλο μια πρόκληση. Πόσω μάλλον το να μιλήσεις για την αποτελεσματικότητα σ’ αυτόν τον ευαίσθητο και πολύπαθο τομέα. Και δη, ενόσω διανύουμε ήδη το 7ο έτος μιας κρίσης, που παρ’ ότι βιώνεται σε πρακτικά θέματα ως οικονομική, δεν έχει αφήσει αλώβητο ούτε τον πολιτικό, ούτε τον κοινωνικό ούτε τον πολιτιστικό τομέα.
Σε αυτό, λοιπόν, το θολό τοπίο, όπου η καταχνιά, η αβεβαιότητα, η απογοήτευση, ο θυμός, η οργή απειλούν να μεταβάλουν τα πολιτισμένα όντα σε εξαγριωμένα θηρία, που αναζητούν, απεγνωσμένα τρόπους να επιβιώσουν αλλά και να εκδικηθούν τους υπεύθυνους για την εξαθλίωσή τους, ο πολιτισμός παραμένει άσβεστος φάρος για την πνευματική και κατ’ επέκταση εσωτερική καλλιέργεια.
Αρκεί, βεβαίως, να ισχύουν δύο παράμετροι: Αφενός να προσφέρεται ο ίδιος απλόχερα και ουσιαστικά, και αφετέρου αυτή του η προσφορά να ελκύει αρχικά τους δέκτες, και εν συνεχεία να τους σαγηνεύει, να τους κατακτά και να διαποτίζει το είναι τους, έτσι ώστε να δένονται ολοκληρωτικά μαζί του και να θεωρούν αδιανόητο να ζουν χωρίς αυτόν. Να υπάρξει δηλαδή ένα είδος ακλόνητης, υγιούς αμφίδρομης σχέσης, η οποία μόνο γόνιμα θα εξελίσσεται.
Απαραίτητο συστατικό για να ευδοκιμήσει αυτού του είδους η σχέση είναι δράσεις πολιτιστικές που θα λειτουργήσουν ως πόλος έλξης αρχικά, για να προχωρήσουν ακολούθως με βήματα σταθερά μεν, ανιχνευτικά των αναγκών του κοινού δε, στην ευκταία συμπόρευση.
Κι εδώ είναι που απαιτείται το ιδανικό προφίλ, ο αυθεντικά ανήσυχος και δημιουργικός -και γιατί όχι δοτικός- χαρακτήρας των πολιτιστικών προτάσεων, που θα διαθέτει τα εξής στοιχεία: Γνώση, όραμα και στόχο, διάθεση για συνεργασία, όρεξη, αντοχή στις αντιξοότητες, επιμονή και υπομονή και, βεβαίως, ασίγαστο πάθος.
Με όλα αυτά τα όπλα, η αποτελεσματικότητα στον πολιτισμό είναι δεδομένη, καθώς καθίσταται σαφές εκ μέρους του ότι δεν υπάρχει εγωιστικά και αλαζονικά, συνδιαλεγόμενος επιλεκτικά με μια ελίτ του πνεύματος, αλλά αποδεικνύει έμπρακτα την έγνοια του και για ένα ευρύτερο κοινό, που διψά για τους χυμούς του, αλλά παράλληλα φοβάται να δοκιμάσει τις ιδιαίτερες γεύσεις τους.
Και φυσικά δεν εννοώ ότι η αποτελεσματικότητα στον πολιτισμό επιτυγχάνεται με την προσφυγή σε εκπτώσεις ως προς την ποιότητα και σε εύπεπτες, ευτελείς, απλοϊκές ήτοι εύκολες λύσεις. Ομως το κοινό εκείνο που δεν είναι εξοικειωμένο με κάποιες πτυχές πολιτισμού, ωστόσο είναι πρόθυμο να αποκτήσει επαφή μαζί τους, ώστε να τις γνωρίσει καλύτερα και να τις εντάξει στη ζωή του, χρήζει μιας ιδιαίτερης φροντίδας και μεταχείρισης, δηλωτικές των προθέσεων των συντελεστών της εκάστοτε πολιτιστικής δράσης να επιλέγουν και να παρουσιάζουν δημιουργίες καμωμένες με συστατικά ποιοτικά, που θα ιντριγκάρουν, αλλά δεν θα ξενίσουν. Θα κινητοποιήσουν το πνεύμα, αλλά δεν θα το μπλοκάρουν. Θα γίνουν θέμα εποικοδομητικής συζήτησης, αλλά δεν θα καταλήξουν αντικείμενο χλεύης ή απαξίωσης, επειδή απλώς ήταν για λίγους. Για τους ειδήμονες. Ή για τους φίλους και τους συγγενείς.
Κλειδί, λοιπόν, της αποτελεσματικότητας στον πολιτισμό, πέραν των παραπάνω προϋποθέσεων, είναι και η διάθεση εκ μέρους των πολιτιστικών φορέων να επιχειρήσουν να πιάσουν τον σφυγμό των πολιτών που αποζητούν να καταφύγουν στους κόλπους του, αλλά όχι να χαθούν μέσα στο χάος του. Κι έπειτα, με συντονισμένες προσπάθειες να τους ανοίξουν τα μονοπάτια εκείνα που οδηγούν στα μύχια του.
Σαφώς στην πόλη μας, με την πάροδο των χρόνων έχουν γίνει πολλά βήματα, έως και άλματα στον τομέα του πολιτισμού. Μιλώντας προσωπικά, όταν επέστρεψα στην Πάτρα πριν 21 χρόνια, μετά από 10ετή διαμονή στην Αθήνα, ελάχιστα πολιτιστικά πράγματα γίνονταν, με αποτέλεσμα τη μοιραία σύγκριση και τα συχνά ταξίδια μου στην πρωτεύουσα για πολιτιστικές εισπνοές.
Ευτυχώς, ο χρόνος έφερε μαζί του ακόμα περισσότερους ορεξάτους, ταλαντούχους ανθρώπους, με ανησυχίες, φρέσκες ιδέες, ωραίες πρωτοβουλίες και ανεξάντλητη δημιουργικότητα, χάρη στις επεμβάσεις των οποίων, η πόλη απέκτησε έναν αξιόλογο, πολυδιάστατο πολιτιστικό χαρακτήρα.
Και για του λόγου το αληθές, μιας και η ενασχόλησή μου στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» με τον τομέα του πολιτισμού και ιδιαίτερα του βιβλίου, μου επιτρέπει να γνωρίζω άπασες τις πολιτιστικές δράσεις που λαμβάνουν χώρα καθημερινά στην πόλη μας, διαπιστώνω ότι η πόλη καρδιοχτυπά για τον πολιτισμό. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι στις, ξεκινώ από το βιβλίο, βιβλιοπαρουσιάσεις που γίνονται κάθε εβδομάδα εντοπίζεις νεολαία που με την παρουσία της ενισχύει τις όποιες προσπάθειες προώθησης του πολιτισμού στον εν λόγω τομέα, κι ευχαριστεί τους διοργανωτές που τις πραγματοποιούν, καθώς, έτσι, τους δίνουν ελπίδα πως κάτι γίνεται, κάτι κινείται. Δεν έχουμε βαλτώσει πνευματικά. Κι όταν μάλιστα οι εκδηλώσεις αυτές, πολλές φορές, δεν περιορίζονται μόνο στη βιβλιοπαρουσίαση, αλλά συνδυάζονται με εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας ή διανθίζονται με εκλεκτές μουσικές παρεμβάσεις;
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι η όπερα -του ΔΗΠΕΘΕ δράση αυτή- γέμισε το δημοτικό θέατρο και ήλκυσε το καλοκαίρι κόσμο και στο Ρωμαϊκό Ωδείο, αποδεικνύοντας ότι το εν λόγω είδος δεν είναι τρομακτικό. Και αναφέρομαι στο «Διδώ και Αινείας» που παρουσιάστηκε με στόχο την αναβίωση της όπερας, στην πόλη στην οποία άλλοτε άκμαζε.
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι το θέατρο γνωρίζει πιένες: ΔΗΠΕΘΕ, παραγωγές τοπικών θεάτρων αλλά και μετακλήσεις καλλιτεχνών, ερασιτεχνικές ομάδες που πραγματικά «πετάνε»;
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις το αγκάλιασμα από το κοινό των χορευτικών παραστάσεων;
Για να μην πούμε για τη μουσική, και τον κυρίαρχο ρόλο της. Ζωντανό παράδειγμα η Πολυφωνική με τις επί 34ετία ποικίλες δράσεις της και τη διεθνή προβολή, και φυσικά το εξαιρετικό ετήσιο χριστουγεννιάτικο κοντσέρτο της, του οποίου η τεράστια απήχηση επέβαλε και δεύτερη ημέρα πραγματοποίησής του.
Είναι και ο κινηματογράφος, που χάρη στους σινε-μερακλήδες (για να το πω έτσι) συμπολίτες γεμίζει αίθουσες με ανθρώπους που μοιράζονται την ίδια αγάπη για τις ποιοτικές ταινίες.
Φυσικά, το Καρναβάλι και οι ποικίλες πολιτιστικές δράσεις που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του.
Και μην ξεχνάμε και τις μεμονωμένες περιπτώσεις καλλιτεχνών, οι οποίοι εκπροσωπούν επάξια την πόλη και εκτός ελληνικών συνόρων, δίνοντας της την αίγλη που τόσο έχει ανάγκη.
Ολες οι πτυχές του πολιτισμού που προαναφέρθηκαν θα μπορούσαν να συνδυαστούν, ώστε να παραχθεί ένα μεγάλο event. Μια διεθνής διοργάνωση, που θα γινόταν σήμα κατατεθέν αυτής της πανέμορφης πόλης -που δεν έχουμε αγαπήσει και αξιοποιήσει όσο της αξίζει- και θα αποτελούσε πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών.
Σε φιλική συζήτηση περί αποτελεσματικότητας στον πολιτισμό, αναφέρθηκε το παράδειγμα του Εδιμβούργου. Εκεί διοργανώνεται ένα Διεθνές Φεστιβάλ, που συγκεντρώνει μερικές από τις καλύτερες όπερες του κόσμου, θέατρο, μπαλέτο και μουσικές σκηνές από όλο τον κόσμο.
Ξεκίνησε το 1947 ως ένα βήμα για την ειρήνη και την ενότητα στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκτοτε, το φεστιβάλ έχει εξαπλώσει τη φήμη του εκτός ευρωπαϊκών συνόρων και προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες απ όλο τον κόσμο.
Κάθε χρόνο δε, γίνονται αφιερώματα σε διάφορους πολιτισμούς από κάθε γωνιά του πλανήτη, ολοκληρώνοντας έτσι την εικόνα ενός πολυπολιτισμικού φεστιβάλ που έχει ως στόχο να αναδείξει κάθε μορφή τέχνης.
Ισως κάτι τέτοιο να ακούγεται υπερ-φιλόδοξο για τους ώμους της πόλης μας. Ποιος, όμως, λέει ότι είναι ουτοπικό; Τα φόντα τα έχουμε. Τα υπόλοιπα είναι θέμα διάθεσης. Διάθεσης για δουλειά και συνεργασία.
Είναι αναγκαία, επίσης, η περαιτέρω επαγγελματοποίηση στο πολιτιστικό μάνατζμεντ. Την είχε σε υψηλό βαθμό το Διεθνές Φεστιβάλ και η Πολιτιστική, και αυτό, όχι απλώς ανακλά στην ποιότητα, αλλά «εκπαιδεύει» τους ανθρώπους του πολιτισμού, που ενσωματώνουν το παράδειγμα και αναβαθμίζουν και τις δικές τους δράσεις.
Οι δύσκολοι καιροί, λένε, μας φέρνουν πιο κοντά, μας ενώνουν, μας ωθούν να σκεφτόμαστε και να εργαζόμαστε για το κοινό καλό, διαρρηγνύοντας έτσι το σκοτάδι και ανοίγοντας χαραμάδες φωτός κι ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο. Εξ ου και για να μπορέσει ο πολιτισμός στην πόλη μας να είναι αποτελεσματικός θα πρέπει να αποτελεί πεδίο δράσης κι όχι μάχης. Να στηρίζεται στο κοινό όραμα και το ομαδικό πνεύμα. Κόντρες, μνησικακίες, μίζερες συμπεριφορές, το μόνο που κάνουν είναι να απομυζούν ενέργεια και να αποδυναμώνουν τις όποιες προσπάθειες να ανθήσει το δέντρο του πολιτισμού και να δώσει ζουμερούς καρπούς. Το χώμα είναι γόνιμο, το κλίμα εύκρατο, οι καλλιεργητές πρόθυμοι. Αν εστιάσουν στις συντονισμένες προσπάθειες για παραγωγή πολιτιστικού έργου και, βεβαίως στην -απαραίτητη- εξωστρέφεια, τότε η αποτελεσματικότητα στο πολιτιστικό τοπίο θα είναι χειροπιαστή. Θα τον χρειαστεί τον χρόνο της. Σκοπός είναι να φυτευτεί ο σπόρος.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [05:06:25]