ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 ΕΝΗΛΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ: Τα όρια της τέχνης: Παιχνίδια εξουσίας και θεοποίηση του χρήματος

ΕΝΗΛΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ: Τα όρια της τέχνης: Παιχνίδια εξουσίας και θεοποίηση του χρήματος



ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΦΕΑ *

Όταν πρέπει να μιλήσεις για μια ταινία που δεν έχεις δει, νιώθεις άβολα. Επειδή όμως αγαπώ τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, θα το τολμήσω. Πιστεύω ότι η τελευταία του ταινία αποτελεί τελευταίο μέρος μιας τριλογίας που ξεκίνησε με το «Τσεκούρι» και συνεχίστηκε με το «Κεφάλαιο».
Το «Κεφάλαιο» βασίζεται στο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Stephane Osmont (παιδιού του Μάη του 68). Εδώ ένας golden boy -πρώην μαοϊστής- ο Μαρκ, όταν γίνεται πρόεδρος μιας Ευρωπαϊκής Τράπεζας που αγοράζεται από υπερατλαντικούς μετόχους, απολύει εκατόμβες μεσαίων στελεχών υπακούοντας στα κελεύσματα του «καουμπόϊκου καπιταλισμού», που υπαγορεύει να γίνονται οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Ο Γαβράς εδώ αναδεικνύει τα παιχνίδια εξουσίας και τη θεοποίηση του χρήματος στα υψηλά κλιμάκια των πολυεθνικών κολοσσών, ενώ δεν ασχολείται με το τι γίνεται στη ζωή των μεσαίων στελεχών που καταστρέφονται.
Αυτό όμως είναι το κεντρικό θέμα της ταινίας «Το Τσεκούρι», που είχε γυρίσει επτά χρόνια πριν και βασιζόταν στο βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας Donald Westlake. Παρακολουθούμε ένα στέλεχος χαρτοβιομηχανίας που έχει χάσει τη δουλειά του και μετά από μεγάλο διάστημα ανεργίας περνάει από συνεντεύξεις για ανεύρεση εργασίας. Θέλοντας οπωσδήποτε να κερδίσει, αρχίζει να σκοτώνει έναν -έναν τους συνυποψήφιους του, εφαρμόζοντας στα άκρα τους κανόνες του ανταγωνισμού σε ένα άγριο και μακάβριο παιχνίδι επιβίωσης εν μέσω καπιταλισμού σε κρίση.
Την τελευταία του ταινία, που βασίζεται στο βιβλίο του Βαρουφάκη «Ενήλικοι στο Δωμάτιο» δεν την έχω δει ακόμα, όμως έχω ζήσει τα γεγονότα όπως και όλοι οι Ελληνες. Πιστεύω λοιπόν ότι είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας και μιλάει για το πώς επιβάλλουν οι πλούσιες μητροπολιτικές χώρες τους κανόνες στις φτωχές περιφερειακές -όπως η Ελλάδα-, προκειμένου να διαιωνίσουν την ηγεμονία τους.
Επομένως το αν η ταινία είναι ή όχι πολύ κοντά στα πραγματικά γεγονότα, ή αντανακλά τις προσωπικές απόψεις του συγγραφέα, δεν έχει καμία σημασία αφού πρόκειται για ταινία μυθοπλασίας και αυτό που ενδιαφέρει τον Γαβρά είναι να δείξει πώς παίζεται το παιχνίδι της εξουσίας στο μακρο-επίπεδο, πράγμα που αποτελεί και τη βαθύτερη ουσία των γεγονότων.
Εκτιμώ πολύ τον Κώστα Γαβρά ως σκηνοθέτη και διανοούμενο, αλλά και ως έναν συμπατριώτη μας με λαμπρή διεθνή καριέρα που δεν ξεχνάει την Ελλάδα. Θα θυμάμαι όσο ζω με τι ευγένεια και γλυκύτητα με δέχτηκε στο Παρίσι, στο στούντιο όπου μόνταρε μια ταινία του, όταν το 1985 είχε παιχτεί η ταινία μου «Ο Έρωτας του Οδυσσέα» στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του Φεστιβάλ των Καννών.
Την ταινία του θα τη δω οπωσδήποτε!

·* Ο Βασίλης Βαφέας είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος, πρώην πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και πρώην πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών-Παραγωγών Κινηματογράφου.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 09:30]  Γιατί η Νεφέλη μάς δίδαξε...
[χθες 11:37]  Ολιγαρχία – Ανάπτυξη 1-0 !
[χθες 11:33]  Το πρόγραμμα της ενθρόνισης του...
[χθες 10:57]  Το εκρηκτικό μίγμα
[χθες 10:25]  Ασυλο και ανομία...
[χθες 11:00]  H «αναγκαστικότητα» του Συντάγματος
[χθες 10:17]  Ολοι για την Πάτρα μας!  
[χθες 09:00]  Μητρότητα ή καριέρα;








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:15:40]