ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Ζητάει τα ρέστα



Πρέπει να ξέρουμε ποιός είναι, τι δουλειά κάνει και την οικογενειακή του κατάσταση. Εχει σύζυγο, παιδιά και πόσα; Ηλικίες, ονόματα, φωτογραφίες. Ποιός κόλλησε ποιόν, και πώς. Πήγε κάποιος ταξίδι, και πού; Συνάντησε κάποιον εκεί και έκαναν τι; Πώς έκαναν αυτό που έκαναν- φωτογραφίες. Και εκδήλωσαν τη νόσο, πώς; Ποιός πρώτος; Και ποιά συμπτώματα; Μέχρι να την εκδηλώσουν, τι έκαναν; Πού πήγαν, ποιούς είδαν, σε ποιά σημεία- φωτογραφίες. Το ζήτημα είναι σοβαρό: Είναι το ιερό και απαράγραπτο δικαίωμα της κοινής γνώμης στην ενημέρωση και μάλιστα πάνω σε έναν θέμα μείζονος κοινωνικής σημασίας, τη δημόσια υγεία. Συνεπώς είναι αναγκαία η ιχνηλάτηση. Τη λέξη την ακούσαμε πρώτη φορά από τον «Ιχνηλάτη», το μυθιστόρημα που μιλούσε για έναν άνθρωπο εξοικειωμένο με τη φυσική ζωή, που μπορούσε να διακρίνει τα πατήματα των ελαφιών και να οδηγεί τους κυνηγούς στο θήραμα. Μπορείς εσύ να ξεχωρίσεις ίχνος ελαφιού; Καλά καλά ούτε το ελάφι δεν μπορείς να δεις, όχι το ίχνος του. Παλιοδουλειά να οδηγείς τον κυνηγό στο ελάφι, αλλά το μυθιστόρημα έδινε στον ιχνηλάτη μια ηρωική εικόνα και πολύ τον είχαμε συμπαθήσει, δεν λέμε, συμπαθητικό και το ελαφάκι αλλά δεν μπορείς να ταυτιστείς με ένα ελάφι, και το αρνάκι αξιαγάπητο είναι, αλλά το πάσχα του τρώγαμε την πέτσα χωρίς τύψη, ενώ αν μας έτρωγε κανείς τη δική μας πέτσα δεν θα τον θεωρούσαμε τύπο κατάλληλο για παρέα. Τον είχαμε ξεχάσει λοιπόν τον ιχνηλάτη και από ιχνηλάτηση δεν ξέραμε τίποτα, γιατί η λέξη δεν υπήρχε. Η λέξη ιχνηλασία υπήρχε, αλλά κάποιος θα μετέφρασε τον αγγλικό όρο της επιδημιολογίας ως ιχνηλάτηση, και άντε τώρα να εγείρεις ένσταση στον Χαρδαλιά, ο οποίος σε αγριοκοιτάει χωρίς να του εγείρεις ένσταση καθόλου. Κάθε φορά που ασθενεί κάποιος, οι αρχές διερευνούν το κοινωνικό του πεδίο, διότι ο ιός μεταδίδεται πολύ εύκολα, λες «πού είναι τα κλειδιά μου;» και με το που λες «πού», φεύγουν πενήντα σταγονίδια και πάρε τον άλλον κάτω και μετά παίρνεις το ασανσέρ και πατώντας το κουμπί αφήνεις ιούς για όλη την πολυκατοικία, όπως η εταιρεία που μοιράζει τα κοινόχρηστα, είναι εύλογη επομένως η κοινωνική ιχνηλάτηση κάθε φορά που μαθαίνεται νέο κρούσμα, πεταγόμαστε και ρωτάμε Ποιός, Πού, Μήπως Τον Ξέρουμε; Μήπως ψωνίσαμε από το μαγαζί του, μήπως φάγαμε από τα σουβλάκια του, μήπως συμπέσαμε σε διπλανή ομπρέλα, μήπως τα παιδιά μας πήγαν στο ίδιο πάρτι, μήπως σχετίζονται; Εχουμε δικαίωμα να ξέρουμε, λέγετε λοιπόν δημοσιογράφοι, πείτε τα πάντα για τους ασθενείς, τους φορείς, τους συγγενείς.
Τηλεφώνησε ένας συμπολίτης που απασχόλησε τα ΜΜΕ και την κοινωνία ως κρούσμα, ο ίδιος και η οικογένειά του. Είχε το παράπονο ότι αναπαράχθηκαν δεξιά και αριστερά ανακρίβειες για τον ίδιο και την κόρη του. Δεν φτάνει που κολλάμε τον κόσμο, διαμαρτυρόμαστε κιόλας.
Πέτσα ποιός θέλει; Ελαφιού είναι, δεν είναι βαριά.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [04:40:08]