Πάτρα-Κοιμητήριο Σαραβαλίου: Κυηγώντας σκιές, θρύλους και τσακάλια ΦΩΤΟ

Η αλήθεια είναι ότι… πεντάλφες, εξάλφες κι άλλα τέτοια περίεργα δεν εντοπίσαμε πουθενά, όμως, σε κάθε περίπτωση, το να περάσεις μια νύχτα σε ένα τόσο σκοτεινό μέρος με εκατοντάδες τάφους, με καντήλια να τρεμοπαίζουν στον άνεμο, με απροσδιόριστους ήχους και τριξίματα και – κυρίως – με τις σκιές κάτω από τα κυπαρίσσια κι ανάμεσα στους σταυρούς να σου μπερδεύουν το μάτι (και το μυαλό…), είναι πράγματα που δεν ενδείκνυνται για καρδιακούς.

Ποιο ήταν, όμως, το πρώτο πράγμα που κάναμε περνώντας την ανοικτή (!) πόρτα του κοιμητηρίου; Φυσικά το να σταυροκοπηθούμε και να πούμε το «Πάτερ ημών» (σ.σ. κι όποιος από εσάς γελάσει -πιστέψτε μας- αν τολμήσει το συγκεκριμένο εγχείρημα, θα κάνει ακριβώς το ίδιο!). Είχαμε ακούσει πριν από μερικά χρόνια για «πιθανές τελετές μαύρης μαγείας», για «υπολείμματα από ναρκωτικές ουσίες» και φυσικά για «κουτιά από αλκοόλ και μπύρες» που έβρισκε κάποιος εκεί, όμως (ευτυχώς) δεν πέσαμε επάνω σε τίποτα από όλα αυτά. Ισως επειδή οι ιδιοκτήτες των τάφων ή οι υπεύθυνοι του κοιμητηρίου είχαν μεριμνήσει για τον καθαρισμό του χώρου. Ισως, πάλι, επειδή η Ιερά Μητρόπολη Πατρών φρόντισε προφανώς να ληφθούν μέτρα για τους «βέβηλους» και τους «νυχτοπερπατητές», σε συνεργασία με τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές.

Αυτό ακριβώς ήταν που μας έκανε να σκεφτούμε ότι αν κάποιος κάτοικος περνούσε από εκεί είτε θα μας περνούσε για τρελούς ή φαρσέρ είτε θα καλούσε την ΕΛΑΣ και πιθανότατα -εάν οι ένστολοι αποδεικνύονταν ότι δεν έχουν καλή αίσθηση του χιούμορ- θα περνάγαμε το υπόλοιπο της νύχτας στην «ψειρού» (αυτή κι αν θα ήταν μια φοβερή βιωματική εμπειρία!). Σε κάθε περίπτωση εμείς μπήκαμε στο κοιμητήριο γιατί πολύ απλά βρήκαμε τις πόρτες ορθάνοικτες, οπότε… αμαρτία ουκ έχουμε!

Πάμε πάλι στο προκείμενο: Οχι! Από φαντάσματα δεν κινδυνεύσαμε στο κοιμητήριο του Σαραβαλίου, τον τόπο προορισμού -όπως μάθαμε- των μαθητών που έκαναν κοπάνες από τα σχολεία της περιοχής. Από εκείνο που ενδεχομένως θα κινδυνεύαμε -κι ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί- ήταν από τσακάλια που κατεβαίνουν σε εκείνες τις πλαγιές προς αναζήτηση τροφής. Οπως μας είπε και μέλος της μοναστικής αδελφότητας της Ιεράς Μονής Ομπλού που ανεβοκατεβαίνει συνεχώς από το σημείο, η περιοχή είναι γεμάτη από τέτοια αρπαχτικά ή από αλεπουδίτσες. Αυτές τις τελευταίες τις διώχνεις σχετικά εύκολα, με τα τσακάλια, όμως, τίθεται ένα ζήτημα, ειδικά αν πέσεις επάνω σε μικρό κοπάδι…

Με αυτά και με αυτά η αποχώρησή μας έγινε όταν άρχισε να πιάνει τσουχτερό κρύο κι αφού είπαμε φυσικά, με απεριόριστο δέος και σεβασμό, το πρέπον για την περίσταση «Θεός σχωρέστους!». Και υποσχόμαστε ότι δεν θα ενοχλήσουμε ποτέ ξανά τους «κεκοιμημένους», οι ψυχές των οποίων αναπαύονται στο κοιμητήριο του Σαραβαλίου, δίπλα στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου και με πανοραμική θέα τον Πατραϊκό και το Ιόνιο.

Οταν προαναγγείλαμε στα social media το σημερινό ρεπορτάζ, τα μηνύματα αναγνωστών και φίλων άρχισαν να πέφτουν «βροχή». Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά από τα δεκάδες σχόλια που έγιναν:

Σπυρίδων Καβαλιεράτος: «Μη φοβάσαι τους πεθαμένους και τα φαντάσματα και τις σκιές. Τους ζωντανούς να φοβάσαι…».

Αλέξανδρος Κοσκινάς: «Οι παλαιοί μάς έλεγαν, μην πηγαίνετε στο νεκροταφείο τη νύχτα, να μην ενοχλείτε τους νεκρούς, να σέβεστε τις ψυχές. Υ.Γ.: Ο αέρας που φυσάει, δημιουργεί ψευδαισθήσεις καμιά φορά».

Λουκία Στασινού: «Εγώ τους ζωντανούς φοβάμαι…».

Νίκος Καράπαπας: «Παιδάκι μου, σου έχει σαλέψει…».

Ανδρέας Ζάγκλας: «Εκεί δεξιά όπως κατέβαινες είναι ο πατέρας μου και η μάνα μου, μήπως τους είδες;».

Αγγελική Γιαννακοπούλου: «Να ανάψεις το καντήλι του πατέρα μου».

Χριστίνα Βάγγαλη: «Κάτσε καλά, έχω χάσει τον ύπνο μου…».

Ο γράφων δεν πιστεύει στα φαντάσματα, στους εξωγήινους και σε άλλες απόκοσμες δυνάμεις. Είναι, όμως, στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ιστορία ή θρύλο έχετε να μας εξιστορήσετε για να το… ψάξουμε εμείς στη συνέχεια. Επικοινωνήστε, λοιπόν, μαζί μας, ως εξής:

Ε-mail: pelop@pelop.gr, lampr_sport@yahoo.gr

Τηλέφωνα: 2610-312.530, 6942.407264

Viber: 6909.196125

Instagram: Kostasl1979

Την επόμενη εβδομάδα θα συνεχίσουμε τις μεταμεσονύχτιες εξορμήσεις μας στον κόσμο του παραφυσικού με ιστορίες για μυστηριώδεις εμφανίσεις ασκητών μοναστηριών της περιοχής μας, οι οποίοι έχουν φύγει από τη ζωή.