ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΧΑΡΗΣ ΚΟΛΥΒΡΑΣ  -In memoriam-

ΧΑΡΗΣ ΚΟΛΥΒΡΑΣ -In memoriam-



Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ*

Μνημονεύσαμε σήμερα Κυριακή 22/9 στον Ναό της Αγίας Σοφίας (40πενθήμερο μνημόσυνο) τον Χάρη Κολύβρα. Αυτόν τον ωραίο φίλο με το λαμπερό χαμόγελο. Τον άνθρωπο που γέμιζε με τη πληθωρική ευγένεια της καρδιάς του τη παρέα μας και με τον σώφρονα λογισμό του κρατούσε αμείωτο το ενδιαφέρον στους προβληματισμούς μας στα ένα σωρό κοινωνικά προβλήματα της καθημερινότητας.
Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται θαρρείς με τη σφραγίδα της άνωθεν δωρεάς και με την παρουσία τους στον επαγγελματικό χώρο και τον κοινωνικό περίγυρο αφήνουν το αποτύπωμά τους.
Περιζήτητος στις συντροφιές για τις γνώσεις του, την πνευματική του κατάρτιση, την ψυχική του απλότητα, τον ισορροπημένο του λόγο και το χαμηλούς τόνους κατόρθωνε να κερδίζει τους συνομιλητές του και κάνει αισθητή την παρουσία του εν παντί και πάντα.
Μπορεί να μην αξιώθηκε τα μεγάλα ακαδημαϊκά βραβεία και τους επαίνους της πολιτείας που στήνουν αγάλματα και ονοματοθετούν δρόμους και πλατείες, όμως κέρδισε το
μεγαλύτερο βραβείο απ` όλα. Κέρδισε το βραβείο της αγάπης όλων όσων τον γνωρίσαμε και μας κατάκτησε με το μοναδικό προνόμιο των λίγων. Αυτών των εκλεκτών που περνούν από τη ζωή και μένουν στον πιο πολύτιμο χώρο που μπορεί να φυλάξει κάποιος μια μνήμη. Την καρδιά μας.
Από πεποίθηση εργένης είχε μιαν ιδιαίτερη αγάπη για τις οικογένειες της αδερφής και του αδερφού του και δοξολογούσε τον Θεό που στάθηκε τυχερός να έχει μέχρι την τελευταία στιγμή τον αδερφό του τον Αντρέα που είχε γίνει ο φύλακας άγγελός του. Είχε μιαν αίσθηση αξιοπρέπειας και μ' αυτή αντιμετώπισε και την ασθένειά του.
Θυμάμαι που μια από τις κοντινές στο τέλος του ημέρες είχα πάει να τον δω. Αοιξε ένα μπουκάλι ακριβό κρασί και μου είπε. Ας ευχηθούμε για τη φιλία.
Για τη μακροημέρευση -είπα καθώς τσουγκρίζαμε τα ποτήρια-κολονάτα καθώς άξιζε για τέτοιο κρασί -με κοίταξε για λίγο και δεν απάντησε, όμως μου φάνηκε σα να υγράθηκαν τα μάτια του και μου μετάδωσε τη συγκίνηση του κι εμένα. Βιάστηκα να αλλάξω κουβέντα.
Μακροημέρευση!Κάθε που το σκέφτομαι θυμάμαι τα «Κεριά » του Καβάφη: Τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν!
Στον παράδεισό σου, φίλε Χάρη μνημόνευέ μας όπως σε μνημονεύουμε κι εμείς.

*Ο Σταύρος Ιντζεγιάννης είναι συγγραφέας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 12:35]  Σε αυτό δεν χωράει ανεύθυνη...
[χθες 12:30]  Τώρα εκτιμήσαμε την...
[χθες 12:09]  Τα 38 τμήματα που «πέταξαν» μαζί...
[χθες 11:40]  Τα άστρα και η οδύνη
[χθες 10:04]  Δεν αφορά τη ματαιοδοξία κανενός...
[χθες 13:14]  Η Κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιό της
[χθες 12:57]  Το μαγικό κασκόλ
[χθες 11:06]  Για ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά!








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:11:06]