ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μένουμε Σπίτι με τον Σπύρο Βρεττό

Μένουμε Σπίτι με τον Σπύρο Βρεττό



«Αυτό το σπίτι ήταν τάφος με τα κτερίσματα του καπιταλισμού», έγραφα στην πρώτη μου ποιητική συλλογή. Ποιος θα μου το έλεγε ότι αυτό θα μπορούσε να εμφανιστεί ως πραγματικότητα το 2020, και να κλειστούμε μέσα στο σπίτι με τον φόβο του θανάτου.

Οι ημέρες του εγκλεισμού είναι ημέρες που επιβάλλεται να τα πας καλά με τον εαυτό σου, να βρεθείς κοντά σ' αυτούς που αγαπάς κι ας μην «επιτρέπεται» να αγγίζεις, να νιώθεις πως είσαι εν δυνάμει φορέας του ιού που δεν πρέπει να τον μεταδώσεις. Eρχεσαι αντιμέτωπος με τον χρόνο που δεν τρέχει, με το χρήμα που μοιάζει άδειο, με όλα τα κενά που πρέπει ή δεν πρέπει να συμπληρωθούν. Οι αισθήσεις καλούνται σε άλλο ρόλο. Το βλέμμα αγγίζει. αλλωστε «στα μάτια είναι η αφή κι εγώ τόσο καιρό το πάλευα με χέρια».

Καλείσαι να δώσεις αξία στο ελάχιστο, να δεις εάν μπορεί να σου φανερωθεί σαν αρκετό. Αντιμετωπίζεις την πρόκληση να κατακτήσεις την αυτάρκεια μέσω του λίγου για να επιβιώσεις. Δεν σημαίνει πως παραιτείσαι, πως εγκαταλείπεις τα δικαιώματά σου στη ζωή, πως θα ενδώσεις στο ελάχιστο που οι «αρμόδιοι» σου προσφέρουν ως πολύ, πως θα συνεχίσεις στο ίδιο μοτίβο, πως θα γίνεις έρμαιο στις αποφάσεις τους. Ελπίζεις να βγεις κερδισμένος για να μπορείς να χρησιμοποιήσεις, και στις ημέρες της ελευθερίας, όσα έμαθες.


Στο πλαίσιο της επιδιωκόμενης αναγκαίας ολιγάρκειας, κατέφυγα σε οικιακές τέχνες και τεχνικές. Εμαθα να ζυμώνω ψωμί παρακολουθώντας τα χέρια της γυναίκας μου. Βάψαμε, με ό,τι βρήκαμε, τοίχους και ό,τι βρισκόταν στην ταράτσα. Μέσα στον εξπρεσιονισμό που προέκυψε, έστησα σκηνικά και τα φωτογράφισα. Ενιωσα την αξία του αέρα και του ήλιου. Πιστός στις οδηγίες έβγαλα τα ρούχα από τη ντουλάπα να αεριστούν και να λιαστούν.

Δεν γινόταν να σταματήσω να γράφω, να είμαι με το μέρος της σιωπής. Θα μπορούσε βέβαια κι αυτό να συμβεί. Στα ποιήματα που έγραψα, πρόσθεσα στον τίτλο τους το «2020 μ.κ.», δηλαδή μετά κορονοϊό, για να σηματοδοτήσω την ανατροπή των δεδομένων μας, που θα τη βρούμε μπροστά μας ως τεράστια αλλαγή.

Κατέβασα ουτοπίες και δυστοπίες από τη βιβλιοθήκη και τις ξαναδιάβασα. Η Κόλαση του Δάντη και η βιογραφία του από τον Βοκκάκιο, η Αποκάλυψη του Ιωάννη, Καβάφης από την αρχή, γερμανόφωνος ρομαντισμός, «Η σιωπή και ο ποιητής» του Στάινερ, και άλλα, είτε ολόκληρα είτε αποσπασματικά.
Οταν ο θάνατος περιφέρεται ανεξέλεγκτα, αισθάνεσαι καλύτερα στο ολοκληρωμένο ή στο αποσπασματικό; αναρωτήθηκα, και απάντηση δεν μπόρεσα να δώσω.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[15:18]  Πληρώματα: Το Καρναβάλι της Δημιουργίας...
[10:09]  Αθανάσιος Κούστας: Γενοκτονία Ποντίων
[09:04]  Κυριάκος Ντελόπουλος: Αποχαιρετισμός...
[χθες 14:24]  Σάββας Λώλος: Η Γενοκτονία των...
[χθες 11:35]  Ενας καουμπόι ετών 51
[χθες 10:17]  Ο παιδότοπος της «Αλέα» στο Royal...
[χθες 08:27]  Πάτρα: Τελευταία ευκαιρία για το...
[χθες 11:26]  Νάντια Σερεμετάκη: διάλεξη στη...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [15:47:26]