Ο Γιάννης Πανουτσόπουλος στην «Π»: Συνάντηση με τον καλό εαυτό
Ο πολυτάλαντος Πατρινός Γιάννης Πανουτσόπουλος συστήνει στην «Π» το έργο και τον ήρωά του. Ο θεατρικός μονόλογος του «Ο Πρίγκιπας της Οπισθογωνίας» στο «act»
Εχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων, γράφει ποίηση, έχει βραβευτεί για θεατρικούς μονολόγους του, μικρού μήκους ταινία του θα προβληθεί φέτος, είναι και ηθοποιός. Σήμερα και τις επόμενες δύο Δευτέρες, (ξανα)παρουσιάζει στο «act» τον μονόλογό του «Ο Πρίγκιπας της Οπισθογωνίας». Ο πολυτάλαντος Πατρινός Γιάννης Πανουτσόπουλος συστήνει στην «Π» το έργο και τον ήρωά του.
-Πώς γεννήθηκε ο «Πρίγκιπας» και τι είναι η Οπισθογωνία -τόπος ή εσωτερική κατάσταση;
Πρίγκιπας είναι, για να λύσω και το αίνιγμα, ο καλός μας εαυτός, η τελειότερη εκδοχή μας. Ο ήρωας, βιώνοντας έναν βάναυσο ερωτικό χωρισμό, χάνει προς στιγμήν τα λογικά του και επιχειρεί, κάνοντας όπισθεν με το αυτοκίνητο, να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Θέλει να ξαναζήσει, να αντιληφθεί καλύτερα, να διορθώσει. Η οπισθογωνία, σωστά μαντέψατε, είναι περισσότερο μια εσωτερική κατάσταση, ένας άχρονος τόπος. Εκεί, ο ήρωας αντιλαμβάνεται την αμετάκλητη παρουσία του πρίγκιπα, που πρέπει πάση θυσία να συναντήσει, κι έτσι αποκτά επίγνωση των πραγματικών του αναγκών.
– Από ποια «υλικά» είναι φτιαγμένος ο πρίγκιπας;
Από κοινωνική αδεξιότητα, σίγουρα! Φόβος εγκατάλειψης, ενοχή, τρυφερότητα. Νιώθει ανεπαρκής και διαπιστώνει ότι δεν καταφέρνει να πορεύεται κατά δαίμονα εαυτόν. Δεν έχει, δηλαδή, τον εαυτό του σύμμαχο. Ο πρίγκιπας είναι ένας μονάρχης που κρίνει σκληρά και δεν αποδέχεται. Του επιβάλλει μια εσωτερική μοναξιά που ούτε οι καλοί φίλοι, ούτε κανένας άλλος μπορούν να θεραπεύσουν.
– Πώς «μιλάει» ο ήρωάς σας στον θεατή;
Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η ειλικρίνειά του, και το δεύτερο η ευαλωτότητα. Στο πρώτο μέρος της παράστασης, αποκαλύπτει την ντροπιαστική του ιστορία χωρίς να αναλώνεται να προστατεύσει τον εγωισμό του. Με αυτοσαρκασμό και χιούμορ που θυμίζει stand-up comedy, επιδεικνύει μια διαύγεια εντελώς κόντρα στο ανασφαλές του χαρακτήρα του. Στο δεύτερο μέρος περνάει σε εσωστρεφή φάση. Μιλάει μόνος του, δεν εξηγεί τις σκέψεις του, ούτε ερμηνεύει τις πράξεις των άλλων, δεν χρειάζεται κιόλας γιατί ο θεατής τον έχει αποδεχθεί. Είναι σε μια μοναχική τροχιά σύγχυσης και σύγκρουσης. Λέει πράγματα σαν αυτά που όλοι σκεφτόμαστε, αλλά ποτέ δεν κουβεντιάζουμε. Δεν αυτολογοκρίνεται, ξέρει ότι, στην προσπάθειά του να εξελιχθεί, μπορεί να γίνει άβολος και αυτό το βιώνει ως μια εκδοχή θάρρους.
– Το χιούμορ τι θέση έχει στην παράσταση;
Το χιούμορ είναι στοιχειώδες υλικό σε όλα μου τα έργα. Λένε ότι μια καλή κωμωδία έχει πάντα λίγο δράμα, και το αντίστροφο. Για τον ήρωα είναι εργαλείο επιβίωσης, μια ανακούφιση. Δεν είναι αυτός ο φίλος στην παρέα που μας κάνει να ξεκαρδιζόμαστε. Συχνά, ένα αστείο κρύβει, ή καλύτερα, αποκαλύπτει με υποφερτό τρόπο, μια μικρή απελπισία. Αυτό ταυτίζει τον ήρωα με τον θεατή.
– Οικογένεια, φιλία, σχέσεις θέματα που θίγει η παράσταση. Πόσο χώρο αφήνει η πιεστική καθημερινότητα στην καλλιέργεια και άνθησή τους;
Οι άνθρωποι, όταν θέλουν, βρίσκουν χρόνο και τρόπο να προσέξουν τις σχέσεις τους, είμαι αισιόδοξος σε αυτό. Δεν χρειάζεται ούτε πολύς χρόνος ούτε χρήμα. Οταν μια σχέση -οποιασδήποτε φύσης- μαραζώνει, δεν φταίει ο καπιταλισμός ή το μποτιλιάρισμα. Σχεδόν πάντα είναι ζήτημα προτεραιοτήτων. Εκεί συναντώ την άνθηση για την οποία ρωτάτε, είναι άνθηση προσωπική, να βάλεις τις προτεραιότητές σου σε καλύτερη σειρά. Σε μια κατεστραμμένη σχέση, αυτά που δεν υπήρξαν είναι: παρουσία, συμπερίληψη, και νοιάξιμο.
– Ακολουθήσατε τους δρόμους της τέχνης επειδή…
… δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Είχαν πει για τον τεράστιο διηγηματογράφο Δημήτρη Χατζή ότι οι ιστορίες του είναι γραμμένες με μια ανάσα. Ο ίδιος, αργότερα, αποκάλυψε ότι για να δίνει αυτή την εντύπωση ένα έργο τέχνης, πρέπει να έχει περάσει μέσα από κοπιώδη προσπάθεια, και για κάτι που διαβάζεται σε είκοσι λεπτά, μπορεί να έχουν επενδυθεί αμέτρητες ώρες. Με μια λέξη, η Τέχνη, όπως και ο κώδικας, απαιτεί πειθαρχία. Δεν αγαπώ πολύ αυτή τη λέξη, αλλά το συναίσθημα σκέτο, η ευαισθησία από μόνη της, δεν είναι Τέχνη. Εγώ λοιπόν, με λέξεις, σώμα, κώδικα, προσπαθώ να βάζω τάξη στο χάος μου.
Info
Σκηνοθεσία: Ιωάννης Αναστασόπουλος
Παραστάσεις: Δευτέρα 26/1 – Δευτέρα 2/2 – Δευτέρα 9/2 (21:30)
Γενική είσοδος: 10 ευρώ.
Πληροφορίες: 6936122263 – 2610272037
Προπώληση: more.com
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Viber: +306909196125
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
