Μας ξέχασαν και δεν μας το είπαν; Οι χρόνιες υποσχέσεις για αναπτυξιακά έργα στην Αχαΐα

Απόστολος Αναστασόπουλος

Οι εξελίξεις γύρω από τον Οδοντωτό δεν είναι απλώς ακόμη μία απογοητευτική ιστορία καθυστερήσεων. Είναι η αφορμή για να τεθεί ένα ευρύτερο ερώτημα: ποια θέση έχει τελικά η Αχαΐα στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της χώρας;

Η υπόθεση του Οδοντωτού έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια της υπομονής. Μήνες μετά τη διακοπή της λειτουργίας του, οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες της Αιγιάλειας και των Καλαβρύτων εξακολουθούν να ακούν για διαδικασίες, τεχνικές δυσκολίες, μελέτες και εκκρεμότητες. Στο μεταξύ, μια ολόκληρη οικονομία στερείται ένα από τα σημαντικότερα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Ο χρόνος περνά, η ζημιά συσσωρεύεται και η αίσθηση ότι κανείς δεν επείγεται να δώσει λύση γίνεται όλο και πιο έντονη.

Διαβάστε επίσης: Οδοντωτός: Ο Κώτσηρας έστειλε την μπάλα στην εξέδρα – Αντί για ημερομηνία επανεκκίνησης παρέπεμψε σε εγκρίσεις και διαδικασίες

Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο ο Οδοντωτός. Είναι ότι στην Αχαΐα αρχίζει να διαμορφώνεται ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: σημαντικά αιτήματα, κρίσιμες υποδομές και αναπτυξιακές προοπτικές παραμένουν για χρόνια σε μια ιδιότυπη εκκρεμότητα.

Το τρένο προς την Πάτρα είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Σχεδόν τρεις δεκαετίες συζητήσεων, σχεδιασμών, αλλαγών και αναβολών δεν έχουν καταφέρει να δώσουν οριστική λύση για τη σιδηροδρομική σύνδεση της πόλης με το εθνικό δίκτυο και το λιμάνι της. Ο Σεπτέμβριος πέρασε και ακόμα δεν πήραμε απάντηση για την πρόταση που θα κατατεθεί στην Ευρώπη για χρηματοδότηση.

Ο Αραξος εξακολουθεί να μην αξιοποιεί τις δυνατότητές του ως διεθνής πύλη εισόδου για τη Δυτική Ελλάδα, ενώ ακόμη και σήμερα συζητάμε για τις υποδομές που θα του επιτρέψουν να αποκτήσει αναπτυξιακό ρόλο. Μετά από χρόνια καθυστερήσεων, το αεροδρόμιο του Αράξου έχει μπει σε πλάνο αξιοποίησης μέσω του διαγωνισμού του Υπερταμείου. Ακόμα κι έτσι όμως, θα καθυστερήσει η αναβάθμιση του αεροδρομίου.

Στο λιμάνι της Πάτρας, η κρουαζιέρα και η μαρίνα μεγάλων σκαφών αποτελούν σημαντικές προοπτικές, με χρηματοδοτήσεις και διαδικασίες να έχουν δρομολογηθεί, αλλά το ζητούμενο παραμένει η μετάβαση από τις εξαγγελίες στο χειροπιαστό αποτέλεσμα. Λίγα μέτρα πιο πέρα, μια άλλη εκκρεμότητα είναι αρκετά πιο απλή και αφορά την κατεδάφιση του παλαιού κτιρίου υπηρεσιών λιμένα για να προχωρήσει η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου, όπου εδώ και μήνες αναμένεται η απόφαση επιτροπής του Υπουργείου Πολιτισμού για να «ξεμπλοκάρει» το ζήτημα.

Η σύνδεση της Βιομηχανικής Περιοχής και της πόλης με το φυσικό αέριο μετατίθεται χρονικά παρόλο που εκτελούνται έργα αυτή την περίοδο, ενώ εκκρεμότητες εξακολουθούν να υπάρχουν και στην αξιοποίηση των υδάτινων πόρων με την κατασκευή νέου διυλιστηρίου για το νερό του φράγματος και των αρδευτικών δικτύων για τον κάμπο της Δυτικής Αχαΐας.

Ασφαλώς, δεν έχουν όλα τα έργα την ίδια πορεία ούτε βρίσκονται όλα αποκλειστικά στην ευθύνη της κυβέρνησης. Υπάρχουν διαφορετικές αρμοδιότητες, χρηματοδοτικά εργαλεία, γραφειοκρατικά εμπόδια και αντικειμενικές δυσκολίες. Ομως αυτά δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμη απάντηση σε κάθε διεκδίκηση μιας περιοχής.

Εδώ χρειάζεται να θυμηθούμε κάτι στοιχειώδες: πολιτική δεν είναι η διαχείριση των εκκρεμοτήτων ούτε η τέχνη της διατύπωσης υποσχέσεων. Είναι η ικανότητα να βρίσκεις λύσεις, να ξεπερνάς εμπόδια, να ιεραρχείς ανάγκες και να μετατρέπεις τις αποφάσεις σε έργα που αλλάζουν τη ζωή των πολιτών.

Και οι πολίτες της Αχαΐας δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν να μην αντιμετωπίζονται ως κάτοικοι μιας περιοχής δεύτερης ταχύτητας. Ζητούν υποδομές, συνδέσεις, επενδύσεις και ευκαιρίες ανάπτυξης, αντίστοιχες με τις δυνατότητες και τη θέση του Νομού στον εθνικό χάρτη.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν η Αχαΐα έχει καταθέσει αρκετά αιτήματα, ούτε αν υπάρχουν υποσχέσεις πως θα γίνουν πράξεις. Ούτε αν έχουν γίνει αρκετές συναντήσεις με υπουργούς. Εχουν γίνει αμέτρητες. Το ερώτημα είναι πόσα από αυτά έχουν μετατραπεί σε πραγματικές λύσεις και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι δεσμεύσεις μένουν στα χαρτιά.

Εγκατέλειψαν την Αχαΐα και δεν μας το είπαν; Ίσως είναι υπερβολικό να το ισχυριστεί κανείς. Είναι, όμως, απολύτως θεμιτό να απαιτήσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση. Γιατί μια περιοχή δεν εγκαταλείπεται μόνο όταν της αφαιρούν πόρους. Εγκαταλείπεται και όταν συνηθίζει να περιμένει, όταν οι διεκδικήσεις της γίνονται επαναλαμβανόμενες ανακοινώσεις και όταν η απουσία αποτελέσματος παύει να προκαλεί πολιτικό κόστος.

Για τον Οδοντωτό, όπως και για τα υπόλοιπα, η Αχαΐα δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις. Χρειάζεται να αποδείξει η Πολιτεία ότι εξακολουθεί να υπολογίζει την Αχαΐα.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News