ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ιωάννης Κοψίνης: Πλέοντας σε εικαστικά «ανήσυχα νερά»

Ιωάννης Κοψίνης: Πλέοντας σε εικαστικά «ανήσυχα νερά»



Για τέταρτη χρονιά τα εικαστικά νερά συνεχίζουν να είναι «ανήσυχα». Ο λόγος για την έκθεση Restless Waters IV, που θα εγκαινιαστεί την ερχόμενη Παρασκευή στις 8 το βράδυ στην Αχάια Κλάους, στο πλαίσιο του 8ου Regional Growth Conference.
Σε αυτή, θα δούμε τρεις διαφορετικές τέχνες να συναντιούνται υπό την επιμέλεια της ArtWare. Πρώτη είναι η έκθεση Animation που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το ΑnimFestAthens, φιλοξενεί 20 καλλιτέχνες του animation από τον διεθνή χώρο.
Ακολουθεί η έκθεση VideoArt που φιλοξενεί 20 από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους Ιταλούς καλλιτέχνες της Video Art. Την έκθεση επιμελείται η Silvia Grandi (επιμελήτρια σημαντικών εκθέσεων με θεματική την Video Art και καθηγήτρια Σύγχρονης Τέχνης στη Σχολή του Dams στο Πανεπιστήμιο της Bologna). Και τρίτη είναι η έκθεση εικαστικών που φιλοξενεί έργα επιλεγμένων σύγχρονων εικαστικών από την Πάτρα, αποφοίτων των Σχολών Καλών Τεχνών της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Συγκεκριμένα στην έκθεση συμμετέχουν οι: Δώρα Αραπάκου, Σοφία Βαγενά, Ηλίας Αηδονίδης, Λάμπρος Βρεττός, Χρυσάνθη Βανταράκη, Διονύσης Παντελής, Μαρίζα Μαρινοπούλου, Αγγελος Θεμιστοκλέους, Ελωίζος Θεμιστοκλέους, Ευθύμης Αργυράτος, Αριστομένης Χατζήπαππας, Σπυριδούλα Δίπλα, Αντζελα Δημοπούλου, Θεοφάνης Κλωνής, Χαράλαμπος Κορδέλλας, Σταύρος Θεοδωρόπουλος, Ιφιγένεια Αβραμοπούλου, Θάνος Δημογιαννόπουλος, Αλέξης Φούντζουλας, Ελένη Γεωργοπούλου, Δήμητρα Παπαδημητροπούλου, Χρήστος Παππάς, Ευθαλία Χάχαλη - Κατσιγιάννη, Ιωάννα Φίλιου, Χρύσα Στεφανίδη, Χρύσα Αγάθου, Ανδρέας Κασπίρης.
Μιλώντας στην «Π» για τη σειρά εκθέσεων Restless Waters, ο Ιωάννης Κοψίνης, ο οποίος επιμελείται τη διοργάνωση, σημειώνει χαρακτηριστικά: «Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε ήταν να συνδυάσουμε την κλασική έννοια της έκθεσης με την έννοια της εγκατάστασης και της performance, αλλά φέτος παράλληλα θεωρήσαμε και πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό να το συνδυάσουμε με τις νέες προτάσεις και τις νέες τεχνολογίες στην τέχνη. Οπότε ένα κομμάτι σε όλες τις εκθέσεις Restless Waters είναι αφιερωμένο στην video art. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της συνεργασίας που έχουμε με το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και τη Σχολή της Dams. Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια πολύ σημαντική δουλειά συλλογής και καταγραφής των πιο σημαντικών Ιταλών video artists από τη δεκαετία του '80 μέχρι σήμερα. Μέσα από αυτή τη συνεργασία κάθε χρόνο έχουμε την τύχη να προβάλουμε κάποιους επιλεγμένους Ιταλούς καλλιτέχνες».
ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ PERFORMANCE
Φέτος βλέπουμε στην έκθεση εικαστικών να συμμετέχουν καλλιτέχνες μόνο από την Πάτρα, κάτι που όπως σημειώνει είναι άμεσα συνδεδεμένο με την πρόταση για το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα που έχει κατατεθεί από το υπουργείο Παιδείας. «Θεωρήσαμε πως είναι ένα μέσο αντίδρασης σε αυτό που προτείνεται, καθώς πολλοί εκτός από εικαστικοί είμαστε και καθηγητές εικαστικών σε σχολεία, γυμνάσια ή λύκεια» επισημαίνει ο Ιωάννης Κοψίνης και συνεχίζει: «Σκεφτήκαμε πως μέσα από την έκθεση θα μπορούσαμε να προβάλουμε και την αντίθεσή μας, αναφέροντας παράλληλα τους λόγους που ο σχεδιασμός του νέου ωρολόγιου προγράμματος μας βρίσκει αντίθετους».
Ετσι, στο πλαίσιο της έκθεσης έχει προγραμματιστεί και μια ξεχωριστή performance. Αφού στηθεί η έκθεση, όπως θα στηνόταν κάθε έκθεση, όμως στη συνέχεια ο κάθε καλλιτέχνης θα καλύψει το έργο του με ένα λευκό πανί, μη δίνοντας τη δυνατότητα στον θεατή να το δει. «Η ιδέα του πανιού που σκεπάζει τον πίνακα, παραπέμπει σε ένα σπίτι το οποίο έχει κλείσει και προσπαθώντας να μην καταστραφούν όσα έχεις αφήσει μέσα, τα καλύπτεις με ένα λευκό ύφασμα. Είναι ένα σπίτι το οποίο είναι σημαδεμένο από την εγκατάλειψη ουσιαστικά» επισημαίνει ο Ιωάννης Κοψίνης, μιλώντας για την ιδέα της performance, την οποία θα την συνοδεύει και ένα κείμενο όπου οι εικαστικοί θα εξηγούν τους λόγους για τους οποίους η διδασκαλία της τέχνης είναι πάρα πολύ σημαντική σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
«Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει μια πολύ ωραία φράση: "Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται". Ολος ο δυτικός και κατ' επέκταση ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι δομημένος πάνω στην τέχνη, τη φιλοσοφία και την επιστήμη της αρχαίας Ελλάδας» λέει χαρακτηριστικά ο Ιωάννης Κοψίνης και συμπληρώνει: «Δεν μπορώ να φανταστώ μια αρχαία Ελλάδα αποκομμένη από τα τεράστια έργα της, όπως δεν μπορώ να φανταστώ και έναν χριστιανικό ναό αποκομμένο από τη βυζαντινή αγιογραφία».
Οπως τονίζει, ένα επίπεδο είναι η επαγγελματική διεκδίκηση, καθώς πρόκειται για έναν κλάδο που πλήττεται, όμως υπάρχουν και άλλα, βαθύτερα επίπεδα. «Εμείς ονειρευόμαστε μια εκπαίδευση που δίνει περισσότερο χώρο στη δημιουργικότητα» αναφέρει ο κ. Κοψίνης συμπληρώνοντας: «Το σχολείο δεν πρέπει να είναι ένας στείρος χώρος που παράγει εξιδανικευμένους επιστήμονες και εξειδικευμένους εργάτες. Το σχολείο πρέπει να είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος ενθαρρύνει την δημιουργικότητα και καλλιεργεί την κριτική σκέψη. Αν ονειρευόμαστε πραγματικά μια υγιή Κοινωνία Σκεπτόμενων ανθρώπων η επιλογή μιας εκπαίδευσης που θα δίνει χώρο, σε όλες τις βαθμίδες της, στις Τέχνες και στην δημιουργία, είναι μονόδρομος. Ειδικά σήμερα που ο σύγχρονος κόσμος μας παρουσιάζει όλα τα συμπτώματα μιας βαριάς αρρώστιας, όλη η εκπαίδευση θα πρέπει να οργανωθεί έχοντας σαν κεντρικό άξονα τα ανθρωπιστικά ιδεώδη ακόμα και όταν αυτό πηγαίνει ενάντια στην τεχνολογική πρόοδο».
Συνεχίζοντας ο Ιωάννης Κοψίνης κάνει έναν συσχετισμό, ο οποίος ίσως «ξενίσει» κάποιους: «Πιστεύω ότι ανάμεσα σε έναν μεγάλο καλλιτέχνη και έναν μεγάλο επιστήμονα υπάρχουν πάρα πολλά κοινά, που επιφανειακά μπορεί να μην φαίνονται» λέει και εξηγεί: «Η άποψή μου είναι ότι ένας μεγάλος καλλιτέχνης μοιάζει με έναν μεγάλο επιστήμονα γιατί και οι δύο βλέπουν τον κόσμο με ένα τελείως διαφορετικό μάτι. Ενας μεγάλος επιστήμονας μπορεί να δίνει απαντήσεις. Ομως, αυτό που ουσιαστικά κάνει, όπως και ένας μεγάλος καλλιτέχνης, είναι ότι ουσιαστικά θέτει για πρώτη φορά καινούργια ερωτήματα και τα απαντάει. Και σε αυτό το σημείο, μοιάζει πολύ η θεώρηση και η οπτική του κόσμου του κόσμου με τον επιστήμονα».
Παράλληλα, δίνει και μια άλλη διάσταση. «Η τέχνη είναι μια φροντίδα αποσυμπίεσης σε όλα τα επίπεδα και όλες τις ηλικίες, στο μέτρο που χειρίζεται ο κάθε ένας δυνάμεις και δουλεύοντάς τες με έναν τρόπο που βγαίνουν προς τα έξω και να μην γίνουν αυτοκαταστροφικές» τονίζει και συμπληρώνει: «Είναι επίσης ένας τρόπος αντίδρασης που με τα δεδομένα με τα οποία έχει δομηθεί σήμερα η κοινωνία, είναι ένας τρόπος που μπορεί να είναι και αποδεκτός. Αν αποσπάσεις αυτή τη δυνατότητα από τους ανθρώπους, δεν μπορώ να φανταστώ με ποιο τρόπο αυτές οι δυνάμεις αυτοκταστροφής ή αντίδρασης θα μπορούσαν να εξελιχθούν. Και αυτό, σε βάθος χρόνου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα πως το κόστος για οποιαδήποτε κοινωνία μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο σε οικονομικό επίπεδο».

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:21]  Θερινό κλείσιμο το Odeon Veso Mare
[08:27]  «Η δουλειά της» στο Κοτρώνι
[χθες 14:12]  Μαργαρίτα Λυμπεράκη: «Τα ψάθινα...
[χθες 13:00]  Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας: Τέλος τα...
[χθες 11:14]  Ο Πασχάλης ζωντανά στον Κήπο
[χθες 10:10]  Ο Περικλής Μουστάκης στα...
[χθες 09:28]  Πάτρα: «Ταξίδια» στο Πολύεδρο
[χθες 20:23]  Στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου πετούν...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:36:10]