Τι είναι η ουκρανική υπέρ-μηχανή Magura που χτυπά πλοία, ελικόπτερα και μαχητικά και το drone της…Λευκάδας, ΒΙΝΤΕΟ

Η δυσκολία εντοπισμού τους αποτελεί ένα από τα βασικά πλεονεκτήματά τους. Διαθέτουν κύτος χαμηλού ίχνους από ανθρακονήματα σε σχήμα V, με ελάχιστο ύψος πάνω από την ίσαλο γραμμή και περιορισμένη θερμική υπογραφή.

Τι είναι η ουκρανική υπέρ-μηχανή Magura που χτυπά πλοία, ελικόπτερα και μαχητικά και το drone της...Λευκάδας, ΒΙΝΤΕΟ

Είναι αλήθεια ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 και η μετέπειτα εξέλιξη του πολέμου επιτάχυναν θεαματικά την ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροπορικών, χερσαίων και ναυτικών συστημάτων.

Λευκάδα: Νέα τροπή με το θαλάσσιο drone – Βρέθηκαν εκρηκτικά στο εσωτερικό του

Μάλιστα ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα ξεχωρίζει η ουκρανική οικογένεια μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USV) Magura. Το όνομα προέρχεται από σλαβική θεότητα πολέμου, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται ως στρατιωτικό ακρωνύμιο για το “Maritime Autonomous Guard Unmanned Robotic Apparatus”. Τα συστήματα αυτά επιχειρούν υπό την Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών του ουκρανικού Υπουργείου Άμυνας.

Τα Magura έγιναν γνωστά τον Μάιο του 2023, όταν τρία drones επιτέθηκαν στο ρωσικό πλοίο συλλογής πληροφοριών Ivan Khurs, κλάσης Yuriy Ivanov, εκτοπίσματος περίπου 4.000 τόνων, αρκετές εκατοντάδες μίλια μακριά από τις ουκρανικές ακτές. Στη συνέχεια ακολούθησαν επανειλημμένες επιχειρήσεις εναντίον ρωσικών στόχων κυρίως στη Μαύρη Θάλασσα.

Το πρώτο drone που βύθισε πολεμικό πλοίο του εχθρού
Τον Φεβρουάριο του 2024, τα Magura V5 έγραψαν ιστορία, καθώς αποτέλεσαν τα πρώτα ναυτικά drones που βύθισαν εχθρικό πολεμικό πλοίο σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Συγκεκριμένα, κατέστρεψαν τη ρωσική πυραυλάκατο Ivanovets κλάσης Tarantul-III, αλλά και το αποβατικό Tsezar Kunikov κλάσης Ropucha. Σύμφωνα με ουκρανικές εκτιμήσεις, μέσα σε περίπου έναν χρόνο τα Magura V5 είχαν συμβάλει στην καταστροφή οκτώ ρωσικών πολεμικών πλοίων και στην πρόκληση ζημιών σε άλλα έξι, με συνολικό οικονομικό κόστος άνω των 500 εκατ. δολαρίων για τον ρωσικό στόλο. Από τότε, διάφορες εκδόσεις τους έχουν παρουσιαστεί σε δυτικές αμυντικές εκθέσεις, προσελκύοντας έντονο ενδιαφέρον.

Το Magura V5 έχει εκτόπισμα περίπου 1,1 τόνου πλήρως φορτωμένο και εκτιμάται ότι κοστίζει 250.000–300.000 δολάρια ανά μονάδα. Το μήκος του φτάνει τα 18 πόδια, το πλάτος τα 5 πόδια και το βύθισμά του περίπου τα 1,3 πόδια. Η Ουκρανία είχε δηλώσει το 2024 ότι μπορούσε να παράγει έως και 50 τέτοια USV τον μήνα, εφόσον απαιτηθεί. Εκτός από επιθέσεις αυτοκτονίας, τα Magura μπορούν να αναλάβουν αποστολές επιτήρησης, αναγνώρισης, περιπολίας, έρευνας και διάσωσης, ναρκοπολέμου και προστασίας στόλου.

Τα πλεονεκτήματά τους
Η δυσκολία εντοπισμού τους αποτελεί ένα από τα βασικά πλεονεκτήματά τους. Διαθέτουν κύτος χαμηλού ίχνους από ανθρακονήματα σε σχήμα V, με ελάχιστο ύψος πάνω από την ίσαλο γραμμή και περιορισμένη θερμική υπογραφή. Χρησιμοποιούν υδροπροωθητές, έχουν επιχειρησιακή εμβέλεια άνω των 400 ναυτικών μιλίων, ταχύτητα πλεύσης περίπου 22 κόμβων και μέγιστη ταχύτητα που φτάνει τους 42 κόμβους — με αναφορές ακόμη και για 54 κόμβους σε σύντομες εξάρσεις ταχύτητας. Τα συστήματα καθοδήγησης συνδυάζουν GPS, αδρανειακή ναυτιλία και κάμερες πρώτου προσώπου, ενώ οι επικοινωνίες βασίζονται σε mesh radio με εναέριους αναμεταδότες ή δορυφορικά δίκτυα ανθεκτικά σε παρεμβολές. Το ωφέλιμο φορτίο αγγίζει τις 300 κιλά και μπορεί να περιλαμβάνει εκρηκτικά, πολυβόλα, αντιαρματικούς πυραύλους ή ακόμη και αντιαεροπορικούς πυραύλους.

Αργότερα παρουσιάστηκαν οι εκδόσεις Magura V6 και η μεγαλύτερη V7, η οποία αποκαλύφθηκε δημόσια την άνοιξη του 2025. Η έκδοση V7, εξοπλισμένη με πυραύλους AIM-9 Sidewinder, φέρεται να κατέρριψε δύο ρωσικά μαχητικά Su-30 τον Μάιο του ίδιου έτους. Το V7 έχει μήκος 24 πόδια, επιχειρησιακή εμβέλεια περίπου 800 ναυτικών μιλίων και δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 1.400 λίβρες, ενώ συχνά εμφανίζεται με δύο πυραύλους επιφανείας-αέρος τοποθετημένους σε ράγες εκτόξευσης.
Οι αποστολές του Magura
Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση ουκρανικών USV σημειώθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2022, κατά την επίθεση στη ναυτική βάση της Σεβαστούπολης στην Κριμαία. Η επιχείρηση συνδύασε drones επιφανείας και αέρος σε αποστολή «μονής κατεύθυνσης», προκαλώντας περιορισμένες ζημιές σε ρωσικά πλοία χωρίς όμως να επιτευχθεί βύθιση. Παρ’ όλα αυτά, η επιχείρηση θεωρήθηκε στρατηγικά επιτυχημένη.

Η αποτελεσματικότητα της επίθεσης αποδόθηκε κυρίως σε τρεις παράγοντες: στη χρήση τακτικών σμήνους που κορέννυαν την άμυνα, στον συνδυασμό εναέριων και θαλάσσιων drones που διασπούσε την προσοχή των ρωσικών αισθητήρων και, τέλος, στο χαμηλό ίχνος των USV που δυσκόλευε τον εντοπισμό τους.

Αν και ο ρωσικός στόλος δεν υπέστη συντριπτικές απώλειες εκείνη τη στιγμή, η επίθεση άλλαξε τον τρόπο επιχειρήσεων της Μόσχας στη Μαύρη Θάλασσα. Η Ρωσία περιόρισε τις κινήσεις των πλοίων της εκτός βάσεων, υιοθέτησε πιο αμυντική στάση και μετέφερε μονάδες από τη Σεβαστούπολη προς ασφαλέστερες εγκαταστάσεις στην ανατολική Κριμαία και τη νότια Ρωσία.

Τον Ιούλιο του 2023, ουκρανικά ναυτικά drones έπληξαν τη γέφυρα του Κερτς, προκαλώντας σοβαρές ζημιές και διαταράσσοντας την κυκλοφορία. Η γέφυρα αποτελεί κομβικό σημείο για τη ρωσική στρατιωτική εφοδιαστική προς την Κριμαία, γεγονός που καθιστά κάθε επιτυχημένη επίθεση ιδιαίτερα σημαντική σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Τον Νοέμβριο του 2023, σε μία τεκμηριωμένη επιχειρησιακή χρήση των drones, καταστράφηκαν ένα αποβατικό σκάφος κλάσης Serna και ένα αποβατικό σκάφος κλάσης Akula που βρίσκονταν σε βάση του Ρωσικού Ναυτικού στο Τσορνομόρσκε, στη δυτική Κριμαία.

Την 1η Φεβρουαρίου 2024 τα Magura V5 βύθισαν την κορβέτα Ivanovets και λίγο αργότερα στις 14 Φεβρουαρίου 2024 το αποβατικό Cesar Kunikov, πλήττοντας σοβαρά τις ρωσικές δυνατότητες θαλάσσιου ανεφοδιασμού. Παράλληλα, ουκρανικά drones κατέστρεψαν μικρότερα σκάφη, όπως περιπολικά Mangust και ρυμουλκά Saturn.

Στις 5 Μαρτίου 2024, τα μη επανδρωμένα drone MAGURA V5 χρησιμοποιήθηκαν σε μια επίθεση που βύθισε το περιπολικό πλοίο Sergey Kotov κοντά στο Στενό του Κερτς.

Η αναβάθμιση με τα αντιαεροπορικά βλήματα
Η εξέλιξη των ουκρανικών USV δεν περιορίστηκε στις επιθέσεις αυτοκτονίας. Σταδιακά μετατράπηκαν και σε πλατφόρμες αντιαεροπορικού πολέμου. Αντί για εκρηκτικά, ορισμένες εκδόσεις φέρουν αισθητήρες και πυραύλους μικρού βεληνεκούς, λειτουργώντας ως κινητές θαλάσσιες αντιαεροπορικές θέσεις.

Τον Δεκέμβριο του 2024, drones Sea Baby εξοπλισμένα με βαριά πολυβόλα αντάλλαξαν πυρά με ρωσικά ελικόπτερα Mi-8/Mi-17 στον κόλπο του Κερτς.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 31 Δεκεμβρίου 2024, ένα Magura-5 κατέρριψε δύο ρωσικά ελικόπτερα Mi-8 κοντά στο ακρωτήριο Tarkhankut χρησιμοποιώντας πυραύλους Sea Dragon, παραλλαγή του σοβιετικού R-73. Ήταν η πρώτη επιβεβαιωμένη κατάρριψη ελικοπτέρου από drone επιφανείας.

Νέα παγκόσμια πρωτιά
Η επόμενη παγκόσμια πρωτιά ήρθε στις 2 Μαΐου 2025, όταν Magura-7 κατέρριψαν δύο μαχητικά Su-30 με πυραύλους AIM-9 Sidewinder κοντά στο Νοβοροσίσκ. Ήταν η πρώτη φορά που USV κατέστρεφαν μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και η πρώτη επιχειρησιακή χρήση AIM-9 από drone επιφανείας.

Παράλληλα, η Ουκρανία αξιοποίησε τα USV και ως «μητρικά» σκάφη για μικρότερα UAV. Στις αρχές Ιουλίου 2025, drones που εκτοξεύθηκαν από USV επιτέθηκαν σε ρωσικές εγκαταστάσεις ραντάρ στην Κριμαία, πιθανότατα στο σύστημα Nebo-M, ένα από τα βασικά στοιχεία της ρωσικής αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς.

Η χρήση μη επανδρωμένων σκαφών ως πλατφορμών εκτόξευσης FPV drones επιτρέπει στην Ουκρανία να επεκτείνει σημαντικά την ακτίνα δράσης μικρών UAV χαμηλού ύψους, τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες θα περιορίζονταν από την ανάγκη συνεχούς σύνδεσης με τον χειριστή. Μέσω των συστημάτων επικοινωνίας των USV, δημιουργείται ουσιαστικά μια προωθημένη κινητή βάση επιχειρήσεων για αεροπορικά drones σε μεγάλες αποστάσεις.
Το χτύπημα στα ανοιχτά της Κρήτης
Η ανατολική Μεσόγειος και το Αιγαίο αποτελούν διαύλους διέλευσης πλοίων του σκιώδους στόλου, ενώ ελληνικά λιμάνια και αγκυροβόλια βρίσκονται, έστω έμμεσα, στο γεωγραφικό τόξο της νέας αυτής πραγματικότητας.

Η SBU ανακοίνωσε ότι στις 19 Δεκεμβρίου του 2025 ένα δεξαμενόπλοιο του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας χτυπήθηκε για πρώτη φορά στη Μεσόγειο Θάλασσα 2.000 χιλιόμετρα από το ουκρανικό έδαφος, και μάλιστα στα νότια της Κρήτης.

Ο λόγος για το πλοίο QENDIL, το οποίο έχει αλλάξει πολλά ονόματα από τη ρωσική εισβολή και μετά καθώς χρησιμοποιείται για παράνομη μεταφορά πετρελαίου στη Ρωσία, που σύμφωνα με πληροφορίες, χτυπήθηκε από εναέρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα ουδέτερα ύδατα της Μεσογείου από την ομάδα “Α” του Κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων της SBU «ως αποτέλεσμα μέτρων πολλαπλών σταδίων».

Τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης κυκλοφόρησαν ένα βίντεο από την επίθεση στη Μεσόγειο.

Η διαδρομή του, η οποία αντιστοιχεί σε δορυφορικές εικόνες που μελέτησε το πρακτορείο AFP, υποδεικνύει μια στροφή που έγινε κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταξύ Πέμπτης και Παρασκευής, όταν βρισκόταν σε απόσταση άνω των 250 χιλιομέτρων από τις ακτές της Ελλάδας και της Λιβύης. Το πλοίο φαίνεται ότι ταξίδευε προς τα ανατολικά το πρωί της Πέμπτης.

Τι ισχύει με τα διεθνή ύδατα και το ελληνικό FIR
Στο Αιγαίο, τα ελληνικά χωρικά ύδατα εκτείνονται στα 6 ναυτικά μίλια (ν.μ.), ενώ ο εθνικός εναέριος χώρος στα 10 ν.μ.. Οτιδήποτε πέραν αυτών των ορίων, αν και εντός του FIR Αθηνών, θεωρείται διεθνής εναέριος χώρος και ύδατα.

Η Ελλάδα έχει την τεχνική ευθύνη (FIR) για την ασφάλεια πτήσεων σε όλο το Αιγαίο, αλλά η κυριαρχία της περιορίζεται στα χωρικά ύδατα (6 ν.μ.) και τον εθνικό εναέριο χώρο (10 ν.μ.).

Το drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα και σήμανε συναγερμός στο ΓΕΕΘΑ
Ο τυχαίος εντοπισμός του ουκρανικού μη επανδρωμένου πλωτού σκάφους στα ανοιχτά της Λευκάδας, και συγκεκριμένα στα νότια του νησιού στη Βασιλική, σήμανε συναγερμό στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Το drone ήταν απίθανο να εντοπιστεί με τεχνικά μέσα, λόγω της ιδιομορφίας των ελληνικών θαλασσών, που είναι γεμάτες με «κούφια» σημεία. Έτσι λοιπόν, το drone ήταν πολύ εύκολο να «κρυφτεί» πίσω από κάποια βραχονησίδα (σ.σ. λόγου του πολύ χαμηλού ύψους του) ή σε κάποια θαλάσσια σπηλιά και να καραδοκεί να χτυπήσει τον στόχο του. Αυτό το κάνει αόρατο στα ραντάρ και μπορεί να εντοπιστεί μόνο δια γυμνού οφθαλμού.

Ο χειριστής του δε, μπορεί να βρίσκεται εκατοντάδες χιλιάδες μίλια μακριά, καθώς η τεχνολογία του επιτρέπει να το χειρίζεται εξ αποστάσεως. Το συγκεκριμένο για παράδειγμα, που βρέθηκε στη Λευκάδα είχε πάνω του Star Link, κάτι που σημαίνει ότι λαμβάνει δορυφορικό σήμα κι ο χειριστής μπορεί να δώσει οδηγίες στο drone απ’ όπου κι αν βρίσκεται.

Κάτι αντίστοιχο, κάνουν και τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, οι πυραυλάκατοι και οι κανονιοφόροι. Λόγω του μικρούς τους σχετικά μήκους και ύψους, μπορούν εύκολα να «κρυφτούν» πίσω από βραχονησίδες που υπάρχουν κατά δεκάδες χιλιάδες διάσπαρτες σε όλη την ελληνική θαλάσσια επικράτεια και να μην γίνονται ορατά από τα ραντάρ του εχθρού, προσφέροντας στο Πολεμικό Ναυτικό τη δυνατότητα να καταφέρει τον απόλυτο αιφνιδιασμό στον εχθρό, πλήττοντάς τον καίρια εφόσον χρειαστεί να υπερασπιστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Σε διπλωματικό επίπεδο, οι χειρισμοί της υπόθεσης είναι εξίσου λεπτοί και χρίζουν ιδιαίτερης προσοχής, καθώς θα πρέπει αφενός να αποσαφηνιστεί σε ποιον ανήκει το drone, αν υπήρχε όντως στόχος ή αν ήταν «ορφανό» και είχε χάσει τον προσανατολισμό του, πλέοντας ακυβέρνητο και χαμένο στις ελληνικές θάλασσες.

Σε κάθε περίπτωση, το drone θα περάσει από… κόσκινο από όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, τόσο του Στρατού, όσο και της ΕΛ.ΑΣ. με τα ειδικά κλιμάκια όπως το ΤΕΝΞ και το ΤΕΕΜ να «πέφτουν» πάνω από το Magura V5.

Αυτό που χρίζει άμεσης διερεύνησης είναι το αν το drone είχε στόχο κάποιο ρωσικό πλοίο του λεγόμενου σκιώδους στόλου που μεταφέρει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο ή κάποια θαλαμηγό Ρώσου ολιγάρχη, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Αντιναύαρχος Πολεμικού Ναυτικού Ε.Α., Σπύρος Κονιδάρης στον Sigma TV.

Όπως είπε σχετικά ο κ. Κονιδάρης, το σημείο ανάμεσα στη Λευκάδα και την Κεφαλονιά είναι πέρασμα για τα πλοία από και προς Ιταλία κι από εκείνο το σημείο θα μπορούσε να περνά και κάποιο πλοίο του «σκιώδους στόλου». Το άλλο σενάριο που θα μπορούσε να ερευνηθεί, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι το αν το Magura V5, θα μπορούσε να κρυβόταν και να είχε στήσει… καρτέρι για να χτυπήσει ίσως κάποια θαλαμηγό, πιθανώς κάποιου Ρώσου ολιγάρχη, που θα διερχόταν από τον Ισθμό της Κορίνθου και θα κατευθυνόταν προς το Ιόνιο ή προς διεθνή ύδατα στην Αδριατική θάλασσα.

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση θεωρείται ιδιαίτερα σοβαρή κι εγείρει θέματα ασφαλείας, γι αυτό έχει αναλάβει την υπόθεση το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, έτσι ώστε να διαλευκανθούν πλήρως όλες οι πτυχές.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125