ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τάσος Θεοδωρακόπουλος: Αυστρία - Δυτική Ελλάδα σε δύο ρόδες

Τάσος Θεοδωρακόπουλος: Αυστρία - Δυτική Ελλάδα σε δύο ρόδες



Να συμπληρώνεις σε λίγους μήνες δέκα χρόνια διαμονής σε ένα από τα ομορφότερα τουριστικά θέρετρα της Αυστρίας, αλλά να ψάχνεις με κάθε ευκαιρία να επισκεφτείς τον τόπο καταγωγής σου. Αυτός είναι ο Τάσος Θεοδωρακόπουλος, ο οποίος στα 34 του χρόνια δεν βγάζει από το μυαλό του το Βυζίκι, το μικρό ορεινό χωριό στα σύνορα της Αχαΐας με την Αρκαδία από όπου έλκει την καταγωγή του.
Η φετινή του επίσκεψη στην ιδιαίτερη πατρίδα του μπορεί να χαρακτηριστεί ως ορόσημο για τη ζωή του. Μαζί με εννέα Αυστριακούς ξεκίνησαν με μηχανές μεγάλου κυβισμού για ένα ονειρεμένο road trip, όπου θα περνούσαν από αρκετά μέρη των Βαλκανίων και θα κατέληγαν σε μια ξενάγηση από τον ίδιο σε ολόκληρη την δυτική ακτογραμμή της Ελλάδας.
Ο 34χρονος Τάσος μίλησε στο Trip -κατά το πέρασμα από τη γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης»- για τη ζωή του στην Αυστρία, την πορεία που έχει ακολουθήσει, το πώς βίωσε το ταξίδι με τη μηχανή αλλά και για τις εντυπώσεις των Αυστριακών από την Ελλάδα.
Πώς βρέθηκες στην Αυστρία;
Μόλις είχα τελειώσει τις σπουδές μου στο αθλητικό management, σχεδόν πριν μια δεκαετία και ως λάτρης της φύσης και των χειμερινών σπορ ήθελα να επισκεφτώ το Kitzbuhel για λίγες ημέρες. Είχα διαβάσει πως ήταν must της εποχής για όσους ασχολούνται με τέτοια αθλήματα. Η περιοχή είναι ένα από τα πιο προηγμένα χειμερινά τουριστικά θέρετρα της Ευρώπης και σίγουρα το πιο ξεχωριστό στην Αυστρία.
Και πώς αποφάσισες να μείνεις εκεί;
Είναι αστείο. Απλά ερωτεύτηκα το μέρος, τη φύση, την ηρεμία του βουνού, τον τρόπο ζωής, όλα! Είμαι αρκετά κοινωνικός άνθρωπος και πολύ σύντομα, όσο έκανα διακοπές δηλαδή, πρόλαβα να γνωρίσω ντόπιους και να μάθω αρκετά για το πώς είναι η ζωή εδώ. Έκανα κάποιες συζητήσεις και με εντυπωσίαζαν όσα άκουγα. Αποφάσισα, λοιπόν, να γυρίσω στην Ελλάδα, να μαζέψω τα ρούχα μου και να μετακομίσω εδώ. Έστω για λίγους μήνες να ζήσω την εμπειρία του εξωτερικού.
Τελικά συνάντησες αυτό που περίμενες; Πώς είναι οι Αυστριακοί;
Όταν είσαι μικρός σε ηλικία, πολλές φορές δεν λογαριάζεις όλους τους «σημαντικούς» παράγοντες για τη ζωή σου. Ήθελα να δοκιμάσω όμως. Έχω και θέλω να έχω θετική ενέργεια σαν άνθρωπος, οπότε το είδα ως μια πρόκληση προσαρμογής σε μία νέα χώρα με διαφορετικούς ανθρώπους. Στην αρχή έκανα αρκετές δουλειές μέχρι να βρω τα «πατήματά» μου στο νέο ξεκίνημα. Είχα την «ασφάλεια» της επιστροφής στην Ελλάδα, οπότε δεν φοβόμουν.
Οι Αυστριακοί είναι δύσκολοι στην αρχή. Ειδικά σε μια περιοχή σαν το Kitzbuhel, που στην ουσία είναι ένα μια μικρή πόλη, άρα η κοινωνία είναι κλειστή, δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα άνετα με τους ντόπιους. Με τον καιρό, με εμπιστεύονταν περισσότερο και αυτό με «έλυνε».
Πλέον, με τι ασχολείσαι εκεί;
Αρχικά να αναφέρω πως τα τελευταία πέντε χρόνια δεν είμαι μόνος μου εδώ. Είμαι σε σχέση με την Ελευθερία Διαμαντή, πρώην αρχηγό του Αρη στο βόλεϊ γυναικών. Έχει έρθει μόνιμα εδώ και εργάζεται σε μια εταιρεία ως χημικός.
Εγώ κάνω αρκετά πράγματα. Όπως είπα στο παρελθόν είχα κάνει αρκετές δουλειές κι έχω κρατήσει μία από τις part-time δουλειές που είχα απασχοληθεί σχεδόν από τα πρώτα χρόνια στην Αυστρία. Τη δουλειά του ταχυδρόμου. Αυτό το επάγγελμα με βοήθησε να ενταχθώ στην τοπική κοινωνία και παράλληλα μου έδινε χρόνο να αναπτύσσω δραστηριότητες που με ενδιέφεραν περισσότερο, αφού χρειαζόταν να δουλεύω μόνο δέκα ημέρες τον μήνα και ο μισθός ήταν ικανοποιητικός.
Επίσης, τα τελευταία τέσσερα χρόνια είμαι εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του δημάρχου (στην Αυστρία, κάθε πολίτης που ζει νόμιμα στη χώρα έχει δικαίωμα να συμμετέχει στα αυτοδιοικητικά κοινά). Η ενασχόληση με τα κοινά μού έδωσε τη δυνατότητα να ξεκινήσω να αναπτύσσω και αθλητικές δραστηριότητες εδώ και να «χτίζω» το όνομά μου.
Δηλαδή; Τι δράσεις;
Θα αναφέρω αυτά που θεωρώ πιο σημαντικά. Διοργανώνουμε υπό την αιγίδα του Δήμου ένα από τα τρία καλύτερα μη διεθνή τουρνουά beach volley στην Αυστρία, με μπάτζετ πάνω από 80.000 ευρώ. Τη χρηματοδότηση την εξασφαλίζουμε μέσω χορηγών και το τουρνουά έχει κοινωνικές διαστάσεις. Παράλληλα με το τουρνουά, «τρέχουν» παράλληλες δράσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα που αφορούν τους μετανάστες και τις γυναίκες. Στόχος είναι μέσα από τον αθλητισμό να γίνεται ομαλά η ένταξη των προσφύγων στην τοπική κοινωνία αλλά και να αναδεικνύονται τα δικαιώματα των γυναικών.
Στην περιοχή, διαχρονικά, ευδοκιμούσαν μόνο τα χειμερινά σπορ τα οποία, καλώς ή κακώς, απευθύνονται σε κοινωνικές τάξεις με ανώτερη οικονομική επιφάνεια. Η δημοτική αρχή, λοιπόν, σκέφτηκε πως χρειάζεται να αναπτυχθούν εναλλακτικές αθλητικές δραστηριότητες για όλα τα κοινωνικά στρώματα αλλά και για την εποχή που σταματούν τα χειμερινά σπορ λόγω καιρού. Μέχρι στιγμής το εγχείρημα έχει την αποδοχή του κοινού.
Τι άλλα σχέδια έχεις;
Γενικά τα τελευταία χρόνια, τα καλοκαίρια, διοργανώνω beach camps με ξένους αθλητές στην Καλαμάτα κι επίσης ανήκω στην οργανωτική ομάδα του Snowvolley, μια διοργάνωση που έγινε πέρυσι στα Καλάβρυτα και φέτος στο Μαίναλο.
Στόχος είναι στο άμεσο μέλλον να διοργανώσουμε ένα Παναυστριακό τουρνουά Snowvolley, το οποίο στη συνέχεια θα αποκτήσει πανευρωπαϊκό χαρακτήρα. Με βάση την εμπειρία από τις ελληνικές διοργανώσεις και σε συνδυασμό με τη δυναμική του Kitzbuhel μπορεί μια τέτοια διοργάνωση να πετύχει.

ΑΥΣΤΡΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΗ ΜΗΧΑΝΗ
Πάμε τώρα στα του ταξιδιού. Πώς προέκυψε το ταξίδι στην Ελλάδα;
Από μικρή ηλικία αγαπώ τις μηχανές και τα μεγάλα ταξίδια. Σε μια συζήτηση με τους εντέλει συνταξιδιώτες μου, που μοιραζόμαστε την αγάπη για τις μοτοσικλέτες, «έπεσε» η ιδέα ενός roadtrip στα Βαλκάνια κι εγώ τους πρότεινα να συνεχίσουμε το ταξίδι μέχρι την Ελλάδα. Τους μίλησα για τη δυτική ακτογραμμή της χώρας, τους έδειξα φωτογραφίες από διάφορα μέρη που θα μπορούσαμε να επισκεφτούμε κι έδειξαν ενδιαφέρον. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε τον σχεδιασμό του ταξιδιού που κράτησε σχεδόν τρεις εβδομάδες.
Πού πήγατε;
Προσπάθησα να περάσουμε από όσο περισσότερα μέρη γινόταν και να μην μένουμε πάνω από ένα βράδυ σε κάθε πόλη. Σχεδόν καθημερινά προσθέταμε και κάποιο χωριό που έβρισκα ενδιαφέρουσα τη διαδρομή του. Κατεβήκαμε από τον Βορρά στον Νότο. Πήγαμε στην Καστοριά και τα Γιάννενα, είδαμε τα Σύβοτα και την Πρέβεζα, λίγο από Λευκάδα, Βόνιτσα και Ναύπακτο. Περάσαμε από την Αχαΐα και τα ορεινά χωριά της περιοχής μέχρι να φτάσουμε στο χωριό μου, το Βυζίκι, στα σύνορα της Αχαΐας με την Αρκαδία. Επειτα συνεχίσαμε ακόμα πιο νότια για τα χωριά της Μάνης αλλά και την πόλη της Καλαμάτας.
Ποια εντύπωση άφησε η Ελλάδα στους συνταξιδιώτες σου;
Από τη στιγμή που μπήκαμε στην ελληνική επικράτεια συζητούσαν διαρκώς για το πώς είναι δυνατό μια τόσο πλούσια χώρα σε φυσικά τοπία, να δυσκολεύεται με την οικονομία της και να μην τα αξιοποιεί στο έπακρο. Δήλωναν σοκαρισμένοι -με την καλή έννοια- με τους θησαυρούς που αντίκριζαν καθημερινά. Τις αντιθέσεις βουνού-θάλασσας, το φαγητό, τους Έλληνες.
Η αλήθεια είναι πως τους έδινα δίκιο σχετικά με την αξιοποίηση του φυσικού μας πλούτου. Πηγαίναμε σε πραγματικά υπέροχα μέρη και συναντούσαμε μόνο ελάχιστους Γερμανούς τουρίστες! Δεν έβρισκα άνθρωπο να μιλήσω Ελληνικά και φυσικά για υποδομές ούτε λόγος.
Παρ' όλα αυτά, ήταν ένα εξαιρετικό ταξίδι κι έμειναν εντυπωσιασμένοι. Σχολίαζαν συνέχεια τις γεύσεις που δοκίμαζαν στα χωριά που κάναμε στάσεις και έλεγαν πως αν κανόνιζαν ένα ταξίδι με κάποιο μεγάλο πρακτορείο ή έκλειναν διακοπές σε ένα νησί, δεν υπήρχε περίπτωση να γνωρίσουν τόσο καλά την Ελλάδα.
Σίγουρα θα υπήρχαν και αρνητικά σχόλια.
Ε, υπήρχαν. Το οδικό δίκτυο δεν μπορεί να συγκριθεί με το εξωτερικό, όμως ο μοτοσικλετιστής το γνωρίζει και παίρνει τα μέτρα του. Ωστόσο, θα πρέπει να προσεχτούν σημεία των δρόμων. Συναντούσαμε αρκετά συχνά πέτρες στη μέση του δρόμου ή η βλάστηση έφτανε σχεδόν στη μέση του οδοστρώματος. Επιπλέον, σχολιάστηκε αρνητικά η ελλιπής διαγράμμιση των δρόμων αλλά και οι ξεθωριασμένες ή ανύπαρκτες πινακίδες σήμανσης.
Η γενική εικόνα ποια ήταν; Τι αίσθηση τους έμεινε στο τέλος;
Από τις συζητήσεις τους, καταλάβαινα πως ο μοτοσικλετικός και ο τρεξιματικός τουρισμός έχουν τρομακτική δυναμική στη χώρα μας. Η δημιουργία των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων αποσυμφόρησαν το επαρχιακό οδικό δίκτυο, γεγονός που βοηθά σε χαλαρά ταξίδια με μηχανές αλλά και στη διοργάνωση αγώνων. Αυτό, θα βοηθούσε και στην αξιοποίηση περιοχών που δεν χαρακτηρίζονται ως τουριστικές.
Η δυναμική υπάρχει. Η Ευρώπη έχει χιλιάδες μοτοσικλετιστές που διοργανώνουν τέτοιου είδους ταξίδια. Το θέμα είναι να τους προσελκύσει η Ελλάδα γι' αυτού του είδους τον τουρισμό. Μέσα από τέτοια ταξίδια, θα μπορέσουν όλο και περισσότεροι ξένοι να γνωρίσουν μέσω του επαρχιακού οδικού δικτύου τις τοπικές κοινωνίες, τα αξιοθέατα και τη φύση.
Μάλιστα. Βλέπω πως πέρα από ευχαρίστηση για σένα είναι και θέμα «τιμής» η ανάδειξη της Ελλάδας.
Δεν νομίζω πως υπάρχει Έλληνας του εξωτερικού που δεν θέλει να βοηθά τη χώρα του. Ένα από τα επόμενα project-ταξίδια που ετοιμάζω είναι τον Νοέμβριο. Με έχει προσεγγίσει μια θεατρική ομάδα της περιοχής που ζω, η οποία θέλει να ζήσει την εμπειρία της συγκομιδής των ελαιόδεντρων. Και την παραγωγική διαδικασία, αλλά και το κομμάτι της διασκέδασης στα διαλείμματα των εργασιών.
Οι ξένοι λαοί «διψούν» για τέτοιες δραστηριότητες και απ' ό,τι καταλαβαίνω και ο αγροτουρισμός είναι πίσω στην Ελλάδα. Οπότε και αυτή η μορφή τουρισμού έχει πολλές προοπτικές εξέλιξης.
Τάσο, σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου.
Εγώ ευχαριστώ για την ευκαιρία να μιλήσω για ένα ταξίδι-εμπειρία ζωής.
ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 21:00]  Αίγιο: Στις 17 Νοεμβρίου, ανήμερα...
[χθες 19:11]  Ν. Καραθανασόπουλος: «Η επικίνδυνη...
[χθες 18:26]  Η Περιφέρεια κάνει το πρώτο μεγάλο...
[χθες 16:57]  Αίγιο: Γιατροί από Πάτρα στο...
[χθες 15:50]  Πάτρα: Οι κινητοποιήσεις σταματούν...
[χθες 15:30]  Ιόνια Οδός: Εκ περιτροπής διακοπή...
[χθες 15:20]  Δυτ. Ελλάδα: Ομολόγησε καλλιέργεια...
[χθες 15:00]  Καλάβρυτα: Το πρόγραμμα εορτασμού...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:44:53]