ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ: Η δημοκρατική κανονικότητα γεννά ευθύνες και απαιτεί άλλες συμπεριφορές

ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ: Η δημοκρατική κανονικότητα γεννά ευθύνες και απαιτεί άλλες συμπεριφορές



ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ

Αν μια λέξη τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αντικείμενο κατάχρησης, είναι η λέξη «κανονικότητα». Την ακούσαμε να επαναλαμβάνεται κουραστικά στη δημόσια συζήτηση, είτε ως μομφή προς αντιπάλους, είτε ως σωτήριο ζητούμενο από εκκωφαντικούς δήθεν υποστηρικτές της.
Τι είναι κανονικότητα; Δεν νοείται τελική απάντηση. Είναι το οικείο; Το επαναλαμβανόμενο οικείο; Το συνηθισμένο; Το αυτονόητο; Η θεσμική τάξη; Το θεσμικά αυτονόητο; Και ποιος τα καθορίζει όλα αυτά; Κανείς. Θα είναι πάντα αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης. Η κανονικότητα είναι πάντα μαζί μας και πάντα ζητούμενο.
Δεν υπάρχει κοινωνία σε «κανονικότητα». Σε ισορροπία, όπως την φαντάζεται ένας πολιτικός νους ή την εύχεται. Όπου τα πράγματα έχουν τακτοποιηθεί και μηχανικά αποκρούουν τη διαταραχή, διαφυλάσσουν την «κανονικότητα» και την προστατεύουν από την αλλαγή.
Μετά το '74, στη χώρα εγκαταστάθηκε μια κανονικότητα. Λειτουργία των θεσμών, εναλλαγή στην εξουσία των κομμάτων, σχετική κίνηση, μικρές αλλαγές. Αυτή η κανονικότητα, από την αφετηρία της ανάπηρη, συνεχίζει και αντέχει μέχρι σήμερα.
Η παροξυστική διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις βάσιμες «κατηγορίες» για θεσμική υποβάθμιση, δεν έσπασε την κανονικότητα. Ήρθε με εκλογές, αποχώρησε με εκλογές. Πολλές υπερβολές ακούστηκαν περί μη κανονικότητας για την προηγούμενη φάση, αβάσιμες, χωρίς να θίγεται ποτέ στο βάθος η ουσία μιας πάντα ζητούμενης κανονικότητας.
Και η πρώτη σελίδα του δημοκρατικού αιτήματος για μια ουσιαστική κανονικότητα σε μια κοινωνία, είναι ο Νόμος, ο Νόμος και η εφαρμογή του. Στο κρίσιμο και καθοριστικό για όλα τα άλλα αυτό μέτωπο, η κανονικότητα ηττήθηκε. Ηττήθηκε κατά κράτος. Γιατί σε αυτό το μέτωπο, το λεγόμενο πολιτικό σύστημα αδιαφόρησε. Αδιαφόρησε και φοβήθηκε. Το αίτημα μιας δημοκρατικής κανονικότητας αφορά πρώτα απ' όλα τα ίδια τα μέλη του λεγόμενου συστήματος. Γεννά ευθύνες και απαιτεί άλλες συμπεριφορές. Και εκεί υστέρησε. Ακολούθησε η ανοχή. Η ανοχή στη θεσμική παραβίαση, η σχετική ανάγνωση, με πολιτικά κριτήρια των κανόνων, μια προσαρμογή καθολική στην μη τήρησή τους, κέρδισε έδαφος. Ο ψηφοφόρος, που τον τελευταίο καιρό μιλούσε επίμονα για κανονικότητα, είχε και έχει βολευτεί με την απουσία της.
Έτσι έτρεξε το νερό. Και μια ατμόσφαιρα αντικανονικότητας επιβλήθηκε σαν σύννεφο χειμερινό. Βλέπουμε πια πού οδηγεί. Γίνεται ανομία και υπονομεύει σταθερά τα δικαιώματα. Η μάχη για την κανονικότητα δεν είναι θεωρία. Είναι μάχη υπέρ του Νόμου. Είναι πραγματικός αγώνας για τα δικαιώματα.

·Ο Λευτέρης Κουσούλης είναι πολιτικός επιστήμονας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:39]  Νοσηλευτές, χειροκρότημα και Covid-19
[χθες 17:38]  Κορονοϊός και Ψυχική Υγεία: «Ο...
[χθες 17:33]  Κορονοϊός και Ψυχική Υγεία: «Το...
[χθες 17:28]  Κορονοϊός και Ψυχική Υγεία:...
[χθες 17:22]  Κορονοϊός και Ψυχική Υγεία: «Το...
[χθες 17:15]  Κορονοϊός και Ψυχική Υγεία: «Να...
[χθες 17:10]  Κορονοϊός και Ψυχική Υγεία:...
[χθες 17:04]  Κορονοϊός και Ψυχική υγεία: «Εάν...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:15:13]