ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ: Ο άγνωστος µύθος του ποταµού Μείλιχου

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ: Ο άγνωστος µύθος του ποταµού Μείλιχου



Επιµέλεια: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΟΓΙΑΝΝΗΣ

Αγνωστες ιστορίες που θα µας
κάνουν ν' ανακαλύψουµε
ξανά την πόλη που στεγάζει τα όνειρά µας



Ένα στοιχείο που αναδεικνύει, κατ' εµέ, τη συναρπαστική γοητεία της ανθρώπινης φύσης είναι κρυµµένο, θαρρείς, στις χούφτες µας. Και αυτό, διότι οι περισσότεροι, εκτιµώ, γνωρίζουµε πως τα αποτυπώµατα των δακτύλων µας είναι µοναδικά και ανεπανάληπτα, σ' όλο τον πλανήτη. Που νοµοτελειακά, αυτό σηµαίνει πως πουθενά στον κόσµο δεν πρόκειται να βρεθούν ούτε καν δύο άνθρωποι, που να ταυτίζονται στο σχήµα του αποτυπώµατός τους! Ένα αυτούσιο, δηλαδή, µυστήριο, ένα θαύµα της Δηµιουργίας, που συνήθως, αγνοούµε…
Κάπως έτσι, λοιπόν, και κάθε πόλη - καλή ώρα η Πάτρα µας - κουβαλά το δικό της, µοναδικό αποτύπωµα, που απορρέει από τη θαυµαστή της διαδροµή στο χρόνο. Γιατί και η Πάτρα κρύβει στις χούφτες της χιλιάδες ανθρώπινα αποτυπώµατα: άπειρους έλικες, κύκλους και θηλιές, που αφηγούνται τις δικές µας ιστορίες, προσωπικές είτε συλλογικές. Μόνο που η ζωή φανερώνει ακατάπαυστα πως, για ν' αγαπήσεις τελικά κάτι, πρέπει προηγουµένως να το ιχνηλατήσεις, να το γνωρίσεις, να το αφοµοιώσεις ∙ να το κάνεις, δηλαδή, αίµα και σάρκα, από το σώµα σου.
Σε αυτήν την πρόθεση αυτογνωσίας ανταποκρίνεται και ετούτη η νέα στήλη της «Πελοποννήσου». Προσδοκά να φέρει στο προσκήνιο, άγνωστες στους πολλούς, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ιστορίες, που χαράχτηκαν όµως βαθιά στο σώµα της πόλης µας.
Καιρός είναι εποµένως να µάθουµε, αλλά πρωτίστως ν' αγαπήσουµε αυτή ακριβώς την ταυτότητα: τις πολλαπλές, άγνωστες όψεις, που θα µας κάνουν ν' ανακαλύψουµε ξανά, την πόλη που σπιτώνει τα όνειρά µας.

Ο άγνωστος µύθος του ποταµού Μείλιχου

Δρόµοι, γειτονιές, σηµεία της πόλης, που επαναλαµβάνεις στερεότυπα το όνοµά τους, αλλά τα προσπερνάς, απορροφηµένος από τη ρουτίνα και το καθηµερινό άγχος. Ονόµατα που κρύβουν συναρπαστικές ιστορίες, που µαρτυρούν ανθρώπινους αγώνες, νίκες και συντριβές. Ιστορίες που αποκαλύπτουν το άγνωστο πρόσωπο της Πάτρας. Αυτό που πρέπει να γνωρίσουµε.
Κάπως έτσι, λοιπόν, και η επόµενη ιστορία µού έµαθε πώς ερωτεύτηκαν κάποτε δύο νέοι στην πόλη µας. Πώς όρισαν τη ζωή τους. Ποιό ήταν το µέτρο και το τίµηµα της ελευθερίας τους! Και πώς τελικά ο µύθος τους έδωσε το όνοµα, στο γνωστό ποταµό Μείλιχο, που διασχίζει τη γειτονιά της Αγυιάς.
Στην αρχαιότητα, η Πάτρα ήταν µία περιοχή οργιώδους βλάστησης, γι' αυτό και λατρευόταν η Άρτεµις, ως θεά της γονιµότητας. Γύρω στον 12 αιώνα π.Χ., οι τρεις δήµοι της περιοχής - Αρόη, Άνθεια και Μεσσάτις - ενώθηκαν προς τιµή της Θεάς και βάφτισαν Τρικλαρία την Άρτεµη, επειδή τότε κλήρους ονόµαζαν τους δήµους στον τόπο µας.
Ο Παυσανίας, στα «Αχαϊκά», µάς ιστορεί τον έρωτα των δύο νέων, που αψήφησαν το Θεϊκό νόµο: «Λένε πως κάποτε συνέβη να είναι ιέρεια της θεάς η Κοµαιθώ, µία εξαιρετικά ωραία παρθένος και πως έτυχε να είναι ερωτευµένος µαζί της ο Μελάνιππος, που ξεχώριζε κυρίως στη σωµατική οµορφιά… Όταν ο Μελάνιππος έκαµε την παρθένο να τον ερωτευθεί εξίσου, τη ζήτησε σε γάµο από τον πατέρα της, αλλά όπως συµβαίνει συχνά µε τα σκουριασµένα µυαλά των γερόντων, ο πατέρας της Κοµαιθούς αρνήθηκε να δώσει την κόρη του, νύφη στον ασεβή βοσκό».
Το πρόβληµα ήταν πως ο θεϊκός Νόµος όριζε η ιέρεια Κοµαιθώ να παραµείνει παρθένος, µέχρι το γάµο, απαγόρευση που όµως δε σεβάστηκαν οι παράνοµοι εραστές. Απεναντίας, παραδοµένοι στο πάθος του έρωτα, αποφάσισαν άφοβα να σπιτώσουν την αγάπη τους στο ναό… της Τρικλαρίας.
Και ο Παυσανίας περιγράφει: «Γιατί συνέβη στο εξής το ζευγάρι αυτό να χρησιµοποιεί το ιερό ως νυφικό θάλαµο, ενώ τους ανθρώπους άρχισε να τους φθείρει η οργή της Άρτεµης µε το να µην αποδίδει η γη κανένα καρπό, αλλά και αρρώστιες ασυνήθιστες να πέσουν και θάνατοι να σηµειωθούν απ' αυτές».
Η πόλη κατέφυγε στους Δελφούς και ο χρησµός «όρισε κι αυτούς τους δυο να θυσιάσουν στην Άρτεµη, αλλά και κάθε χρόνο να θυσιάζουν στη θεά ένα ζευγάρι ξεχωριστής οµορφιάς».
Γι' αυτό και, σύµφωνα µε το µύθο, ο ποταµός κοντά στο ιερό της Τρικλαρίας ονοµάστηκε αρχικά Αµείλιχος - δηλαδή, σκληρός, αµείλικτος, ανελέητος. Ένα όνοµα που άλλαξε σε Μείλιχος, µονάχα όταν στις όχθες του έπαψε να κυλά νεανικό αίµα!
Ο ποταµός Μείλιχος, και µία αγάπη... Στον επίλογο της ιστορίας, ο Παυσανίας µάς κληροδοτεί το επιµύθιο: «Για το Μελάνιππο όµως και την Κοµαιθώ προσωπικά δεν πιστεύω πως έπαθαν καµιά συµφορά, γιατί το µόνο που ισοφαρίζει σε αξία την ανθρώπινη ζωή είναι το να πετύχει κανείς στον έρωτα».



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:40:42]