Από τον Marty McFly στους Minions: Οι ταινίες της 3ης Ιουλίου που χώρεσαν μισή pop κουλτούρα
Χρονομηχανές, ρομπότ, εξωγήινοι, υπερήρωες, Minions και ένας τρόμος λουσμένος στο φως. Η 3η Ιουλίου μαζεύει σε μια κινηματογραφική ημερομηνία ταινίες που έπαιξαν με το θέαμα, τη νοσταλγία, την παιδική μνήμη και τα franchises: από το Back to the Future και το Terminator 2 μέχρι το Independence Day, το Transformers, το The Amazing Spider-Man, το Despicable Me 2, το Despicable Me 4 και το Midsommar. Σύμφωνα με τη λίστα του Famous Birthdays για ταινίες που κυκλοφόρησαν στις 3 Ιουλίου, η συγκεκριμένη μέρα έχει περισσότερη pop ιστορία απ’ όση χωρά σε ένα απλό «σαν σήμερα».

Ο Ιούλιος είχε πάντα καλή σχέση με τις μεγάλες ταινίες. Κλειστά σχολεία, καλοκαιρινές έξοδοι, multiplex, θερινά σινεμά, παρέες που ψάχνουν κάτι εύκολο και δυνατό. Το Χόλιγουντ κατάλαβε νωρίς ότι το καλοκαίρι δεν πουλά μόνο ιστορίες. Πουλά αίσθηση εξόδου.
Το Terminator 2: Judgment Day έδωσε στο sequel διαστάσεις κινηματογραφικού γεγονότος. Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, τα γυαλιά ηλίου, το μεταλλικό σώμα, τα εφέ, η ψυχρή απειλή του T-1000, όλα μαζί έγιναν εικόνες που έμειναν πολύ πέρα από την αίθουσα.
Το Independence Day πήρε την αμερικανική γιορτή, την έντυσε με εξωγήινη εισβολή και έδωσε στο καλοκαιρινό blockbuster αυτό που αγαπά περισσότερο: απειλή σε πλανητικό μέγεθος, πόλεις που καταρρέουν, οθόνες γεμάτες φωτιά και έναν ήρωα που πρέπει να σταθεί απέναντι στο αδύνατο.
Διαβάστε επίσης: Ο Μπαντ Σπένσερ δεν ήταν απλώς cult, ήταν comfort cinema
Το Transformers συνέχισε σε πιο θορυβώδη, ψηφιακή εποχή. Παιχνίδια που έγιναν ρομπότ, ρομπότ που έγιναν θέαμα, θέαμα που έγινε franchise. Μια ταινία φτιαγμένη για δυνατό ήχο, γρήγορο μοντάζ και κοινό που θέλει να δει την παιδική του φαντασία να αποκτά μεταλλικό όγκο.
Ο Marty McFly και η νοσταλγία που δεν γέρασε
Το Back to the Future παίζει σε άλλη κατηγορία. Ο Marty McFly, το DeLorean, το κόκκινο γιλέκο, το ταξίδι στον χρόνο, η αγωνία να μη χαλάσει το μέλλον επειδή πειράχτηκε το παρελθόν. Η ταινία είχε περιπέτεια, χιούμορ, ρυθμό και μια ιδέα που δεν έχασε ποτέ τη γοητεία της: τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να επιστρέψουμε πίσω;
Ορισμένες ταινίες μένουν επειδή κάθε γενιά βρίσκει σε αυτές κάτι δικό της. Άλλοι θυμούνται την πρώτη προβολή. Άλλοι τις πέτυχαν στην τηλεόραση. Άλλοι γνώρισαν πρώτα τις ατάκες, τα memes, τα μπλουζάκια, τις αναφορές και μετά την ίδια την ταινία.
Ο Marty McFly έγινε ένα από εκείνα τα πρόσωπα που δεν ανήκουν πια μόνο σε μια δεκαετία. Ανήκει σε μια διαρκή pop ανακύκλωση, όπου το παλιό επιστρέφει ξανά, λίγο πειραγμένο, λίγο πιο vintage, πάντα αναγνωρίσιμο.
Ο Spider-Man και οι ήρωες που αλλάζουν πρόσωπα
Το The Amazing Spider-Man βγήκε σε μια εποχή όπου οι υπερήρωες είχαν ήδη καταλάβει την καρδιά της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Ο Spider-Man όμως έχει διαφορετική σχέση με το κοινό. Δεν βασίζεται μόνο στη στολή, ούτε μόνο στη δράση.
Κουβαλά εφηβεία, αμηχανία, απώλεια, ευθύνη, πρώτο έρωτα, πόλη, σώμα που αλλάζει, ζωή που μπερδεύεται πριν προλάβει να τακτοποιηθεί. Κάθε νέα εκδοχή του Peter Parker φτιάχνει καινούργια ταύτιση, ακόμη κι όταν η ιστορία μοιάζει γνώριμη.
Οι υπερήρωες έγιναν βιομηχανία, όμως ο Spider-Man κρατά κάτι πιο ανθρώπινο. Πέφτει, σηκώνεται, αργεί, μπερδεύεται, προσπαθεί. Το κοινό αλλάζει, ο ήρωας αλλάζει ηθοποιό, η βασική αγωνία μένει ίδια.
Οι Minions και η κίτρινη εισβολή
Το Despicable Me 2 και το Despicable Me 4 δείχνουν μια άλλη πλευρά της pop κουλτούρας: το animated franchise που ξεφεύγει από την παιδική αίθουσα και γίνεται παγκόσμιο σήμα.
Οι Minions δεν χρειάζονται εξήγηση. Κίτρινο χρώμα, γυαλιά, ακατάληπτες φωνές, σωματικό χιούμορ, χαοτική ενέργεια. Μπορεί κάποιος να τους λατρεύει ή να τους αντέχει με δυσκολία, αλλά τους αναγνωρίζει αμέσως.
Η επιτυχία τους δεν βρίσκεται μόνο στις ταινίες. Βρίσκεται στα παιχνίδια, στα σχολικά, στα GIFs, στις τούρτες γενεθλίων, στις αποκριάτικες στολές, στα βίντεο που κυκλοφορούν χωρίς να χρειάζονται υπότιτλους. Οι Minions έγιναν μια μικρή, θορυβώδης γλώσσα της οικογενειακής pop κουλτούρας.
Το καλοκαίρι που τρόμαξε με λουλούδια
Ανάμεσα σε χρονομηχανές, εξωγήινους, ρομπότ και παιδικά franchises, το Midsommar μοιάζει με παράξενη εξαίρεση. Η ταινία του Άρι Άστερ έφερε τον τρόμο στο φως της μέρας, με λευκά ρούχα, στεφάνια από λουλούδια και μια σχεδόν υπνωτική ομορφιά που γίνεται όλο και πιο άβολη.
Ο κινηματογραφικός τρόμος έχει μάθει να δουλεύει με σκιές, σκοτεινά δωμάτια, νύχτες και απότομα βλέμματα πίσω από την πόρτα. Το Midsommar πήγε αλλού. Έκανε το φως απειλητικό. Έκανε τη γιορτή ανησυχητική. Έκανε τα λουλούδια να μοιάζουν ύποπτα.
Από εκεί προέκυψε και η δική του pop διαδρομή: εικόνες, memes, αναλύσεις, αισθητική, θεατές που βγήκαν από την αίθουσα με την αίσθηση ότι είδαν κάτι όμορφο και δυσάρεστο την ίδια στιγμή.
Πώς μια ημερομηνία γίνεται pop ράφι
Η 3η Ιουλίου δεν ενώνει αυτές τις ταινίες επειδή μοιάζουν μεταξύ τους. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς στο αντίθετο. Σε μία ημερομηνία συναντιούνται το sci-fi, το action, το superhero movie, το animated franchise, το καλοκαιρινό θέαμα και ο arthouse τρόμος που έγινε mainstream συζήτηση.
Το Back to the Future έδωσε στη νοσταλγία χρονομηχανή. Το Terminator 2 έδωσε στο action μεταλλική ψυχή. Το Independence Day έκανε την καταστροφή καλοκαιρινό θέαμα. Το Transformers μετέτρεψε τα παιχνίδια σε ψηφιακό θόρυβο μεγάλης κλίμακας. Ο Spider-Man συνέχισε να αλλάζει πρόσωπα χωρίς να χάνει τον πυρήνα του. Οι Minions έγιναν αναγνωρίσιμοι πριν καν τελειώσουν τη φράση τους. Το Midsommar απέδειξε ότι ο τρόμος μπορεί να φοράει λευκά.
Μερικές ταινίες μένουν για την ποιότητά τους. Άλλες για την εικόνα τους. Άλλες για το κοινό που τις είδε στην κατάλληλη ηλικία. Άλλες για το franchise που χτίστηκε μετά. Η 3η Ιουλίου, κοιτώντας τη λίστα της, μοιάζει λιγότερο με ημερομηνία πρεμιέρας και περισσότερο με ράφι γεμάτο καλοκαιρινές εμμονές.
Άλλες άντεξαν περισσότερο, άλλες έγιναν απλώς σημάδια της εποχής τους. Όλες όμως δείχνουν κάτι χρήσιμο για το σινεμά του καλοκαιριού: δεν αρκεί να βγει μια ταινία στην αίθουσα. Πρέπει να βρει τρόπο να συνεχίσει να κυκλοφορεί μετά — σε ατάκες, σε εικόνες, σε παιχνίδια, σε memes, σε παιδικές αναμνήσεις, σε επόμενες γενιές θεατών.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News