ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Διονύσης Σιμόπουλος: Δεν ήθελα να

Διονύσης Σιμόπουλος: Δεν ήθελα να 'μαι φυλακισμένος



Οι ιστορίες πίσω από το πώς αποφασίζει ένας άνθρωπος να κόψει το κάπνισμα έχουν πάντα ενδιαφέρον. Όταν μια ιστορία αναφέρεται σε μια απόφαση διακοπής μιας συνήθειας 53 χρόνων, τότε το ενδιαφέρον γίνεται ακόμα μεγαλύτερο.
Την δική του απόφαση να κόψει το κάπνισμα μετά από 53 χρόνια μας παρουσιάζει ο διάσημος Έλληνας καθηγητής Αστροφυσικής και επίτιμος διευθυντής του Ευγενίδειου Πλανηταρίου της Αθήνας, Διονύσης Σιμόπουλος.
Πόσα χρόνια ήσασταν καπνιστής και πως ορίζεται τη σχέση που είχατε με το τσιγάρο;
Κάπνιζα από το 1959 μέχρι το 2012. Ηταν, είναι και θα είναι κάτι το οποίο μου λείπει. Τα τελευταία χρόνια κάπνιζα περίπου 28 τσιγάρα την ημέρα. Για ένα άλλο καπνιστή, ίσως αυτά να είναι λίγα. Για μένα όμως, ήταν αυτά που ήθελα σε καθημερινή βάση. Με αυτή την έννοια, αισθανόμουν πως χρειαζόμουν το τσιγάρο για να προχωρήσει η μέρα. Ακόμη και σήμερα μου αρέσει να το μυρίζω. Υπάρχουν φίλοι, οι οποίοι το έχουν κόψει και μάλιστα «με το μαχαίρι», στους οποίους δημιουργεί μια δυσφορία ο καπνός ή η μυρωδιά του. Εμένα αντίθετα, θα μου άρεσε κάποιες φορές να ανάψω ένα τσιγάρο, αλλά δεν το κάνω.
Η απόφαση της διακοπής του καπνίσματος πως πάρθηκε;
Χτύπησε «καμπανάκι». Ούτε εγώ, ούτε κανένας από τους ανθρώπους που με γνώριζαν πίστευαν πως μπορώ να κόψω το τσιγάρο. Παρόλα αυτά, είχα ένα επεισόδιο το 2012, και μου έλεγε ο γιατρός: «Κοίταξε να δεις. Ή το κόβεις ή πεθαίνεις» και του απάντησα: «Δεν έχω πρόβλημα να πεθάνω». Πράγματι δεν είχα κανένα πρόβλημα αν ερχόταν ο θάνατος. Αυτό που με έκανε να σταματήσω όμως, ήταν ο πεθερός μου. Ο πεθερός μου στις ΗΠΑ, για διαφορετικούς λόγους, έπαθε ένα εγκεφαλικό το οποίο τον κράτησε σχεδόν φυτό επί 18 χρόνια. Κάθε φορά που πηγαίναμε με τη σύζυγό μου να τον επισκεφτούμε, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια, ενώ ήθελε να μιλήσει, δεν μπορούσε. Και από το θυμό που του δημιουργούσε αυτή η ανημπόρια, ξεσπούσε σε κλάματα. Θα έλεγα πως ήταν ένας φυλακισμένος άνθρωπος στον ίδιο του τον εαυτό. Ενθυμούμενος τον πεθερό μου λοιπόν, παρακινήθηκα να το κόψω. Δεν ήθελα να καταντήσω σε αυτή την κατάσταση.
Ολοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για μια βλαβερή συνήθεια, γιατί επιλέγουν αρκετοί καπνιστές να αναβάλλουν τη διακοπή ή να μην το κόβουν ποτέ;
Είναι θέμα απόφασης. Αποφασίζεις να ζήσεις. Εμένα μου άρεσε το κάπνισμα και σας λέω πως μου αρέσει ακόμη. Θα μπορούσα κάλλιστα να το αρχίσω ξανά. Αυτή η ενθύμηση του πεθερού μου, που ήταν φυλακισμένος επί 18 χρόνια στο ίδιο του το σώμα με έκανε και με κάνει να συνεχίζω χωρίς τσιγάρο.
Τα χρόνια που δεν καπνίζετε, έχετε αντιληφθεί να αλλάζει ο τρόπος που σας βλέπει ο κοινωνικός σας περίγυρος;
Δεν γνωρίζω πως με έβλεπαν οι άνθρωποι όσο κάπνιζα, αλλά τώρα που σταμάτησα φυσικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Οταν κάπνιζα, είχα την κακή συνήθεια να πειράζω τα άφιλτρα τσιγάρα μου για να τα στρογγυλεύω λίγο. Οπουδήποτε και αν καθόμουν λοιπόν, είτε σε ένα φιλικό σπίτι, είτε οπουδήποτε αλλού, δημιουργούσα απόβλητα από τον καπνό. Με αποτέλεσμα οι οικοδέσποινες των σπιτιών που επισκεπτόμουν να μου λένε πως ήξεραν πού ακριβώς καθόμουν και πόση ώρα καθόμουν λόγω του καπνίσματος. Σημειωτέον δε, πως μία από τις καλύτερες φίλες που είχα στη ζωή μου, από την εποχή που ήμουν φοιτητής, είχε γίνει πρόεδρος στην Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία και όταν την επισκεπτόμουν ανά δύο-τρία χρόνια, ήμουν ο μοναδικός άνθρωπος που του επέτρεπε να καπνίζει εντός του σπιτιού, παρά την ιδιότητα που είχε. Ηξερε πως δεν μπορούσε να με κάνει να σταματήσω. Και μιλάμε για έναν άνθρωπο που ήταν από τους πρώτους παγκοσμίως που είχαν γράψει εργασίες για το παθητικό κάπνισμα και τα συμπαρομαρτούντα αυτής της συνήθειας. Παρόλα αυτά με άφηνε. Οι άνθρωποι δηλαδή με αγαπούσαν, έστω και με αυτό το άσχημο συνήθειο που είχα. Οπότε δεν είδα καμία διαφορά πριν ή μετά. Τουλάχιστον δεν μου το έδειχναν.
Ποιες αλλαγές είδατε στη ζωή σας γενικότερα από τη διακοπή και έπειτα;
Καμία απολύτως! Δεν ξέρω. Για μένα προσωπικά δεν υπήρχαν αλλαγές. Λένε πως όσοι δεν καπνίζουν ή το κόβουν μπορούν να περπατήσουν καλύτερα. Εγώ όπως περπατούσα πριν, περπατώ και τώρα. Λένε πως έχεις καλύτερη γεύση. Οχι, η γεύση μου παραμένει η ίδια με την εποχή που ήμουν καπνιστής. Δεν ξέρω τι διαφορές βλέπουν οι άλλοι, μιλάω για τον εαυτό μου. Ολες αυτές οι απόψεις πως ένας άνθρωπος που κόβει το κάπνισμα θα έχει καλύτερη ζωή και διαύγεια με βρίσκουν αντίθετο. Δεν βλέπω καμία διαφορά απολύτως. Και σας ξαναλέω, το έκοψα «με το μαχαίρι» και το κράτησα μόνο και μόνο επειδή είχα τη μνήμη του πεθερού μου.
Θεωρείτε πως ένας καπνιστής πρέπει να ζήσει ένα τέτοιου είδους «σοκ» για να το πάρει απόφαση;
Κοιτάξτε, η κατάσταση του πεθερού μου ήταν μια κατάσταση που έβλεπα για χρόνια. Δεν έκοψα το τσιγάρο κατευθείαν μόλις βρέθηκε ο πεθερός μου σε αυτή την κατάσταση. Παρόλα αυτά, έπρεπε να χτυπήσει το δικό μου καμπανάκι και να μου πει ο γιατρός: «Το να πεθάνεις είναι εύκολο» και είναι αλήθεια. Δεν με ενδιέφερε ο θάνατος και δεν με ενδιαφέρει και τώρα. Απλώς δεν ήθελα να είμαι φυλακισμένος στον ίδιο μου τον εαυτό. Φοβήθηκα πως θα καταντούσα σε αυτό το σημείο μέρα με την ημέρα. Ηταν μια απόφαση που την πήρα και βγήκε.
Ποιες είναι οι συμβουλές που θα δίνατε σε έναν καπνιστή αν σας το ζητούσε;
Δεν υπάρχουν συμβουλές για μένα. Ούτε από ανθρώπους που έκοψαν το τσιγάρο, ούτε από οποιονδήποτε άλλο. Ο καπνιστής είναι sui generis. Ο καθένας είναι κάτι το διαφορετικό. Δεν μπορεί να γενικεύει κανείς τις περιπτώσεις. Θεωρώ πως δεν υπάρχουν συμβουλές για να κόψει κάποιος το τσιγάρο. Ή το κόβεις ή δεν το κόβεις. Θα πρέπει κάποιος, μόνος του να το αποφασίσει. Θα σας δώσω το παράδειγμα του πατέρα μου. Ηταν καπνιστής και το έκοψε περίπου 27 ετών. Φυσικά δεν ήμουν ζωντανός τότε, αλλά απ' ό,τι μου έλεγε ήταν καπνιστής από τα 16 του χρόνια. Μια μέρα ταξίδευε με το τρένο από την Αρχαία Ολυμπία στην Πάτρα την δεκαετία του '20, είχε φτάσει στο σημείο να έχει δικό του πακέτο με τσιγάρα. Καθώς ταξίδευε κι ενώ το τρένο ήταν στην περιοχή του Λάππα, κάτι του έκανε «κλικ» και πέταξε το πακέτο από το παράθυρο. Εκτοτε δεν κάπνισε ποτέ του.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟ
ΑΠΟ ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ "ΛΟΓΟΙ ΥΓΕΙΑΣ"



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:49:09]