ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Πάνος Σόμπολος στην «ΠτΚ»: Στα άδυτα της γυναικείας -δολοφονικής- ψυχής

Ο Πάνος Σόμπολος στην «ΠτΚ»: Στα άδυτα της γυναικείας -δολοφονικής- ψυχής



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Ο Πάνος Σόμπολος παρουσιάζει τη Δευτέρα 11 Nοεμβρίου στο «Discover» (ώρα 7 μ.μ.) τα «Εγκλήματα γένους θηλυκού στην Ελλάδα» (εκδ. Πατάκη). Το νέο του βιβλίο, όπου περιγράφει, παραστατικά, φονικά από χέρι γυναικών, κάποιες εκ των οποίων αμετανόητες, όπως λέει μιλώντας στην «ΠτΚ».
Γένους θηλυκού το 5ο σας βιβλίο. Τι σας έκανε να καταπιαστείτε με αυτά τα 39 γυναικεία εγκλήματα που συγκλόνισαν τη χώρα;
Τα εγκλήματα (ανθρωποκτονίες) που έχω καλύψει δημοσιογραφικά, κατά τη μακροχρόνια δημοσιογραφική μου πορεία, είναι αμέτρητα. Σε αρκετά από αυτά τα εγκλήματα, δράστιδα ή καλύτερα πρωταγωνίστρια ήταν γυναίκα. Πολλές φορές εντυπωσιαζόμουνα από τον τρόπο διάπραξης, αλλά κι από τη συμπεριφορά που αντιμετώπιζα όταν μιλούσα μαζί τους κι έπαιρνα από αυτές τις δράστιδες συνεντεύξεις.
Είχα σκεφθεί τότε ότι όταν θα συνταξιοδοτηθώ και θα έχω χρόνο στη διάθεσή μου, ένα από τα βιβλία που θα έγραφα, θα έχει σχέση με αυτές τις φόνισσες. Από τότε κρατούσα, γι' αυτό το σκοπό, αρχείο, το οποίο αξιοποίησα και αξιοποιώ στη συγγραφή των βιβλίων.

Τι απαίτησε η διαδικασία της έρευνας και συλλογής στοιχείων των εν λόγω υποθέσεων;
Οι τριάντα εννέα υποθέσεις που περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο βιβλίο μου, έχουν ως πρωταγωνίστρια τη γυναίκα, είτε αυτή είναι φυσική αυτουργός είτε ηθική αυτουργός ή συναυτουργός. Αρκετά από αυτά τα εγκλήματα, δεν τα έχω ζήσει είτε διότι ήμουνα αγέννητος είτε γιατί δεν είχα μπει ακόμα στη δημοσιογραφία. Και για να καταλάβετε τι εννοώ, το πρώτο έγκλημα που θα διαβάσετε στο βιβλίο διαπράχθηκε το 1931, πολύ παλιά. Είναι η άγρια δολοφονία του εργολάβου Αθανασόπουλου, που απασχόλησε για πολλά χρόνια την ελληνική κοινή γνώμη. Γι' αυτό το έγκλημα γράφτηκαν και παίχτηκαν θεατρικές παραστάσεις, το γνωστό ρεμπέτικο τραγούδι «Καϋμένε Αθανασόπουλε τι σούμελλε να πάθεις από κακούργα πεθερά τα νιάτα σου να χάσεις…» και πολλά άλλα.
Αρχισα λοιπόν από το 1931 και έφτασα στο σήμερα.
Επειδή αυτά τα εγκλήματα δεν τα έζησα, έπρεπε να ψάξω παλιές εφημερίδες, να ψάξω στα αρχεία της τέως Αστυνομίας Πόλεων και Χωροφυλακής και κυρίως να βρω δικαστικές αποφάσεις γι' αυτές τις υποθέσεις. Ηθελα να είμαι 100% σίγουρος για όσα γράφω. Δεν επιδέχονται διάψευσης. Αυτός είναι και ο λόγος που αυτό το βιβλίο με κούρασε πολύ σε σύγκριση με τα προηγούμενα. Δεν τράβηξα τις υποθέσεις από το αρχείο και τις έγραψα, όπως έκανα στα προηγούμενα βιβλία.

Ποιες οι βασικές διαφορές μεταξύ άντρα και γυναίκας εγκληματία;
Πολλές φορές η διάπραξη μιας ανθρωποκτονίας ή οιουδήποτε άλλου εγκλήματος, διαφέρει σημαντικά της γυναίκας από του άντρα. Η γυναίκα χρησιμοποιεί διαφορετικές μεθόδους στο να επιτύχει τον σκοπό της. Ενα παράδειγμα να σας αναφέρω: Κάποιες που θέλουν να στείλουν στον άλλο κόσμο τον σύζυγό τους, πουλάνε αγάπη και αφοσίωση σε άλλον άντρα τον οποίο χρησιμοποιούν. Δηλαδή τον βάζουν να σκοτώσει εκείνος τον σύζυγο. Δεν θέλω να επεκταθώ εδώ περισσότερο, όμως διαβάζοντας κανείς το βιβλίο θα διαπιστώσει τις διαφορές.

Υπήρξαν φόνισσες, όπως αυτή της Πάτρας, που σκότωσε το
κοριτσάκι του εραστή της, οι οποίες δεν επέδειξαν ίχνος μεταμέλειας. Πώς στέκεστε απέναντι σε τέτοιες περιπτώσεις;
Εχω συναντήσει πολλές γυναίκες που όχι μόνο δεν μετανιώνουν γι' αυτό που έκαναν, αλλά αν δεν είχαν συλληφθεί θα μπορούσαν να επαναλάβουν τέτοια εγκλήματα. Είναι εντελώς αμετανόητες! Το μίσος και η εκδίκηση φωλιάζουν για τα καλά μέσα τους! Μη σας κάνει εντύπωση, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!

Στο 40ό, τελευταίο κεφάλαιο, αναφέρεστε στις αποκαλούμενες Σαλώμες, που επιλέγουν θύματα, τα ναρκώνουν και τα ξαφρίζουν. Πώς εξηγείτε αυτή την απερισκεψία κάποιων ανδρών να αναζητούν άγνωστη συντροφιά;
Πραγματικά στο τελευταίο κεφάλαιο χρησιμοποίησα τις αποκαλούμενες Σαλώμες για να περάσω κάποια μηνύματα στο κοινωνικό σύνολο. Το ίδιο βέβαια προσπαθώ να κάνω και με τις άλλες υποθέσεις του βιβλίου χωρίς φυσικά να κάνω τον δάσκαλο ή τον ιεροκήρυκα.
Παλαιότερα οι γυναίκες «ψάρευαν» τους άντρες, κυρίως μέσω μικρών αγγελιών, ενώ τώρα υπάρχει το διαδίκτυο που τα πράγματα είναι πιο εύκολα γι αυτές. Μην σας κάνει εντύπωση και οι πιο έξυπνοι άντρες μπορεί να πέσουν θύματα. Εχω μιλήσει με πάμπολλες από αυτές τις γυναίκες μετά τη σύλληψή τους. Είναι πειστικότατες όταν μιλάνε και σε καταφέρνουν!


Από τις υποθέσεις που περιγράφετε, υπήρξε κάποια που σας
στοίχειωσε περισσότερο -είτε όταν τη ζήσατε είτε όταν την
ερευνούσατε για το βιβλίο σας;
Υπήρξαν αρκετές οι οποίες περιλαμβάνονται στο βιβλίο «Εγκλήματα γένους θηλυκού στην Ελλάδα» αλλά και σε προηγούμενα βιβλία μου. Υπήρξε γυναίκα που μετά τη σύλληψή της για τη δολοφονία του συζύγου της φερόταν με αγριότητα στους αστυνομικούς αλλά και σ' εμάς τους δημοσιογράφους που την πλησιάσαμε για συνέντευξη. Αργότερα στο δικαστήριο έκανε την Παναγία!


Εκκρεμότητες με άλλες σκοτεινές υποθέσεις έχετε, για να τις κάνετε επόμενο βιβλίο;
Για το επόμενο, το 6 ο κατά σειρά βιβλίο μου, μια σκέψη είναι το τεράστιο θέμα των ναρκωτικών και οι επιπτώσεις των ναρκομανών, μια άλλη σκέψη είναι η ιστορία της βεντέτας στην Ελλάδα και διάφορες άλλες. Δεν έχω μέχρι τώρα καταλήξει με ποιο από τα θέματα θα καταπιαστώ. Πάντως στο αρχείο μου υπάρχει άφθονο υλικό για όλα αυτά.

Εχοντας διανύσει 40 χρόνια στο αστυνομικό ρεπορτάζ, ζώντας από κοντά στυγερά εγκλήματα, έχει περάσει από τον νου σας να γράψετε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα;
Θα σας απαντήσω αρνητικώς. Οσο κι αν ακούγεται παράξενο, έχω πει κι άλλες φορές σε συνεντεύξεις ότι δεν τα πάω καλά με τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έζησα από κοντά, κάνοντας ρεπορτάζ, χιλιάδες πραγματικές υποθέσεις εγκληματικών ενεργειών, έζησα τους δράστες, τα θύματα, τους αυτόπτες μάρτυρες, τους συγγενείς. Επίσης, είμαι άνθρωπος που καταγίνομαι πάντα με τα πραγματικά γεγονότα, με την αλήθεια κι όχι με το φανταστικό ή το ψεύτικο γεγονός.

Τι σας κέντρισε κατ' αρχάς στο αστυνομικό ρεπορτάζ και τιεπίδραση είχε πάνω σας το ζύμωμά σας μαζί του;
Θέλω να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι το αστυνομικό ρεπορτάζ στη δημοσιογραφία μού έτυχε, δεν το επέλεξα. Οταν τότε που ξεκινούσα εγώ, αλλά και σήμερα, πάει ο νέος δημοσιογράφος να πιάσει δουλειά, δεν έχει περιθώρια και δυνατότητες να πει π.χ. δεν θέλω το αστυνομικό, θέλω το καλλιτεχνικό, ή το δικαστικό ή οποιοδήποτε άλλο ρεπορτάζ. Σ' αυτό τοποθετήθηκα από την αρχή στην εφημερίδα και σ' αυτό «αγκυροβόλησα» σ' όλη τη δημοσιογραφική μου πορεία. Παράλληλα έκανα για έντεκα χρόνια και δικαστικό ρεπορτάζ. Το αστυνομικό είναι από τα δυσκολότερα στη δημοσιογραφία και τούτο γιατί σε θέλει μέρα νύχτα σε εγρήγορση. Ως προς το αν επηρεάστηκα, μπορώ να πω ότι δεν επηρεάστηκα θετικά ή αρνητικά υπηρετώντας αυτό το ρεπορτάζ. Κάλυπτα συνήθως τραγικά γεγονότα που μπορεί να με επηρέαζαν όταν βρισκόμουνα στον τόπο που διαδραματίζονταν, αλλά κατάφερνα να μην τα φέρνω στη μνήμη μου, να μην τα κουβαλάω όταν επέστρεφα στο σπίτι μου, στην οικογένειά μου. Ολοκληρώνοντας, θέλω να σας πω ότι αγαπούσα πολύ αυτό το ρεπορτάζ που είχα ταχθεί να υπηρετήσω και δινόμουνα εξ ολοκλήρου σ' αυτό. Το ίδιο λέω και στους νεότερους συναδέλφους μας, αλλά και σε κάθε εργαζόμενο: Να αγαπάτε τη δουλειά σας και να μην κοροϊδεύετε τον κόσμο με τον οποίο έρχεσθε σ' επαφή και θα δείτε ότι δεν θα μετανιώσετε ποτέ.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 15:10]  Πάτρα: Παρουσιάζεται το βιβλίο της...
[χθες 10:14]  Λίνα Φυτιλή: «Το ποίημα —μικρός...
[χθες 21:50]  Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος έρχεται...
[χθες 09:57]  Σωτήρης Τριβιζάς: «Θεωρώ τον εαυτό...
[χθες 22:08]  Η Σώτη Τριανταφύλλου έρχεται Πάτρα...
[χθες 12:30]  Πάτρα: Παρουσίαση του βιβλίου του...
[χθες 10:25]  Βίκυ Δερμάνη: «Μοναχική κι επίπονη...
[χθες 15:50]  Στην Πάτρα το συγκλονιστικό βιβλίο...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:18:36]