ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Τα κλαδιά του μέλλοντος



Το βέβαιο είναι ότι αναπτύσσονται τα κλαδιά. Στον δρόμο προς το Κλάους, για το 8ο Αναπτυξιακό Συνέδριο, πρέπει να έχεις τον νου σου, αν ανηφορίζεις τη Βενιζέλου. Η βλάστηση καλύπτει τις πινακίδες και αν είσαι αφηρημένος, όλο και κάτι μπορεί να σου ξεφύγει. Το Κλάους, ας πούμε. Αλλά στο τέλος κερδίζουν οι καλοί, και βρίσκεις τον δρόμο για την ιστορική εγκατάσταση.
Τα συνέδρια αντιμετωπίζονται με ειρωνείες κλισέ, όχι επειδή έχουν κάτι το ελαττωματικό (μερικές φορές έχουν), αλλά το ευρύ κοινό που ρέπει- φυσιολογικό είναι αυτό- να αντιμετωπίζει με εξυπνάδες την τεχνοκρατική εξέταση των δεδομένων («οι καθηγητάδες») για να δικαιολογούμε τις υστερήσεις μας, συγχέει τις αβελτηρίες των κυβερνήσεων και των διοικήσεων με το πεδίο της ευθύνης του τεχνοκράτη και του επιστήμονα. Συζητάμε, για παράδειγμα, για την έξυπνη γεωργία για πολλά χρόνια. Αν αυτή δεν έχει προχωρήσει όσο θα έπρεπε, φταίει ο τεχνοκράτης; Φταίει ο γιατρός που δεν κόβει το τσιγάρο ο ασθενής;
Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι η έξυπνη γεωργία έχει προχωρήσει. Αλήθεια είναι επίσης ότι έχουν γίνει σε πολλούς χώρους πολλά βήματα αναβάθμισης, είτε είναι ορατά είτε δεν είναι. Δεν είμαστε η ίδια χώρα με αυτήν του 2000. Ζούμε σε μια Ελλάδα όπου όλο και μεγαλύτερο τμήμα των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεών της έχει κατανοήσει ποιές αλλαγές χρειάζονται στο επίπεδο της οργάνωσης και της νοοτροπίας. Συμβαίνει βέβαια ο εαυτός μας που αντιστέκεται να είναι ακόμα ισχυρός. Το παρατηρούμε κατ' εξοχήν στην εκπαίδευση. Οποιος και να διανοηθεί να αλλάξει κάτι εκεί, θα βρεθεί κατηγορούμενος από μια αντίληψη που λέει ότι το μόνο που πρέπει να βελτιωθεί στην παιδεία είναι ο αριθμός των εκπαιδευτικών. Αν αυτό συνέβαινε, θα ήταν όλα εντάξει.
Τα συνέδρια τραβούν- εκόντων ή ακόντων- την προσοχή και την παρουσία (δεν είναι ταυτόσημα) των παραγόντων της περιοχής. Αλλά όχι της κοινωνίας. Εύλογο είναι αυτό. Η επιστημοσύνη δεν είναι το πιο ευχάριστο πράγμα Ιούλιο μήνα. Αλλά είναι γεγονός ότι τα συνέδρια μπορούν να επιμορφώσουν καταλυτικά έναν μέσο θεατή, υπό τον όρο να μην παρακαλουθήσει έχοντας στο μυαλό του μόνο την προκατάληψή του.
Στα συνέδρια διαπιστώνεις ότι οι ποιοτικές μεταβολές απαιτούν συστηματική δράση και κατεύθυνση πόρων μέσα από σχέδιο και βελτιστοποίηση διαδικασιών. Ούτε η ανεργία ούτε η παραγωγικότητα αντιμετωπίζονται από τη μια μέρα στην άλλη, κάτι που κάνουν πως δεν δέχονται όσοι εκμεταλλεύονται πολιτικά τη βολική ιδέα ότι όλα είναι ζήτημα προσλήψεων. Ξέρουμε σήμερα ότι η λεγόμενη Ευρώπη των Περιφερειών αυτό προσπαθεί να κάνει: Η ανάπτυξη θα έρθει μέσα από επενδύσεις στα πλεονεκτήματα κάθε περιοχής, ώστε η αναβάθμιση να είναι ομοιόμορφη αναλογικά και όχι άνιση. Δεν σε πάει μακριά να έχεις μια ισχυρή Αττική και μια ανίσχυρη περιφέρεια, όταν η ισχύς του ισχυρού αυτοτροφοδοτείται και η ανισότητα διευρύνεται. Για να επέλθει αυτή η θεραπεία των ανισοτήτων, απαιτείται προσαρμογή των διαδικασιών σε φόρμες εγγυημένης αποτελεσματικότητας. Θα αλλάξουμε θέλουμε δεν θέλουμε. Και αυτό ήδη γίνεται. Δεν γίνεται με τον ρυθμό που πρέπει ή με τον ρυθμό που έχουμε ανάγκη. Αλλά έχει αρχίσει. Η πανδημία ήταν καταλύτης για επισπεύσεις. Ολα θα γίνουν έξυπνα πολύ σύντομα. Ολα εκτός από εμάς; Αυτό θα είναι το στοίχημα του καθενός: Να μη χάσει το τρένο. Ας προσέχουμε λοιπόν τις πινακίδες.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:33:06]