ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ζουγανέλη στην «Π»:Η μουσική ...το απόλυτο βάλσαμο

Ζουγανέλη στην «Π»:Η μουσική ...το απόλυτο βάλσαμο





Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, έρχεται σήμερα στην Πάτρα και συγκεκριμένα στο Εργοστάσιο Τέχνης (21.30), φωνάζοντας το σύνθημα, «κάπου σε έχω ξαναδεί». Αυτός είναι ο τίτλος της καλοκαιρινής παράστασης αλλά και του νέου single της Ελεωνόρας σε στίχους και μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου.
Μας καλεί να μοιραστούμε εμπειρίες, να νοσταλγήσουμε, να χαρούμε, να γλεντήσουμε, µε αφορμή τραγούδια από το προσωπικό της ρεπερτόριο αλλά και άλλες ξεχωριστές στιγμές του ελληνικού τραγουδιού.

Σήμερα, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στην «ΠτΔ» για την ανάγκη που έχουν οι άνθρωποι από συναντήσεις και επικοινωνία, το βάλσαμο που είναι για την ίδια η μουσική, αλλά και για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα.

Ερχεστε με μία συναυλία - συνάντηση. Μας καλείτε να συναντηθούμε όλοι. Εχουμε ανάγκη από συναντήσεις;
Είναι βέβαιο ότι έχουμε ανάγκη τις συναντήσεις. Μπορεί καμιά φορά έτσι όπως τα φέρνει η ζωή στον καθένα και σε σχέση με τι αντιμετωπίζει ο καθένας στην καθημερινότητα και τι έχει να λύσει και πώς έχει να προσδιορίσει τα πράγματα, να το ξεχνάμε καμιά φορά. Δυστυχώς έρχονται κάποια πράγματα που σου το θυμίζουν με άσχημο τρόπο, οπότε είναι καλύτερο να συμβαίνει αυτόματα. Ελπίζω να βρίσκουμε τρόπους οι άνθρωποι να ανταμώνουμε και να συναντιώμαστε.

Μας λείπει η επικοινωνία;
Εμένα προσωπικά δεν μου λείπει, γιατί έχω την τύχη να έχω ανθρώπους δίπλα μου που υπάρχουν κοντά μου στην καθημερινότητα, μεταφέρει ο ένας στον άλλον τη ζωή και τα βιώματά του, τις σκέψεις, τους προβληματισμούς, τις χαρές του, τα εμπόδια. Κοινωνικά, με βάση αυτών που βλέπω, θεωρώ ότι οι άνθρωποι έχουν περάσει σε μια φάση απομόνωσης. Αυτό όμως δεν με κάνει να μην μπορώ να συνειδητοποιήσω παράλληλα τη χαρά και την ανάγκη των ανθρώπων αυτών, τουλάχιστον όταν τους συναντώ μέσα στις συναυλίες, να επικοινωνήσουν και να ανταλλάξουν συναισθήματα. Οπότε πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουμε πάντα ανάγκη να επικοινωνούμε όσο και αν η κρίση, ή οποιαδήποτε κρίση προσωπική, οικονομική ή κοινωνική, μας κάνει να το ξεχνάμε.

Ο κόσμος τι περιμένει από εσάς όταν έρχεται στις συναυλίες σας; Θέλει ένα πάρτι, θέλει να συγκινηθεί, να θυμηθεί;
Νομίζω ότι πια μέσα στα χρόνια, κάποιοι άνθρωποι με έχουν παρακολουθήσει, έχουν δει τα live μου και περιμένουν να συμβούν τα πάντα. Αυτό είναι κάτι που και εγώ επιδιώκω. Για να μπορέσεις ακόμα και να διασκεδάσεις σε βάθος, χρειάζεται πρώτα να επικοινωνήσεις και να κάνεις μια μικρή αναδρομή στη ζωή σου, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές της ζωής σου. Αυτό εγώ αντιλαμβάνομαι ως πραγματική ανάγκη ανάτασης. Οπότε, αυτό προσπαθώ να πετυχαίνω και μέσα από τα live μου. Δεν μου αρέσει κανένα συναίσθημα αποκομμένο από τα άλλα, μ' αρέσει να συνυπάρχουν όλα τα συναισθήματα και πότε να κερδίζει το ένα και πότε το άλλο.

Είναι η μουσική βάλσαμο;
Για τη δική μου ζωή είναι το απόλυτο βάλσαμο. Κοντεύει να γίνει και ο απόλυτος σκοπός της ζωής μου. Προσπαθώ να βρω την ίδια λύτρωση και την ίδια χαρά και μέσα από άλλα πράγματα, γιατί θεωρώ ότι αυτό μου φέρνει μια ισορροπία. Δεν μπορώ να πω ότι το καταφέρνω πάντα. Ακόμα και όταν το καταφέρνω, η μουσική δεν παύει ποτέ να χάνει το ρόλο της στη ζωή μου. Νομίζω όμως ότι και γενικότερα σε αυτό το λαό η μουσική έπαιζε πάντα καθοριστικό ρόλο. Δεν ξέρω αν συμβαίνει αυτό τα τελευταία χρόνια. Είμαι ελαφρώς επιφυλακτική, γιατί θεωρώ ότι το ελληνικό τραγούδι ή έχει υποτιμηθεί ή το έχουμε λίγο ξεχάσει, έχουμε βάλει στην άκρη το τι δώρα μας έχει αφήσει.

Γιατί λέτε ότι το ελληνικό τραγούδι έχει υποτιμηθεί; Βάσει των όσων βλέπετε στο χώρο με νέους τραγουδιστές, δημιουργούς, βιομηχανία;
Η βιομηχανία δεν ξέρω αν ασχολείται με το ελληνικό τραγούδι γιατί από τη στιγμή που η δισκογραφία έχει αλλάξει εντελώς, δεν ξέρω αν μιλάμε πια για μουσική βιομηχανία. Σίγουρα όμως έχω εισπράξει το ότι το ελληνικό τραγούδι έχει υποτιμηθεί… Πολλά πράγματα τείνουν να ξεχαστούν. Η ιστορία του ελληνικού τραγουδιού τείνει να ξεχαστεί και σε αυτό σαφώς ευθύνονται και όσοι ασχολούνται με το ελληνικό τραγούδι σε πιο καίριες θέσεις και όχι σαφώς μόνο από τους τραγουδιστές. Γενικότερα, έχει λίγο χάσει την αξία του θεωρώ. Ισως επειδή έχουν αρχίσει και μπαίνουν σε διαφορετικά είδη, ίσως επειδή η ελληνική γλώσσα δεν μας βοηθάει να συμμετέχουμε στην πιο διεθνή εξέλιξη του τραγουδιού… Ισως αυτό να μας σταματάει αλλά εγώ επειδή είμαι μια ελληνίδα τραγουδίστρια η οποία αν η ελληνική γλώσσα δεν υπήρχε δεν ξέρω αν θα με γοήτευε άλλο πιο πολύ, στεναχωριέμαι.

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ
Μιλήσατε για τη μουσική και για δύσκολες στιγμές. Πώς ανεβαίνετε επί σκηνής σε μια δύσκολη στιγμή για να διασκεδάσετε - ψυχαγωγήσετε τον κόσμο;
Μέχρι σήμερα, μπορώ να σου μιλήσω… Στη ζωή μου όλες τις δύσκολες στιγμές που χρειάστηκε να τραγουδήσω, ήταν πολύ λυτρωτικό. Απαλύνεται πολύ ευκολότερα ο πόνος, τουλάχιστον ο πόνος της στιγμής, όταν τον μοιράζεις με τόσο πολύ κόσμο. Ενα μεγάλο κομμάτι βάρους και του σοκαρίσματος της πρώτης στιγμής φεύγει. Ο πόνος βέβαια έχει πάρα πολλά στάδια, σε βάθος κυρίως, οπότε αυτό ο καθένας το περνάει μόνο του. Απλά είναι μια πολύ μεγάλη παρηγοριά για εμάς. Σαφώς είναι δύσκολο να βγεις όταν είσαι πληγωμένος και να πρέπει να εκτεθείς σε κόσμο, γιατί οι δυνάμεις σου δεν είναι το ίδιο ισχυρές, αλλά παράλληλα είναι και πάρα πολύ μεγάλο το δώρο.

«Είπα στους φίλους μου για σένα» τραγουδήσατε με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Τι θα λέτε για αυτόν στους φίλους σας;
Ο Λαυρέντης, ό,τι είχε να πει το έχει πει μέσα από τα τραγούδια και οι φίλοι μου τυχαίνει να ανήκουν στο ευρύτερο περιβάλλον των φίλων και του Λαυρέντη. Ο Λαυρέντης ήταν ένας άνθρωπος που εμένα με υποστήριξε πάρα πολύ στα πρώτα μου βήματα με δύο πολύ σημαντικούς τρόπους. Ο ένας ήταν να μου χαρίσει ένα τραγούδι και ο δεύτερος να με πάρει μαζί του και να τραγουδήσω στο πλευρό του. Και τα δύο ήταν εξίσου σημαντικά. Ο Λαυρέντης ήταν ένας άνθρωπος που δεν χαριζόταν εύκολα, ούτε έλεγε πράγμα που δεν τα πίστευε, οπότε δεν θεωρώ ότι ποτέ η σχέση που μας έδενε ήταν αυτή που με έκανε να πιστέψω ότι ο Λαυρέντης με δεχόταν και με αποδεχόταν ως τραγουδίστρια. Πέρα από αυτό το κομμάτι όμως, ο Λαυρέντης ανήκει στην οικογένειά μου, στην ευρύτερη οικογένειά μου, το έχω πει πολλές φορές. Είναι πάρα πολύ δεμένοι με τη μητέρα και τον πατέρα μου και αυτός και η κόρη του και η γυναίκα του. Δυστυχώς, αυτό το πράγμα ακόμα δεν το χωράει ο νους μας. Ψάχνουμε να βρούμε τον τρόπο να το αντιμετωπίσουμε και να το αποδεχθούμε, όπως μπορεί ο καθένας. Ο Λαυρέντης ήταν ένας σπουδαίος δημιουργός, ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος, πολύ καλός. Η οικογένειά του επίσης είναι πολύ σημαντική. Εγώ ούτως ή άλλως θαυμάζω πάρα πολύ τους ανθρώπους που έχουν καταφέρει να ισορροπήσουν καλλιτεχνικά, δημιουργικά και παράλληλα να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Ο Λαυρέντης το κατάφερε με πολύ σπουδαίο τρόπο. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ οπότε δεν νομίζω ότι θα χρειαστεί να λέω πολλά στους φίλους μου και στους επόμενους ανθρώπους. Ο Λαυρέντης έχει μιλήσει με τα τραγούδια του και θα συνεχίσει να μιλάει μέσα απ' αυτά.


Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 16:20]  Κεντέρ Περόντ: Ο Κούρδος που άφησε...
[χθες 14:00]  Ο Παυλόπουλος σταμάτησε την...
[χθες 13:15]  Τα παλιά μέρη στην Αθήνα που δεν...
[χθες 10:50]  «Έφυγε» η Τιτίκα Νικηφοράκη
[χθες 10:20]  Εφημερίδα «Παρασκήνιο»: Σελίδα...
[χθες 18:59]  ΣΚΑΪ: Πήρε το Big Brother
[χθες 18:18]  Πρώτη φωτογραφία με της Ολυμπίας...
[χθες 16:00]  Φτερωτός Θεός: Ο Τζαν ζητάει από...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:33:44]