ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Θ.Τσακίρης στην «Π»:Συγκρατημένη αισιοδοξία για Κυπριακή ΑΟΖ

Θ.Τσακίρης στην «Π»:Συγκρατημένη αισιοδοξία για Κυπριακή ΑΟΖ




Συγκρατημένη αισιοδοξία για το ούτως ή άλλως σημαντικό κοίτασμα στο οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ, εκφράζει με συνέντευξη του στην «ΠτΚ» ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Θεόδωρος Τσακίρης. Χαρακτηρίζει πρόχειρους και απαράδεκτους τους υπολογισμούς περί παραγώμενης αξίας άνω των 40 δις δολαρίων από τον «Γλαύκο», αναφέροντας ότι πρόκειται για μικρομεσαίο εύρημα σημειώνοντας ότι τα πρώτα σοβαρά συμπεράσματα θα μπορούν να εξαχθούν σε 1,5 έως 2 χρόνια. Το κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:
Πώς αποτιμάτε το κοίτασμα στο οικόπεδο 10 τώρα που αρχίζουν να περιορίζονται οι ζητωκραυγές και τυμπανοκρουσίες των πρώτων ωρών; Είναι τόσο σημαντικό;

Είναι μία σημαντική ανακάλυψη, μια απόδειξη ότι το γεωολογικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν κοιτάσματα στην Κυπριακή ΑΟΖ ανάλογα με αυτά του «Ζορ» στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ, είναι αποτελεσματικό. Έχουμε αυτή τη βεβαίωση και την έχουμε σε μεγέθη τα οποία - εκ πρώτης όψεως- καθιστούν το απόθεμα εμπορικά εκμεταλλεύσιμο. Και λέω εκ πρώτης όψεως γιατί θα πρέπει να υπάρξει κι άλλη γεώτρηση και να γίνει όλη η απαιτούμενη διαδικασία από την πλευρά της εταιρείας ούτως ώστε να είναι σε θέση να πει κατά πόσο μπορεί να προχωρήσει σε εμπορική εκμετάλλευση.

Κύριε καθηγητά, σε τι βάθος χρόνου θα γίνουν αυτές οι ενέργειες και οι περαιτέρω έρευνες;

Σε 1,5 με 2 χρόνια από τώρα. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει η κυβέρνηση και η ανάδοχος να συμφωνήσουν πως θα αναπτυχθεί το πεδίο και πως θα πωληθεί. Γιατί χωρίς την πώληση του και συγκεκριμένα χωρίς την εξαγωγή του δεν μπορεί να αναπτυχθεί το πεδίο. Όσον δε για τον συνολικά απαιτούμενο χρόνο, θα πρέπει να περιμένουμε έως τα μέσα της επόμενης δεκαετίας για να δούμε παραγωγή αερίου από τον «Γλαύκο» (στην επωνυμία του εν λόγω οικοπέδου).

Υπάρχουν άλλα αξιόλογα κοιτάσματα στην Κυπριακή ζώνη;

Όχι, παρά μόνον η «Αφροδίτη» (οικόπεδο 12) και ο «Γλαύκος». Όλα τα άλλα είναι φαντασιώσεις. Μακάρι να υπήρχαν αλλά δεν υπάρχουν. Το να λέμε ότι τα κοιτάσματα είναι τεράστια ή υπερμεγέθη ή γιγαντιαία, μπερδεύουμε την επιθυμία μας με την πραγματικότητα. Πρόκειται για μεγάλο λάθος…

Κι η «Αφροδίτη» πιστεύετε ότι είναι ένα ανάλογα μεγάλο κοίτασμα ως αυτό του «Γλαύκου»;

Συγγνώμη, ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι μεγάλα. Πρόκειται για μικρά έως μικρομεσαία κοιτάσματα και σε παγκόσμιο και σε περιφερειακό επίπεδο. Η δυναμική και των δύο μαζί είναι ζήτημα αν ισοδυναμεί με το «Ταμάρ», ένα από τα πέντε κοιτάσματα που έχει το Ισραήλ. Σε σχέση δε με το «Ζορ» αντιστοιχούν και τα δύο περίπου το 1/3. Θυμίζω ότι η «Αφροδίτη» ως ανακάλυψη υπάρχει από το 2011, πιστοποιήθηκε το 2013 και ακόμη δεν έχει αποφασιστεί πως θα αναπτυχθεί. Εκκρεμεί η υπογραφή πώλησης του αερίου προς το τερματικό της περιοχής Ιντκού στην Αίγυπτο και όταν υπογραφεί τότε θα ξεκλειδωθεί η διαδικασία ανάπτυξης του.

Υπάρχουν αντίστοιχα κοιτάσματα στην Ελλάδα;

Ποιος το ξέρει; Για να το μάθουμε πρέπει να γίνουν γεωτρήσεις.

Έχουμε μείνει πίσω στον τομέα αυτό;

Πάρα πολύ, έχουμε μείνει απογοητευτικά πίσω. Τα πρώτα ουσιαστικά βήματα έγιναν το 2014 έχουμε φτάσει στο 2019 και δεν έχει γίνει ούτε μια γεώτρηση. Κι έτσι όπως προχωρά ο διοικητικός μηχανισμός αδειοδότησης στα υποθαλάσσια πεδία, όπου οι αντιδράσεις είναι πολύ πιο περιορισμένες σε σχέση με τις γεωτρήσεις στο έδαφος, τα πράγματα δυσκολεύουν περισσότερο. Οι καθυστερήσεις είναι και αξιοπερίεργες και καταστροφικές.

Τι εννοείτε; Γιατί δεν υλοποιούνται ανάλογα έργα στην ελληνική επικράτεια;

Μου φαίνεται περίεργο που η Ελλάδα βρίσκεται τόσο κοντά στα κοιτάσματα και δεν κάνει το παραμικρό. Όλη η Μεσόγειος έχει κινητοποιηθεί και πραγματοποιεί γεωτρήσεις ή έχει σε πολλά σημεία παραγωγή πετρελαίου και αερίου, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί στην Ελλάδα το αυτονόητο θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης. Ιδίως δε όταν υπάρχει το παράδειγμα με τη γεώτρηση της Καβάλας, την εμπορία του πετρελαίου και την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων σε βαθμό που δεν επηρεάζονται η πόλη, η καθημερινότητα και ο τουρισμός της. Μου κάνει εντύπωση που δεν ερευνώνται τα «οικόπεδα» σε Αιγαίο και Ιόνιο.
Πώς τοποθετείστε στα όσα λέγονται για τον προσδιορισμό της αξίας του «Γλαύκου» στα 40 δισεκατομμύρια δολάρια;
Αδυνατώ να συζητήσω ακούγοντας τέτοιες υπερβολές. Δύο τινά συμβαίνουν, ή υποκρύπτονται πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από όσα λέγονται ή απλά πρόκειται για χονδροειδείς υπολογισμούς. Παρότι δεν ξέρουμε καλά - καλά την πιστοποιημένη ποσότητα (ούτε η εταιρία που ενεργεί δεν την γνωρίζει) εν τούτοις όσοι κάνουν αυτά τα γονατογραφήματα, τη θεωρούν δεδομένη και αφού τη συγκρίνουν με τη μέση τιμή αερίου στην Ευρώπη, λες και ξέρουν αν θα πωληθεί στην Ευρώπη το αέριο, βγάζουν μια μέση τιμή. Αρνούμαι να σχολιάσω. Είναι τόσο πρόωρο, τόσο χονδροειδές και τόσο πρόχειρο που αρνούμαι να το σχολιάσω. Και σας παρακαλώ να το προτάξετε γιατί κουράστηκα να ακούω τον κάθε «ψευτοειδικό».

Ποια θα είναι η στάση της Τουρκίας; Πιστεύετε ότι θα εγείρει αξιώσεις;
Η τοποθέτηση της Τουρκίας θα είναι πολύ σαφής και πολύ ειλικρινής. Θα αντιδράσει όπως αντιδρά πάντα. Οι γείτονες λένε: «Ο, τι κάνετε χωρίς την άδεια μου είναι παράνομο και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα αν δεν σας δώσω εγώ άδεια». Ε, αυτό αποδεικνύει ότι μπορούμε να το κάνουμε. Η ανακάλυψη αυτή στον «Γλαύκο» και η παραγωγή της «Αφροδίτης», η υπογραφή της συμφωνίας με την Αίγυπτο και τα υπόλοιπα βήματα στον ενεργειακό τομέα τα επόμενα χρόνια, δείχνουν στην πράξη ότι η Τουρκία δεν μπορεί , παρά τη μεγάλη ισχύ της, να κυριαρχήσει γεωπολιτικά στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Υπάρχει ένας συνασπισμός κρατών και κυβερνήσεων που σε δυναμική συνεργασία μεταξύ τους μπορούν να προχωρήσουν με βάση τα οριζόμενα από το Δίκαιο της θάλασσας για το συμφέρον της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε τελική ανάλυση αυτό είναι το μεγάλο πολιτικό ζητούμενο, δηλαδή η συνεισφορά της Κύπρου και φυσικά της Ελλάδας στην ενεργειακή θωράκιση της Ε.Ε. ώστε να αναβαθμιστεί η γεωπολιτική αξία των δύο κρατών στη σχέση με τους περιφερειακούς συμμάχους , το Ισραήλ και την Αίγυπτο, και σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

*Από την Έντυπη Έκδοση - Συνέντευξη στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [02:27:13]