ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η περιλάλητη «κανονικότητα» του  καφενέ...

Η περιλάλητη «κανονικότητα» του καφενέ...




Της ΜΑΡΙΑΣ ΒΟΥΤΥΡΑΚΗ *


Από τις εκλογές και μετά, η επιστροφή στην κανονικότητα είναι στην ημερήσια διάταξη των ΜΜΕ, τοπικής ή εθνικής εμβέλειας, ακολουθώντας κατά πόδας τις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Τι σημαίνει όμως κανονικότητα;
Κανονικότητα είναι το να συμβαίνουν τα γεγονότα όπως συνηθίζουν ή όπως έχει οριστεί. Μοντέλο λειτουργίας, λοιπόν, υπηρεσιών, αγοράς, κράτους κλπ. Αναλογιζόμενοι λίγο την ιστορική διαδρομή της χώρας από την μεταπολίτευση και μετά, ψάχνουμε την κανονικότητα, όμως αυτό που αναδύεται μέσα από τις δεκαετίες μάλλον είναι βαθιά απωθητικό.
Ας ξεκινήσουμε από το περιβάλλον: Βίαιη και παράνομη οικοπεδοποίηση, άναρχη δόμηση, καταπατήσεις δασικών περιοχών και ακτών, ρύπανση βιομηχανική και μείωση του υδροφόρου ορίζοντα. Αυτη είναι η κανονικότητα από το 1974 και μετά. Να πάρουμε την λειτουργία του δημοσίου τομέα, οι ημέτεροι πάντα σε πλεονεκτική θέση έναντι των υπολοίπων, όσοι δεν έχουν κομματικές εξαρτήσεις τελευταίοι στην σειρά, διορισμοί με κομματική ταυτότητα χωρίς προσόντα...
Να πάρουμε την λειτουργία των τραπεζών; Δάνεια πολλών ταχυτήτων, ατόκως της κομματικής νομενκλατούρας, εντόκως των υπολοίπων,...στήριξη της ανάπτυξης με εντελώς υποκειμενικά κριτήρια κάθε φορά και με προκλητική αγνόηση των συνεπειών κάθε φιλοκομματικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Ας προχωρήσουμε στη δικαιοσύνη, όπου το τοπίο είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο. Μια δικαιοσύνη της οποίας οι ανώτεροι λειτουργοί είναι κομματικά εποχούμενα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να βρίσκονται και στα ψηφοδέλτια των κομμάτων ή σε άλλες κρατικές διευθυντικές θέσεις μετά την συνταξιοδότηση. Μια δικαιοσύνη που ερμηνεύει κάθε φορά είτε με κομματικά είτε με ταξικά γυαλιά τους νομικούς κώδικες.
Και τέλος ας πάμε στην πληροφόρηση, στην ειδησεογραφία, στο δημόσιο λόγο: εκεί δεν χρειάζεται παρά μια ματιά στα πρωτοσέλιδα για να δει κανείς τις κομματικές εξαρτήσεις απλωμένες στα μανταλάκια…
Αυτή είναι η κανονικότητα της χώρας, και συνεχίζεται ακάθεκτη εν έτει 2019... Ποια λοιπόν είναι η επιστροφή στην κανονικότητα; Πότε σταμάτησε η κανονικότητα της καταστροφής και της αναξιοκρατίας στην χώρα; Της κομματικής λεηλασίας των κρατικών πόρων; Πότε σταμάτησε και από ποιον;
Είναι προφανές, λοιπόν, ότι αυτή η επιστροφή στην κανονικότητα δεν αφορά την χώρα και τους πολίτες που εξακολουθούν να ζουν σε ένα τοξικό πολιτιστικά και πολιτικά περιβάλλον, αλλά μάλλον αφορά την επιστροφή των «νικητών», με την ευρύτερη μεταπολιτευτική έννοια του όρου, στις θέσεις - κλειδιά της λειτουργίας του κράτους, με απώτερο και μοναδικό σκοπό τη λαφυραγώγηση των εθνικού πλούτου από «τα δικά μας παιδιά».
Αυτή είναι η περιλάλητη κανονικότητα των ΜΜΕ που περιμένουν στην σειρά για την κομματική -δήθεν διαφημιστική ανταμοιβή του καλύτερου κοντυλοφόρου. Και όσο δεν το αντιλαμβανόμαστε, τόσο θα αναπαράγεται αυτή η κατάπτυστη κανονικότητα σαν τον μοναδικό τρόπο λειτουργίας.
Και 'μεις και τα παιδιά μας θα περιμένουμε... στον καφενέ στου λιμανιού την άκρη...

* Η Μαρία Βουτυράκη είναι φαρμακοποιός.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[14:30]  Το νέο αναπτυξιακό μας αφήγημα
[10:13]  Οι οκτώ πυλώνες στήριξης που έχει...
[09:56]  Μια οικονομία που να δουλεύει για τους...
[09:23]  Το ελάχιστον που οφείλουμε στους...
[χθες 10:45]  Μια βιομηχανία χρήματος,...
[χθες 09:50]  Αντώνης Λιβάνης: Ο υπέροχος...
[χθες 15:35]  ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΩΝ ΠΥΡΓΟΥ - ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ...
[χθες 13:20]  Η παρακαταθήκη των Μεσογειακών








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:38:00]