Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης στην «Π»: Υπηρετώ ολόψυχα τις αρχές μου – Ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς για την πορεία του και τις συνεργασίες
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης μιλά για το 2015, την παραίτησή του από τη Βουλή, την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, την εκλογή Κασσελάκη και το στοίχημα της Νέας Αριστεράς.
Λίγες ημέρες πίσω δημοσιεύω ένα άρθρο με τίτλο: «Γιατί θαυμάζω τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη». Το αναρτώ στο Facebook εκτός από την εφημερίδα και χωρίς καμία προωθητική ενέργεια καταγράφω 29.500 αναγνώσεις στο FB και 23.000 στην εφημερίδα. Ξαφνικά, πάνω από 50.000 πολίτες με διάβασαν. Τότε μου γεννήθηκε η ιδέα να πάρω μια συνέντευξη από τον Σακελλαρίδη.
Απευθύνθηκα στη Νέα Αριστερά και να η συζήτησή μας:
– Επιτρέψτε μου να τα πάρουμε από την αρχή. Τον Ιανουάριο του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει την διακυβέρνηση της χώρας και όπως αποδείχθηκε δεν είχε κανένα σχέδιο για οτιδήποτε. Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι ενώ γνώριζαν πολύ καιρό πριν ότι θα κυβερνήσουν, δεν είχαν προετοιμαστεί για αυτό;
Το ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ή δεν είχε σχέδιο το 2015 είναι εύλογο. Σχέδιο, πρόγραμμα και προτεραιότητες για την διακυβέρνηση της χώρας υπήρχαν, αλλά η τότε κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά σε μια συντριπτική οικονομική συνθήκη της ελληνικής οικονομίας. Η κυβέρνηση Σαμαρά άφησε κυριολεκτικά άδεια ταμεία, δημιούργησε συνθήκες ασφυξίας και χρηματοδοτικής κατάρρευσης, ενώ το σύστημα που ήλεγχε κρίσιμα πόστα στον οικονομικό και χρηματοπιστωτικό τομέα – εντός και εκτός Ελλάδας- ενήργησε ώστε να οξύνουν τις πιέσεις και να οδηγηθεί η τότε ελληνική κυβέρνηση σε μια επώδυνη ήττα.
Θα μπορούσαμε να συζητάμε για μέρες ολόκληρες για τις συνθήκες εκείνης της εποχής, αλλά θεωρώ πως η συζήτηση αυτή μας καθυστερεί από το να εξάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα και κυρίως να σχεδιάσουμε τις πολιτικές του μέλλοντος με την εμπειρία που έχουμε όλοι και όλες αποκομίσει.
Διαβάστε επίσης: Γιατί θαυμάζω τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη
– Γιατί παραιτηθήκατε από βουλευτής το 2015; Θα ανέμενε κανείς να παραμείνετε στη θέση σας, μιας και η κυβέρνηση Τσίπρα φαινόταν να έχει καθαρό διάδρομο για μια τετραετία.
Τον Νοέμβριο του 2015 παραιτήθηκα από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αδυνατούσα να συμβάλω στην υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής και ανέλαβα το όποιο κόστος από αυτή την πράξη μου. Αυτό μου υπαγόρευε τότε η συνείδηση μου και το έκανα εν γνώσει του ότι θα μπορούσα να είμαι μέχρι σήμερα -11 χρόνια μετά- ακόμα βουλευτής. Και χωρίς να έχω καμία «οικονομική» ρεζέρβα. Αποσύρθηκα για χρόνια από την κεντρική πολιτική σκηνή, χωρίς ωστόσο να πάψω να ασχολούμαι με εξίσου σοβαρά πολιτικά θέματα. Προσκλήσεις για «επιστροφή» μου υπήρξαν αρκετές, αλλά η βουλευτική έδρα ή τα αξιώματα δεν αποτέλεσαν για μένα αυτοσκοπό.
Η πολιτική για μένα δεν ήταν ποτέ μια «δουλειά» που την κάνεις όποιες συνθήκες κι αν επικρατούν ή με όποια σημαία ευκαιρίας κι αν πέσει στα χέρια σου. Δεν μπορείς να ασκήσεις πολιτική αν δεν μπορείς να υπηρετήσεις ολόψυχα το πλαίσιο αρχών σου.
– Τι θεωρείτε πως συνέβαλε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ από το 31,5% του 2019 να φτάσει στο 17.8% το 2023;
Με την απόσταση που μας χωρίζει πια από εκείνη την περίοδο πιστεύω πως η βασική αιτία για την καθοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αναζητηθεί στο ότι δεν άσκησε αποτελεσματική αντιπολίτευση με βάση συγκεκριμένες αρχές. Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ τότε έμοιαζε να προσπαθεί να πει τα πάντα για όλους, ώστε να μην αφήσει κανέναν απογοητευμένο. Το στίγμα του ήταν θολό και θύμιζε ένα εκκρεμές που τη μία μπορεί να πει κάτι αρκετά αριστερό και την άλλη να διατυπώσει μια θέση με προφανή σκοπό να μην απειλήσει το οικονομικό status quo. Οι πολίτες θεωρώ πως είδαν στον ΣΥΡΙΖΑ έναν σχηματισμό πολιτικά αναξιόπιστο και απρόθυμο να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούσαν.
– Και εσείς γιατί τότε τον στηρίξατε στις εκλογές του 2023;
Η δήλωσή μου πως θα ψηφίσω τον ΣΥΡΙΖΑ ήρθε ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, μετά δηλαδή την πρώτη εκλογική κατάρρευση του κόμματος στις εκλογές του Μαΐου. Η απόφασή μου τότε ήταν συνειδητή. Παρά τις όποιες διαφωνίες μου, θεωρούσα πως ο συγκεκριμένος χώρος πρέπει πρώτα να στηριχθεί, ώστε κατόπιν να προχωρήσει σε μια γενναία και τολμηρή διαδικασία επανεκκίνησης με πορεία προς τα αριστερά. Ωστόσο η συνέχεια ήταν τελικά πολύ διαφορετική.
– Τι εννοείτε;
Η εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, με τη στήριξη πολύ ισχυρών κομματικών παραγόντων, δυστυχώς επέτεινε την πορεία προς την περαιτέρω αναξιοπιστία του χώρου. Και μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν έχει γίνει από όσους και όσες τον στήριξαν φανερά ή υπόγεια, να κάνουν αυτοκριτική για την καθοριστική συμβολή τους στην πορεία ευτελισμού τελικά του συνόλου της Αριστεράς.
– Η Νέα Αριστερά έχει μια καθαρή φωνή και υπερασπίζεται τον χώρο με αξιοπρέπεια και επιχειρήματα, αυτό το αναγνωρίζουν όλοι. Πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπίσει τα απόνερα της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ που περιγράφονται ως μια συνολικά αποτυχία της Αριστεράς και όχι μόνο του Τσίπρα; Πόσο σας επηρεάζει κάτι τέτοιο;
Οταν φτιάξαμε την Νέα Αριστερά πήραμε μια πολύ σοβαρή και δύσκολη απόφαση: Να φτιάξουμε ένα κόμμα που θα φέρει ξανά την πολιτική στο επίκεντρο. Εναν πολιτικό σχηματισμό που θα αντιπαρατίθεται με τις πολιτικές της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς, που θα συμμετέχει στα κοινωνικά κινήματα, θα έχει σαφή αντιπολεμικό και οικολογικό προσανατολισμό. Για χρόνια η πολιτική αντιπαράθεση έμοιαζε με μια σκιαμαχία για θέσεις και επιρροή, ενώ χαρακτηριζόταν από αντιπαραθέσεις χωρίς σαφές πολιτικό υπόβαθρο. Εμείς αποφασίσαμε πως θέλουμε να ανατρέψουμε αυτήν την κατάσταση.
Τα απόνερα που αναφέρετε αφορούν κυρίως το ζήτημα της αξιοπιστίας της Αριστεράς, είτε αυτή μεταφράζεται ως προσπάθεια να λειανθούν οι αιχμές της είτε με την υιοθέτηση αρχηγικού μοντέλου, στο οποίο δεν υπάρχουν μέλη, αλλά ακόλουθοι και αυλές. Εμείς ως Νέα Αριστερά παλεύουμε να επανακτήσουμε την αξιοπιστία της Αριστεράς λέγοντας αυτό που πιστεύουμε και πιστεύοντας αυτό που λέμε, δίνοντας φωνή στα μέλη, τα κινήματα και την κοινωνία.
– Μπορούν να συνεργαστούν οι υγιείς δυνάμεις του χώρου μαζί σας; Υπάρχει επικοινωνία και τι την εμποδίζει;
Φυσικά και μπορούν να συνεργαστούν. Και πρέπει να συνεργαστούν οι δυνάμεις που βλέπουν ως ιστορικά αναγκαία την παρουσία μιας ισχυρής Αριστεράς, τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία. Για να γίνει εφικτή η συνεργασία απαιτούνται κοινές δράσεις, διάλογος και μια ανασύνθεση του χώρου της Αριστεράς.
Η κοινή πολιτική έκφραση απαιτεί μάλιστα ουσιαστική προγραμματική συζήτηση και συγκεκριμένα για την ενέργεια, την ακρίβεια, τη στεγαστική πολιτική και τη φορολογία. Χρειάζονται επίσης καθαρές θέσεις για την ειρήνη, τους εξοπλισμούς, τη θέση της Ελλάδας στο σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον, αλλά και τις εξελίξεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μόνο έτσι θα μπορέσει η Αριστερά να ανακτήσει την αξιοπιστία της, αλλά και ο λόγος της να συμβαδίζει με τις αγωνίες της κοινωνίας. Καλές και σεβαστές οι διαφωνίες μας για το τι συνέβη στο παρελθόν έγινε το 2015, αλλά τώρα πρέπει να μας ενδιαφέρει το 2026 και το 2036.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
