Μπλόκο στους κάτω των 15 ετών για όλα τα social media: Είναι αρκετή η απαγόρευση;

«Η ορθή χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ανήλικους χρήστες εξαρτάται από την παιδεία τους και κυρίως από την παιδεία των γονιών, των κηδεμόνων τους και των δασκάλων τους. Σε έναν κόσμο που πλήττεται από τον καπιταλιστικό λόγο, την ιδεολογική σύγχυση και την κρίση των αξιών ακόμη και η πολιτική ορθότητα ή η ελεύθερη χρήση των μέσων αυτών καθίσταται ένα πολύπλοκο και σύνθετο ζήτημα. Διάγουμε στον κοινωνικό δεσμό που καλλιεργεί την πεποίθηση ότι όλα είναι εφικτά και χωρίς επιπτώσεις, χωρίς την ανάληψη ευθύνης σε προσωπικό, συλλογικό επίπεδο, και κυρίως σε επίπεδο διακυβέρνησης και λειτουργίας της Πολιτείας.

Οταν πια τα πράγματα φτάνουν στο απροχώρητο ή η διασαφήνιση των ορίων και των αξιών χωλαίνει, το κράτος εξαγγέλλει απαγορεύσεις με αφοριστικό χαρακτήρα προς λύση των κακώς κειμένων καθώς μία απαγόρευση δεν αρκεί για να συμβάλλει και να καλλιεργήσει το ήθος, το αξιακό σύστημα σεβασμού της ανθρώπινης υπόστασης και προσωπικότητας, αλλά και την προστασία των πολιτών και κυρίως και πρωτίστως των ανηλίκων.

Μία απαγόρευση δεν αρκεί, δεν φτάνει. Χρειάζεται πριν από αυτήν ανάληψη ευθύνης της παιδείας των νέων μας και των ανηλίκων μας, αλλά και όλων όσοι είναι υπεύθυνοι για αυτούς.

Χρειάζονται μέτρα και αποφάσεις που θα στηρίξουν έναν κοινωνικό δεσμό που θα διέπεται και θα προάγει την αξία της ανθρώπινης υπόστασης, την καλλιέργεια της προσωπικότητας των νέων.

Χρειάζεται μέλημα και μέριμνα εκ μέρους της πολιτείας για το μέλλον των ανηλίκων μας, την υποστήριξη των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους. Η καταστολή δεν οδηγεί στη συνειδητοποίηση του φαντασιακού κόσμου των μέσων μαζικής δικτύωσης ούτε των κινδύνων που αυτά τα μέσα εγκυμονούν όταν η χρήση τους εν τέλει οδηγεί στην απόσυρση, την κατασκευή ενός σαθρού επίπλαστου κόσμου που όλα γίνονται και ξεγίνονται…

Χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια για απομάγευση των ανηλίκων μας, αλλά πρωτίστως για την ψυχική ωρίμανση των κηδεμόνων τους. Και αυτό επιβάλλει πολλή δουλειά εκ μέρους του εκπαιδευτικού συστήματος και της Πολιτείας.

Η καταστολή, τις περισσότερες φορές, είναι καταλύτης για το αντίθετο και, μιας είναι και οι μέρες τέτοιες, μιμείται τις περισσότερες φορές τη στάση του Πιλάτου: εγώ νίπτω τας χείρας μου…

Ο Γιάννης Μ. Στρατούλιας είναι ψυχίατρος, ενώ έχει ασχοληθεί με γλωσσικά και εκπαιδευτικά θέματα (κάτοχος Master σε θέματα εκπαίδευσης) και με τη λογοτεχνία, έχοντας εκδώσει ποιητικές συλλογές:

«Εξι χρόνια πριν, χρησιμοποιήθηκε η επικοινωνιακή μεταφορά του Μωυσή για τον πρωθυπουργό, ως ηγέτη-σωτήρα που εν μέσω πανδημίας θα έφερνε τον ελληνικό λαό στη «γη της επαγγελίας». Xθες, Μεγάλη Τέταρτη, όπου στο φαντασιακό του θρησκευόμενου πληθυσμού της χώρας κυριαρχούσε η μορφή του Ιησού με τα πάθη και την επικείμενη ανάστασή του, ο κύριος Μητσοτάκης εμφανίστηκε ως αυτός που θα σώσει τα παιδιά από τις βλαπτικές επιπτώσεις των social media. Ας θυμηθούμε και την ρήση του Ιησού, όπως καταγράφεται στα Ευαγγέλια, «αφήστε τα παιδιά να έρθουν προς εμένα». Είναι εμφανέστατη η επικοινωνιακή προσπάθεια του Μαξίμου να αλλάξει την ατζέντα και η προσπάθεια να βγει η κυβέρνηση από την περιδίνησή της. Κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει τις βλαπτικές επιπτώσεις των social media στους χρήστες τους και ειδικά όταν αυτοί είναι παιδιά. Σοβαροί θεωρητικοί που ασχολήθηκαν με το θέμα, χρόνια τώρα, το έχουν αναδείξει ως προτεραιότητα λόγω των κοινωνικών, ψυχολογικών, συναισθηματικών και των άλλων συνεπειών του. Το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό που δεν λύνεται με μία παροξυσμική εκδήλωση ενδιαφέροντος και δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη γενικευμένη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, η οποία αποτελεί τη θεμελιώδη βάση του νεοφιλελεύθερου προτάγματος, όπως αυτό εκδηλώνεται και αναπτύσσεται τις τελευταίες δεκαετίες. Οταν το παιδί, πριν μπορέσει να πιάσει το μολύβι στην πρώτη δημοτικού και να γράψει, έχει κατακτήσει δεξιότητες πληκτρολόγησης κειμένου και χειρισμού οθόνης, όταν όλα τα σχολεία έχουν γεμίσει διαδραστικούς πίνακες, όταν αποθεώνεται η τεχνητή νοημοσύνη ως πανάκεια, ανοίγει σιγά-σιγά ο δρόμος για την έλευση του μετάνθρωπου».