ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Δέκα λεπτά την ημέρα



Δεν ξέρεις ποτέ τι σκέφτεται μια γάτα και οποιοσδήποτε άλλος. Η γάτα έχει πιάσει ένα παγκάκι μόνη της στο πάρκο και στρέφει το βλέμμα προς τη θάλασσα, κάποιο κρώξιμο της απέσπασε την προσοχή - όση βαρύτητα μπορεί να έχει η προοχή μιας γάτα -, αλλά δεν είναι από τα πουλιά της εμβελείας της, προέρχεται από θαλασσοπούλι, ένα από τα αναρίθμητα που τα πρωινά πλαισιώνουν τις ψαρόβαρκες και κάθονται τριγύρω τους στο κύμα. Είναι απίστευτο πόσα πουλιά έχει ο ουρανός. Οι ζωγράφοι συνήθως βάζουν δυο τρία πάνω από τα καΐκια που ξαμολούν στα ανοιχτά του κόλπου για να μας πλανέψουν με ειδυλλιακές εικόνες. Τι ειδυλλιακό μπορεί να βρει κανείς σε αγκίστρια που σκίζουν τα σπλάχνα των ψαριών ή στο σπαρτάρημα του ζωντανού που σκάει χωρίς το οξυγόνο. Βάφουμε το βλέμμα μας στο βαθύ κόκκινο του ηλιοβασιλέματος, συνεπαρμένοι από την απατηλή σκηνοθεσία του ήλιου, ο οποίος σκεπάζει με τις μπογιές του την αλήθεια, την αλήθεια που λέει ότι μέσα κι έξω από τα νερά, όλα είναι μια ιστορία αναρίθμητων φόνων. Για την επιβίωση, την επιβολή, τη διαιώνιση. Είναι αμείλικτο πράγμα η φύση. Αυτήν έχουμε. Αν δεν σου κάνει, μπορείς να την αλλάξεις. Ο Κοέλιο δίνει κάτι οδηγίες, αλλά πρέπει να έχεις το τηλέφωνο του σύμπαντος.
Ο Θερβάντες κοιτάζει προς τη θάλασσα. Ετσι του είπαν, δηλαδή. Προτομή είναι, δεν αποφασίζει εκείνος. Τον έστησαν με θέα προς την έξοδο του κόλπου. Προς το ηλιοβασίλεμα κι αυτός. Ή προς τη δύση. Η Ισπανία, βέβαια, δεν πέφτει προς τα εκεί. Πέφτει αριστερά. Εκτός αν θέλαμε να ατενίζει τα νερά όπου περίπου έγινε η ναυμαχία στην οποία πήρε μέρος. Το έτος 2021 συμπληρώνονται (2021- 1571=) 450 χρόνια από το γεγονός, αλλά δεν συστήσαμε ακόμα καμία επιτροπή για εκδηλώσεις. Λες και έχουμε και τίποτα να πούμε, πέρα από ένα όλε;
Τι ακριβώς τιμάμε με την προτομή; Τη ναυμαχία ή τον συγγραφέα; Το βρήκατε: Τον εαυτό μας τιμάμε. Δηλώνουμε πως είμαστε η περιοχή όπου έγινε θέατρο μιας τιτάνιας σύγκρουσης στην οποία πολέμησε ο μέγας Θερβάντες, πατέρας του μυθιστορήματος, γαλήνιος και στοχαστικός, πλέον, πέτρινος κοιταχτής του κενού. Περάστε κόσμε.
Αλλά δεν περνάει κανείς. Είναι ένας κύριος που περπατάει ράθυμα- και που δεν ξέρεις τι σκέφτεται, αλλά σε κοιτάει, γιατί δεν ξέρει τι σκέφτεσαι και τι μέρος του λόγου είσαι- μια οικογένεια ρομά που κοιμάται στα χορτάρια. Και η γάτα.
Πρέπει να βγει ένας νόμος, αφού ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση με τις διαδηλώσεις: Καθένας μας, πριν ξεκινήσει τις δουλειές του, να περνάει για δέκα λεπτά από ένα πάρκο. Να δει τις γάτες των παγκακιών, τους αινιγματικούς κυρίους, τις ανέμελες οικογένειες των απλωμένων κουβερτών, τα τεμπελόπουλα στα ανοιχτά, τις μοναχικές προτομές. Και μετά να βάλει τον εαυτό του όχι πια στο έργο της καθημερινότητας, αλλά στο έργο της ζωής, σαν άλλη οντότητα, σαν άλλος ρόλος. Θα τον επισκεφθούν αναμνήσεις, σκέψεις, ερωτήματα, απαντήσεις σαν ζητιανάκια που σου πουλούν στιλό και χαρτομάντηλα, αλλά θα είναι ένας γαλήνιος χορός, ώσπου στο τέλος θα δεις τα μεγέθη και την ουσία των πραγμάτων και θα συνάψεις συμμαχία με δεδομένα και συναισθήματα, ισορροπώντας ανάμεσα στην αξία και την ασημαντότητα. Για δέκα λεπτά, γίνεσαι η προτομή του εαυτού σου, ξαναζείς τις ναυμαχίες σου, και έχεις πλέον έτοιμο το μυθιστόρημά σου, όπου ένας ιππότης ξεκινάει αναζήτηση για ένα πρόσωπο που δεν υπήρξε ποτέ. Πονηριά του συγγραφέα. Ετσι μας έκανε να νομίσουμε. Γιατί στη ζωή υπάρχουν όλα, υπάρχουν και τα αντίθετά τους. Η γάτα άλλαξε πλευρό. Η σκέψη της δεν κρατάει πάνω από ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, όπως όλων.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:06:47]