Απολυτήριο Γυμνασίου στα 71 και συνεχίζει για Πανελλήνιες – Το φωτεινό παράδειγμα του Προέδρου του Άνω Καστριτσίου

Ο πρόεδρος της Κοινότητας Άνω Καστριτσίου, Λάμπης Χρυσικόπουλος, απέδειξε πως η μάθηση δεν έχει ηλικία. Τελείωσε το Γυμνάσιο, γράφτηκε ήδη στο Λύκειο και στοχεύει να μπει στο Πανεπιστήμιο

Απολυτήριο Γυμνασίου στα 71 και συνεχίζει για Πανελλήνιες - Το φωτεινό παράδειγμα του Προέδρου του Άνω Καστριτσίου

Ο Λάμπης Χρυσικόπουλος είναι ένα παράδειγμα ανθρώπου που απέδειξε πως ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσει κανείς ένα όνειρο που έμεινε πίσω. Είναι ο πρόεδρος της Κοινότητας Άνω Καστριτσίου του Δήμου Πατρέων, μετά από 12 χρόνια παρουσίας στα κοινά του τόπου του, κατάφερε πριν από λίγες ημέρες να ολοκληρώσει τη φοίτησή του στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας και να πάρει στα χέρια του το απολυτήριο Γυμνασίου.

Η συγκίνησή του ήταν μεγάλη, καθώς για τον ίδιο το συγκεκριμένο χαρτί δεν αποτελεί απλώς έναν τίτλο σπουδών. Είναι η εκπλήρωση μιας προσωπικής υπόσχεσης που είχε δώσει στον εαυτό του πριν από χρόνια. «Στέλνω ένα μήνυμα σε όσους δεν έχουν τελειώσει το γυμνάσιο να πάνε. Αξίζει. Η γνώση είναι δύναμη. Θα συνεχίσω και στο Λύκειο με στόχο να δώσω και Πανελλήνιες», αναφέρει μιλώντας στην «Π».

Η απόφαση που άλλαξε την καθημερινότητά του ήρθε πριν από δύο χρόνια. Τότε, σε ηλικία 69 ετών, αποφάσισε πως ήθελε να επιστρέψει στα θρανία και να ολοκληρώσει τη σχολική πορεία που είχε διακοπεί όταν ήταν ακόμη παιδί.

«Την απόφαση την πήρα πριν από δύο χρόνια όταν ήμουν 69 ετών. Πλέον στα 71 μου ολοκλήρωσα τη φοίτηση στο Γυμνάσιο και πήρα το απολυτήριό μου», λέει χαρακτηριστικά.

ΤΟ ΕΝΑΥΣΜΑ
Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από μια απλή συζήτηση. Σε μια εκδήλωση όπου συμμετείχε, γνώρισε μια φιλόλογο και μετά το τέλος της ομιλίας της έπιασαν κουβέντα. Μια ερώτηση ήταν αρκετή για να ξυπνήσει μέσα του μια παλιά επιθυμία.

«Με ρώτησε τι έχω σπουδάσει. Της απάντησα πως έχω τελειώσει μόνο το δημοτικό. Ετσι μου γεννήθηκε η ιδέα να τελειώσω το σχολείο», περιγράφει.

Για τον ίδιο, η σκέψη αυτή υπήρχε για χρόνια. Δεν ήταν μια απόφαση που πάρθηκε στιγμιαία, αλλά μια ανάγκη που κουβαλούσε μέσα του.
«Δεν ήξερα πως υπήρχε Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας. Το είχα μέσα μου σαν παράπονο πως δεν τελείωσα το σχολείο. Με ενθουσίασε το ότι συνέχισα».

ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Ο Λάμπης Χρυσικόπουλος θυμάται τη δική του παιδική ηλικία, σε μια εποχή διαφορετική, όταν πολλά παιδιά αναγκάζονταν να αφήσουν το σχολείο νωρίς για να βοηθήσουν την οικογένειά τους.

Γεννημένος το 1955, ολοκλήρωσε το δημοτικό σχολείο σε ηλικία 12-13 ετών. Τότε η ζωή τον οδήγησε κατευθείαν στην εργασία.
«Με πήρε η μανούλα μου από το χέρι για να πάω για δουλειά. Πήγα να μάθω την τέχνη του βιβλιοδέτη και στα 13 μου κόλλησα τα πρώτα ένσημα. Εκτοτε μια ζωή ήμουν βιβλιοδέτης. Από εκεί βγήκα στη σύνταξη», αναφέρει.

Η τέχνη του βιβλιοδέτη, ωστόσο, του έδωσε και μια ιδιαίτερη σχέση με το βιβλίο και τη γνώση. Παρά το γεγονός ότι δεν συνέχισε τότε τις σπουδές του, η αγάπη του για το διάβασμα παρέμεινε ζωντανή.
«Πάντα μου άρεσε το διάβασμα. Ημουν βιβλιοδέτης, οπότε πάντα διάβαζα».

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ
Η επιστροφή στο σχολείο μετά από τόσες δεκαετίες δεν ήταν εύκολη. Η καθημερινότητα ενός ανθρώπου με ευθύνες, υποχρεώσεις και μια ολόκληρη ζωή πίσω του δεν επιτρέπει πάντα εύκολα την προσαρμογή.

«Ηταν πιεστικό, αλλά προσπαθούσα να μην κάνω απουσίες. Εμαθα πράγματα. Υπήρχαν στιγμές πίεσης, αλλά το ξεπερνούσα», εξηγεί.
Οπως λέει, η παρουσία μεγαλύτερων ανθρώπων μέσα στην τάξη δεν αποτελεί μόνο μια διαδικασία μάθησης για τους ίδιους, αλλά και μια εμπειρία για τους εκπαιδευτικούς.

«Οι μεγάλοι άνθρωποι βοηθούν τους καθηγητές να βγάλουν συμπεράσματα. Εχουν διαφορετικές εμπειρίες ζωής».
Παρά τις δυσκολίες, η εμπειρία του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας τον δικαίωσε. Εκτός από το απολυτήριο Γυμνασίου, κατάφερε να αποκτήσει και πιστοποίηση γνώσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, παίρνοντας πρόσφατα το ECDL.

ΝΕΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
Η ιστορία του, όμως, δεν σταματά εδώ. Ο Λάμπης Χρυσικόπουλος έχει ήδη κάνει το επόμενο βήμα και μόλις χθες γράφτηκε στο Λύκειο, έχοντας έναν ακόμη μεγαλύτερο στόχο: να συμμετάσχει στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

«Γράφτηκα με ενθουσιασμό και στο Λύκειο. Θέλω να δώσω και Πανελλήνιες. Τώρα είμαι 71 ετών», λέει.
Μάλιστα, έχει ήδη σκεφτεί και ένα αντικείμενο που θα τον ενδιέφερε να ακολουθήσει. «Ίσως στοχεύσω τη Μουσειολογία που πάντα μου άρεσε».

Για τον ίδιο, όμως, η προσπάθεια δεν έχει να κάνει με επαγγελματική αποκατάσταση ή κάποιο πρακτικό όφελος.
«Τώρα το χαρτί και τα πτυχία δεν τα χρειάζομαι κάπου. Ούτε να διοριστώ περιμένω, ούτε να βρω δουλειά. Το κάνω για μένα. Πιστεύω πως ο άνθρωπος όσο ζει μαθαίνει και το είχα πάντα μαράζι».

«ΓΕΜΙΖΕΙΣ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ»
Το μήνυμα που θέλει να στείλει σε όσους άφησαν το σχολείο στη μέση είναι ξεκάθαρο: ποτέ δεν είναι αργά.
«Προτρέπω τον κόσμο να πάει. Τα πράγματα είναι ωραία και εύκολα. Γεμίζεις σαν άνθρωπος, συναναστρέφεσαι με νέους ανθρώπους».
Ο Λάμπης Χρυσικόπουλος, μέσα από τη δική του διαδρομή, δείχνει πως η εκπαίδευση δεν είναι μόνο ένας δρόμος για επαγγελματική εξέλιξη. Είναι μια διαδικασία προσωπικής ολοκλήρωσης, ένα ταξίδι που μπορεί να ξεκινήσει σε οποιαδήποτε ηλικία.
Και όπως ο ίδιος συνοψίζει: «Η γνώση είναι δύναμη. Όσο ζούμε να μαθαίνουμε».

 

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125