Η φρίκη μάς παραλύει, αλλά το παιχνίδι μάς ενώνει

* Ο Αρης Μπετχαβάς είναι γραφίστας και σύμβουλος επικοινωνίας

Η φρίκη μάς παραλύει, αλλά το παιχνίδι μάς ενώνει

[Με αφορμή την ακύρωσης μιας κόκκινης κάρτας με παρεμβαση Τραμπ που ξεσήκωσε διαμαρτυρίες σε όλο τον πλανήτη…]

Είναι πραγματικά περίεργο αυτό που συμβαίνει γύρω μας και αξίζει να το σκεφτούμε. Από τη μία, βλέπουμε στις ειδήσεις εικόνες που κόβουν την ανάσα: πόλεις να ισοπεδώνονται από βομβαρδισμούς, νοσοκομεία γεμάτα τραυματίες και, το πιο σκληρό απ’ όλα, παιδιά μέσα στα χαλάσματα. Αυτές οι εικόνες είναι τόσο φρικτές, που συχνά, αντί να μας ξεσηκώσουν, μας παγώνουν. Νιώθουμε μια απέραντη αδυναμία. Σκεφτόμαστε: “Εγώ τι μπορώ να κάνω για όλα αυτά;”. Η γεωπολιτική είναι ένας λαβύρινθος, οι αλήθειες μπερδεμένες, και το βάρος του να πάρεις θέση, να καταλάβεις ποιος φταίει, είναι ασήκωτο. Έτσι, πολλοί από εμάς, υποσυνείδητα, “κλείνουμε τους διακόπτες”. Αποστασιοποιούμαστε. Όχι γιατί είμαστε κακοί άνθρωποι, αλλά γιατί η ψυχή μας δεν αντέχει τόση ασχήμια και πόνο χωρίς να τρελαθεί.

Η φρίκη μάς παραλύει, αλλά το παιχνίδι μάς ενώνει

​Από την άλλη, βλέπεις μια ολόκληρη χώρα, ή και τον κόσμο όλο, να ξεσηκώνεται για μια κόκκινη κάρτα σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους γίνονται μια γροθιά, φωνάζουν, βρίζουν, παθιάζονται, διαδηλώνουν στα social media. Γιατί; Επειδή το ποδόσφαιρο είναι το τέλειο “καταφύγιο”. Εκεί, όλα είναι απλά. Υπάρχουν κανόνες. Υπάρχει το σωστό και το λάθος, το δίκαιο και το άδικο, χωρίς αστερίσκους και περίπλοκες αναλύσεις. Μπορείς να εξοργιστείς με τον διαιτητή χωρίς να κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς, χωρίς να χρειάζεται να μελετήσεις ιστορία. Είναι μια ανώδυνη έκρηξη συναισθημάτων. Σε κάνει να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου, ότι η φωνή σου μετράει, έστω και για κάτι τόσο ασήμαντο.

​Στο τέλος, αν το καλοσκεφτείς, το πρόβλημα δεν είναι ότι μας λείπει η ενσυναίσθηση. Όλοι πονάμε όταν βλέπουμε την καταστροφή. Μας λείπει, όμως, το κουράγιο. Μας λείπει η δύναμη να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα που δεν έχει κανόνες, που είναι χαοτική και άδικη. Προτιμάμε, λοιπόν, να εκτονωνόμαστε σε ένα παιχνίδι, εκεί όπου οι κανόνες είναι ξεκάθαροι και η αδικία είναι απλή και διαχειρίσιμη. Είναι μια τραγική, αλλά ανθρώπινη, άμυνα απέναντι σε έναν κόσμο που μας ξεπερνάει.

* Ο Αρης Μπετχαβάς είναι γραφίστας και σύμβουλος επικοινωνίας

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125