Αποφοίτησε με 10 από το Μετσόβιο, ξεπέρασε σε βαθμό τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, αλλά δεν κυνηγά την τελειότητα

Η Αγγελική Νταλαπέρα από την Πάτρα πέρασε πρώτη στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών και ολοκλήρωσε τις σπουδές με άριστα. Δεν ισχυρίζεται ότι έχει απαντήσεις για όλα. Μίλησε για τη γνώση που δεν χωρά σε μια βαθμολογία, για την ανάγκη να επιβραβεύεται η πρωτοτυπία στην εκπαίδευση, για την τεχνητή νοημοσύνη και για το επιστημονικό της μέλλον στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό

Αποφοίτησε με 10 από το Μετσόβιο, ξεπέρασε σε βαθμό τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, αλλά δεν κυνηγά την τελειότητα

Η Αγγελική Νταλαπέρα αρίστευσε στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Μπροστά της βρίσκεται ένας κόσμος χωρίς προκαθορισμένες απαντήσεις, χωρίς εγγυημένη επιτυχία και χωρίς μια βαθμολογική κλίμακα που να σταματά στην κορυφή. Ισως η σημαντικότερη απάντηση που έδωσε στη συζήτησή μας να μην αφορά την αριστεία ούτε την επιστημονική της φιλοδοξία. Αφορά την προσωπική της κλίμακα αξιών, στην οποία η επιτυχία δεν αποτυπώνεται με αριθμούς.

Μάλιστα υπάρχει κάτι παράδοξο στην ιστορία της. Γιατί μπορεί να κατέκτησε το απόλυτο 10 σε ένα σύστημα αξιολόγησης, αλλά δεν πιστεύει στην απόλυτη τελειότητα. Συγκεκριμένα έμαθε να απαντά σωστά στις εξετάσεις και θέλει να αφιερώσει τη ζωή της σε ερωτήματα που δεν έχουν ακόμη απαντηθεί. Παράλληλα όμως ενώ το «10» θα μπορούσε να είναι το πρώτο πράγμα που θα πρόβαλλε για τον εαυτό της, εκείνη προτιμά να τη θυμούνται για τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζεται με τους άλλους.

Βέβαια η αριστεία δεν είναι άγνωστη στην οικογένειά της. Γιατί η Αγγελική εισήχθη πρώτη στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και, πέντε χρόνια αργότερα, ολοκλήρωσε τις σπουδές της με τον ανώτατο βαθμό. Λίγο αργότερα η αδελφή της, Ελένη, είχε επίσης κατακτήσει την πρώτη θέση κατά την εισαγωγή της στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ.

Δύο πρωτιές από δύο αδελφές σε απαιτητικές πολυτεχνικές σχολές. Όμως πίσω από τους αριθμούς, υπάρχουν οι ώρες της μελέτης, οι προσωπικές επιλογές, οι αγωνίες και μια οικογένεια που στάθηκε δίπλα τους.

Αποφοίτησε με 10 από το Μετσόβιο, ξεπέρασε σε βαθμό τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, αλλά δεν κυνηγά την τελειότητα

Η Αγγελική με την αδελφή της Ελένη

Πλέον στα 23 της χρόνια, η Αγγελική Νταλαπέρα κοιτάζει ήδη προς την επιστημονική έρευνα. Δεν κρύβει ότι η αβεβαιότητα τη φοβίζει. Δεν ισχυρίζεται ότι έχει απαντήσεις για όλα, ούτε θεωρεί δεδομένο ότι οι επιτυχίες της στις εξετάσεις θα επαναληφθούν σε έναν κόσμο όπου τα προβλήματα δεν συνοδεύονται από γνωστές λύσεις.

Αναφέρθηκε στη γνώση που δεν χωρά σε μια βαθμολογία, στην ανάγκη να επιβραβεύεται η πρωτοτυπία στην εκπαίδευση, για την τεχνητή νοημοσύνη και για το επιστημονικό της μέλλον στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Μιλά, όμως, και για τη ζωή έξω από τα αμφιθέατρα: τους φίλους της, τους παραδοσιακούς χορούς, τη ρητορική και τις μικρές καθημερινές ατέλειες που αντιμετωπίζει με χιούμορ.

– Αγγελική, τι σημαίνει για σένα το απόλυτο 10;

«Αντιπροσωπεύει κυρίως τη συνέπεια και την αγάπη μου για τη Σχολή και για όλα τα μαθήματα. Οι βαθμοί, όμως, κρύβουν πολλά πράγματα. Δεν αποκαλύπτουν τις ομάδες στις οποίες συμμετείχες, τις δραστηριότητες που έκανες, τις εμπειρίες που απέκτησες.

Προσωπικά, θεωρώ ότι οι φοιτητικές ομάδες καθόρισαν την πορεία μου όσο και η ακαδημαϊκή προσπάθεια. Το 10 είναι μια επιτυχία για την οποία χαίρομαι, αλλά δεν θα ήθελα να είναι το μοναδικό πράγμα που με χαρακτηρίζει. Σε κάθε περίπτωση ήταν πολύ σημαντική η στήριξη που είχα από τους γονείς μου, αλλά και από την αδελφή μου.

Είχα έναν άνθρωπο που καταλάβαινε ακόμη και όταν αγχωνόμουν για πράγματα που πολλοί άλλοι ίσως θεωρούσαν υπερβολικά. Ήξερα ότι με καταλάβαινε και ότι είχα τη στήριξή της. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα.

Αποφοίτησε με 10 από το Μετσόβιο, ξεπέρασε σε βαθμό τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, αλλά δεν κυνηγά την τελειότητα

Η Αγγελική με την αδελφή της Ελένη, τη μητέρα της Ευαγγελία Παπαδημητρίου και τον πατέρα της Δημήτρη Νταλαπέρα

– Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, ένας από τους πιο γνωστούς, πιθανότατα ο γνωστότερος αποφοίτους της ίδιας Σχολής με τεράστια ακαδημαϊκή καριέρα και απήχηση Παγκοσμίως, αποφοίτησε με 9,98. Εσύ με 10. Τι λέει τελικά ένας βαθμός για τις δυνατότητες ενός ανθρώπου και, κυρίως, τι δεν μπορεί να μας πει;

«Είναι ένδειξη συνέπειας, προσπάθειας και αγάπης για τη γνώση. Δεν δείχνει, όμως, απαραίτητα πόσο βαθιά γνωρίζει κάποιος ένα συγκεκριμένο αντικείμενο.

Ξέρω πολλούς συμφοιτητές μου που γνωρίζουν ορισμένους τομείς σε πολύ μεγαλύτερο βάθος από εμένα, αλλά αυτό δεν αποτυπώθηκε στους βαθμούς τους. Η σχολή μας έχει πάρα πολλά διαφορετικά αντικείμενα και δεν τα αγαπούν όλοι στον ίδιο βαθμό.

Γι’ αυτό και ο βαθμός από μόνος του δεν μπορεί να δείξει πόσο καλός επιστήμονας θα γίνει κάποιος στο μέλλον».

– Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν άριστο φοιτητή που ξέρει να λύνει τα προβλήματα των εξετάσεων και σε έναν επιστήμονα που καλείται να βρει απαντήσεις σε άγνωστα ερωτήματα;

«Η πρωτοτυπία και η ικανότητα να διαχειρίζεσαι το άγνωστο. Στις εξετάσεις έχεις μια συγκεκριμένη ύλη, μια μεθοδολογία και συνήθως ξέρεις τι πρέπει να διαβάσεις. Μπορείς να αισθανθείς ασφαλής επειδή έχεις προετοιμαστεί για όσα ενδέχεται να σου ζητηθούν.

Στην έρευνα πρέπει πολλές φορές να θέσεις εσύ το ερώτημα. Μπορεί να κινηθείς σε λάθος κατεύθυνση, να μη γνωρίζεις πώς να συνεχίσεις και να μην υπάρχει κανένα βιβλίο που να σου δίνει την απάντηση. Πρέπει να μάθεις να αντιμετωπίζεις αυτή την αβεβαιότητα».

– Η αριστεία είναι περισσότερο θέμα ευφυΐας, πειθαρχίας ή αγάπης γι’ αυτό που κάνεις;

«Δεν θα έβαζα την ευφυΐα πρώτη. Προφανώς παίζει ρόλο, αλλά ίσως είναι το λιγότερο σημαντικό από όσα συζητάμε.

Χρειάζεται πειθαρχία, αλλά και πραγματική αγάπη για τη γνώση. Να θέλεις να μάθεις πράγματα ακόμη κι όταν γνωρίζεις ότι δεν θα σου χρειαστούν άμεσα στην επαγγελματική σου πορεία.

Εγώ είχα αποφασίσει από νωρίς ότι με ενδιαφέρει η πληροφορική. Παρ’ όλα αυτά, αγαπούσα και τα μαθήματα που δεν συνδέονταν άμεσα με αυτό που ήθελα να κάνω».

– Το 10 είναι ο ανώτατος βαθμός. Πιστεύεις, όμως, ότι υπήρχαν περιθώρια να κάνεις κάποια πράγματα καλύτερα;

«Φυσικά. Το 10 δεν σημαίνει ότι έχεις κάνει τα πάντα τέλεια. Ο τρόπος βαθμολόγησης επιτρέπει να φτάσεις στον ανώτατο βαθμό ακόμη κι αν υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσες να βελτιώσεις.

Θα μπορούσα να έχω γράψει καλύτερα σε ορισμένες εξετάσεις ή να έχω παραδώσει καλύτερες εργασίες.

Αλλά ένα σημαντικό μάθημα, ιδιαίτερα για τους μηχανικούς, είναι να καταλαβαίνεις ποια βελτίωση αξίζει πραγματικά και ποια γίνεται μόνο και μόνο για να κυνηγήσεις την τελειότητα, χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιαστικό.

Δεν χρειάζεται να είσαι τέλεια σε όλα για να πετύχεις».

– Έχεις μάθει να μην κάνεις λάθη στις εξετάσεις. Είσαι, όμως, έτοιμη να αποτύχεις; Να προσπαθήσεις ξανά και ξανά μέχρι να βρεις μια απάντηση;

«Θέλω να ελπίζω πως ναι. Η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν δοκιμάστηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό στη σχολή. Υπήρχαν δυσκολίες στη διπλωματική μου εργασία και σε κάποια μαθήματα, αλλά γενικά μπορούσα να κυνηγώ το άριστα με μεγαλύτερη ευκολία.

Ελπίζω ότι οι γνώσεις και η εμπειρία που έχω αποκτήσει θα με βοηθήσουν όταν έρθουν πραγματικές αποτυχίες. Να ξέρω ότι έχω τα εφόδια να προσπαθήσω ξανά.

Δεν νομίζω, πάντως, ότι μαθαίνεις απαραίτητα να αγαπάς τα λάθη σου. Μαθαίνεις περισσότερο να τα φοβάσαι λιγότερο. Και όταν δεν τα φοβάσαι τόσο, μπορείς να τα αντιμετωπίσεις πιο ψύχραιμα και να δεις τι μπορείς να μάθεις από αυτά».

– Αν είχες να επιλέξεις ανάμεσα σε μια εξαιρετική και ασφαλή επαγγελματική πορεία και στην αβεβαιότητα της έρευνας, τι θα διάλεγες;

«Αυτή τη στιγμή θα επέλεγα την έρευνα. Την αγάπησα στη διάρκεια των σπουδών μου και θέλω να τη γνωρίσω καλύτερα.

Με τρομάζει η αβεβαιότητα, δεν μπορώ να πω ότι δεν με τρομάζει. Αλλά θέλω να δοκιμάσω αυτή τη διαδρομή προτού φτάσω σε ένα σημείο όπου η σταθερότητα θα είναι η σημαντικότερη προτεραιότητά μου».

Αποφοίτησε με 10 από το Μετσόβιο, ξεπέρασε σε βαθμό τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, αλλά δεν κυνηγά την τελειότητα

Με χαμόγελο και το πτυχίο στα χέρια

– Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης συνδέθηκε με την επίλυση ενός προβλήματος που απασχολούσε επί χρόνια την επιστημονική κοινότητα. Εσύ τι θα προτιμούσες: να λύσεις ένα γνωστό, δύσκολο πρόβλημα ή να ανακαλύψεις ένα πρόβλημα που κανείς δεν είχε αντιληφθεί ότι υπάρχει;

«Μάλλον το δεύτερο. Θεωρώ ότι στην πληροφορική υπάρχουν πολλά προβλήματα που δεν γνωρίζουμε ακόμη. Το να ανακαλύψεις ένα τέτοιο πρόβλημα και ενδεχομένως να συμβάλεις στην επίλυσή του θα μου έδινε ιδιαίτερη χαρά.

Προφανώς θα ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη και αν κατάφερνα να λύσω ένα ήδη γνωστό, δύσκολο πρόβλημα».

– Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα του σύγχρονου κόσμου που θα ήθελες να βοηθήσεις να λυθεί;

«Με ενδιαφέρει κυρίως η αξιοπιστία του λογισμικού, το πώς μπορούμε να εξασφαλίζουμε ότι τα συστήματα λειτουργούν σωστά.

Αυτό γίνεται ακόμη πιο σημαντικό με την ένταξη της τεχνητής νοημοσύνης στην παραγωγή λογισμικού.

Ο κόσμος μας εξαρτάται από τεχνολογικά συστήματα σε τεράστιο βαθμό. Αν αυτά δεν λειτουργούν σωστά, μπορεί να επηρεαστούν υπηρεσίες από τις οποίες εξαρτάται η καθημερινότητά μας.

Ένα από τα πράγματα που ανακάλυψα στη σχολή είναι πόσο εύθραυστος μπορεί να είναι αυτός ο κόσμος. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα στο οποίο θα ήθελα να συμβάλω».

– Η τεχνητή νοημοσύνη θα μας βοηθήσει να σκεφτόμαστε καλύτερα ή θα μας κάνει σταδιακά να σκεφτόμαστε λιγότερο;

«Μπορεί να συμβούν και τα δύο. Ήδη βλέπω και τις δύο πλευρές.

Μπορεί να βοηθήσει έναν επιστήμονα να εργάζεται πιο δημιουργικά, να απαλλάσσεται από διαδικαστικές εργασίες και να αφιερώνει περισσότερο χρόνο σε ουσιαστικά προβλήματα.

Αλλά υπάρχει και ο κίνδυνος να βασιστούμε υπερβολικά σε αυτήν.

Το σημαντικό είναι να ξέρουμε πότε μπορούμε να την εμπιστευτούμε και πότε χρειάζεται να ψάξουμε κάτι μόνοι μας. Γιατί, αν δεν προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε οι ίδιοι, μπορεί τελικά να μη μάθουμε ποτέ πώς λειτουργεί».

– Τι θεωρείς ότι πρέπει να αλλάξει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα; Επιβραβεύουμε περισσότερο τη σωστή απάντηση από την πρωτότυπη σκέψη;

«Θα ήθελα να επιβραβεύεται περισσότερο η καινοτομία.

Σήμερα δίνεται μεγάλη βαρύτητα σε εξετάσεις που απαιτούν συγκεκριμένες μεθοδολογίες. Αυτό ευνοεί τους ανθρώπους που μπορούν να διαβάζουν συστηματικά και να μαθαίνουν να λύνουν ορισμένους τύπους ασκήσεων.

Δεν αναδεικνύονται πάντα, όμως, εκείνοι που εμβαθύνουν περισσότερο ή που προσεγγίζουν ένα πρόβλημα με έναν πρωτότυπο τρόπο.

Θα ήθελα περισσότερες εργασίες, μεγαλύτερα πρότζεκτ και περισσότερες ευκαιρίες να παρουσιάζουν οι φοιτητές όσα έχουν δημιουργήσει.

Αυτό θα βοηθούσε και ανθρώπους που μπορεί να αγχώνονται στις εξετάσεις, αλλά γνωρίζουν πολύ καλά το αντικείμενό τους».

Αποφοίτησε με 10 από το Μετσόβιο, ξεπέρασε σε βαθμό τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, αλλά δεν κυνηγά την τελειότητα

Με τους γονείς της Δημήτρη Νταλαπέρα, Ευαγγελία Παπαδημητρίου, την αγαπημένη της γιαγιά Ελένη Παπαδημητρίου και την αδελφή της Ελένη

– Βλέπεις το επιστημονικό σου μέλλον στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό; Τι θα έπρεπε να αλλάξει η χώρα μας για να κρατήσει νέους επιστήμονες;

«Θέλω σίγουρα να περάσω ένα μέρος της επιστημονικής μου πορείας στο εξωτερικό. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να αλλάζεις πανεπιστήμια, ερευνητικές ομάδες και περιβάλλοντα, γιατί έτσι αποκτάς διαφορετικές εμπειρίες. Εφόσον πραγματοποιηθεί αυτή επιλογή δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να επιστρέψω στην Ελλάδα.

Με προβληματίζουν, όμως, η γραφειοκρατία και οι περιορισμένες δυνατότητες που, από όσα γνωρίζω μέχρι τώρα, υπάρχουν για ερευνητές σε ορισμένα στάδια της σταδιοδρομίας τους.

Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες φαίνεται να υπάρχουν περισσότερες ερευνητικές θέσεις και διαφορετικές επαγγελματικές διαδρομές.

Δεν θέλω να είμαι απόλυτη, γιατί η εμπειρία μου είναι ακόμη περιορισμένη. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα θεωρούσα δεδομένη την επιστροφή μου».

– Σε 20 χρόνια, ποιο θα ήταν για σένα ένα επίτευγμα μεγαλύτερο από το 10;

«Θα ήθελα να έχω ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα και να έχω συμβάλει ουσιαστικά στην εξέλιξη του αντικειμένου μου.

Να έχω κάνει σημαντικές επιστημονικές δημοσιεύσεις, όχι απλώς πολλές δημοσιεύσεις.

Και θα ήθελα να έχω εμπνεύσει άλλους ανθρώπους. Να είμαι μια καθηγήτρια που κάνει τους φοιτητές της να αγαπήσουν ένα αντικείμενο και να θέλουν να ασχοληθούν με αυτό.

Αυτό θα ήταν για μένα πολύ σημαντικότερο από τον βαθμό του πτυχίου μου».

Η ζωή πέρα από τους βαθμούς

– Υπάρχει κάτι στη ζωή σου στο οποίο επιτρέπεις στον εαυτό σου να μην είναι άριστος;

«Πολλά πράγματα! Η μαγειρική είναι ένα από αυτά. Πάντως, το φαγητό μου τρώγεται. Το δωμάτιό μου μάλλον είναι σε χειρότερη κατάσταση!

Αγαπώ επίσης τους παραδοσιακούς χορούς, χωρίς να θεωρώ ότι έχω ιδιαίτερο ταλέντο. Δεν πηγαίνω για να είμαι η καλύτερη. Πηγαίνω γιατί μου αρέσει η μουσική και γιατί περνώ καλά με τους φίλους μου.

Ασχολήθηκα πολύ και με τη ρητορική στο πανεπιστήμιο. Ήμουν μάλιστα ανάμεσα στα άτομα που ξεκίνησαν τον όμιλο ρητορικής. Ήταν μια εμπειρία που σημάδεψε τα φοιτητικά μου χρόνια».

– Μέχρι σήμερα έφτασες στο ανώτατο σημείο μιας κλίμακας που δημιούργησαν άλλοι. Έχεις σκεφτεί ποια θα ήθελες να είναι η δική σου κλίμακα αξιών, ακόμη κι αν δεν υπήρχε τρόπος να μετρηθεί η επιτυχία σου;

«Το έχω σκεφτεί, αλλά προσπαθώ να μη βάζω ακόμη όλους τους στόχους μου με απόλυτο τρόπο. Γιατί, αν τους ορίσω όπως τους έχω στο μυαλό μου, φοβάμαι ότι δεν θα τους φτάσω ποτέ.

Αυτό που θέλω πάνω απ’ όλα είναι να είμαι σωστή και συνεπής απέναντι στους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφομαι και συνεργάζομαι.

Θέλω επίσης να δημιουργώ κάτι καινούργιο, να λύνω προβλήματα και να προσφέρω στην επιστήμη.

Αλλά το να είμαι σωστή απέναντι στους ανθρώπους γύρω μου το θεωρώ ακόμη σημαντικότερο».

– Το 10 το κυνήγησες. Φοβάσαι ότι από εδώ και πέρα μήπως θα σε κυνηγά εκείνο; Ότι θα είσαι πάντα «η Αγγελική που αποφοίτησε με 10»;

«Δεν το πιστεύω. Ακόμη και κάποιοι φίλοι μου δεν γνώριζαν τον βαθμό μου.

Νομίζω ότι όταν βγαίνεις από τον μικρό κόσμο του Πολυτεχνείου, ο βαθμός αρχίζει να έχει μικρότερη σημασία.

Δεν πρόκειται να πάω σε μια ερευνητική ομάδα και να συστηθώ λέγοντας ότι αποφοίτησα με 10. Δεν θεωρώ ότι αυτό θα είναι το σημαντικότερο για τους ανθρώπους με τους οποίους θα συνεργαστώ».

Σε ευχαριστώ πολύ…

«Και εγώ σας ευχαριστώ»

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο