Ο David Bowie έκανε livestream πριν μάθουμε να το λέμε livestream

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Το 2003 κανείς δεν έλεγε «μπες στο live». Δεν υπήρχε Instagram, δεν υπήρχε Twitch και το YouTube θα δημιουργούνταν δύο χρόνια αργότερα.

Στις 8 Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς, όμως, ο David Bowie βγήκε στη σκηνή των Riverside Studios στο Λονδίνο και έκανε κάτι που σήμερα θα περιγράφαμε σχεδόν χωρίς σκέψη ως ένα παγκόσμιο interactive livestream.

Μόνο που, επειδή το internet δεν μπορούσε ακόμη να σηκώσει μια τέτοια εμπειρία, χρησιμοποίησε κινηματογραφικές αίθουσες.

Η συναυλία μεταδόθηκε μέσω δορυφόρου σε 86 κινηματογράφους, σε 26 χώρες, μπροστά σε περίπου 50.000 ανθρώπους. Ο Bowie παρουσίασε ζωντανά το νέο τότε άλμπουμ «Reality» και στη συνέχεια συνδέθηκε με θεατές από διαφορετικές ευρωπαϊκές πόλεις για ερωτήσεις και απαντήσεις σε πραγματικό χρόνο. Το επίσημο αρχείο του χαρακτηρίζει το γεγονός ως το πρώτο live, interactive global cinema event.

Ένα live που δεν ήθελε να μείνει στο δωμάτιο

Η ιδέα ήταν απλή, αλλά για το 2003 τεχνολογικά φιλόδοξη. Ένας καλλιτέχνης βρίσκεται σε μία σκηνή. Το κοινό του βρίσκεται διασκορπισμένο σε δεκάδες πόλεις. Όλοι βλέπουν το ίδιο πράγμα ταυτόχρονα. Και κάποιοι από αυτούς μπορούν να του μιλήσουν πίσω.

Το BowieNet είχε ήδη ζητήσει από τους fans να υποβάλουν ερωτήσεις, με την προοπτική ο Bowie να απαντήσει ζωντανά από το Λονδίνο σε ανθρώπους που τον έβλεπαν σε μια κινηματογραφική οθόνη χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Ακόμη και τα τραγούδια είχαν ένα στοιχείο συμμετοχής: οι fans μπορούσαν να ψηφίσουν ποια κομμάτια ήθελαν να ακούσουν στο request section της βραδιάς.

Σήμερα αυτή η λογική είναι παντού. Τότε ήταν σχεδόν επιστημονική φαντασία.

Ο Bowie είχε καταλάβει νωρίς ότι το κοινό αλλάζει

Δεν ήταν η πρώτη φορά που δοκίμαζε τα όρια του internet.

Το BowieNet είχε ήδη δημιουργήσει μια online κοινότητα γύρω από τον ίδιο, σε μια εποχή που τα περισσότερα επίσημα sites καλλιτεχνών λειτουργούσαν περίπου σαν ψηφιακές αφίσες.

Ο Bowie ενδιαφερόταν περισσότερο για τη σχέση. Για το τι αλλάζει όταν ο fan δεν είναι απλώς αποδέκτης, αλλά μπορεί να απαντήσει, να ζητήσει, να ψηφίσει, να συμμετέχει.

Το ενδιαφέρον είναι ότι σήμερα όλα αυτά έχουν αποκτήσει ονόματα. Fan engagement. Livestream. Global digital event. Interactive content. Ο Bowie τα δοκίμαζε πριν γίνουν όροι marketing.

Το μέλλον δεν ήταν η δορυφορική μετάδοση

Το τεχνολογικό επίτευγμα της βραδιάς ήταν εντυπωσιακό για την εποχή. Το επίσημο αρχείο του Bowie τη χαρακτήρισε τη μεγαλύτερη μη τηλεοπτική δορυφορική μουσική μετάδοση που είχε γίνει μέχρι τότε, ενώ χρησιμοποιήθηκε και ζωντανός πολυκάναλος ήχος 5.1.

Αλλά η πραγματικά σύγχρονη ιδέα ήταν άλλη. Ότι η συναυλία δεν χρειαζόταν πλέον να τελειώνει στα όρια του χώρου όπου γινόταν.

Μπορούσε να υπάρχει ταυτόχρονα σε πολλές πόλεις, να αποκτήσει κοινό που δεν βρισκόταν εκεί και να μετατρέψει τη μετάδοση από παθητική παρακολούθηση σε συμμετοχή.

Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, όταν η πανδημία ανάγκασε σχεδόν ολόκληρη τη μουσική βιομηχανία να ανακαλύψει τα virtual concerts και τα livestreams, η ιδέα έμοιαζε καινούργια.

Για τον Bowie, όχι ακριβώς. Είχε ήδη κάνει την πρόβα το 2003. Και είχε χρειαστεί 86 κινηματογράφους για να χωρέσει το internet που δεν υπήρχε ακόμη.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News