ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αχαΐα: Είχαν «άγιο» τον… άνεμο τα δύο δάση

Αχαΐα: Είχαν «άγιο» τον… άνεμο τα δύο δάση



«Τη φωτιά του 2012 δεν θα ήθελα να την ξαναδώ…». Είδε φωτιά ο πολύπειρος αξιωματικός της Πυροσβεστικής, αλλά ευτυχώς δεν έμοιασε σ' εκείνη την καταστροφική λαίλαπα που έζησε η Πάτρα πριν από 8 χρόνια…

Η κοιλαδογέφυρα, όμως, ανάμεσα στα Κάτω Συχαινά και τη Βούντενη «προσφέρεται» ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να λαχταράνε οι κάτοικοι της περιοχής κι όσοι έχουν περιουσίες και ζωντανά.

Ευτυχώς τα χαράματα της Πέμπτης η φιλοτιμία, ή ευσυνειδησία, με επικεφαλής τον διοικητή Γιάννη Πετρούτσο επενέργησαν άψογα και αποφεύχθηκαν τα χειρότερα…
Μετά από κάθε πυρκαγιά ο απολογισμός παραπέμπει συνήθως σε ότι καταστράφηκε και χάθηκε. Λιγότερο σκεφτόμαστε τι διασώθηκε. Κι όμως στην περίπτωση της πρόσφατης πυρκαγιάς διασώθηκαν ανθρώπινες ζωές, σπίτια, περιουσίες, ζώα, αλλά και τα δύο δάση της περιοχής.

Το δάσος της Κοκκινόβρυσης και το πευκόδασος του «Γαργαλίδη» που έχουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία. Κι αυτό συνέβη γιατί ο σχεδιασμός της Πυροσβεστικής ήταν άψογος, χάρη και στην τραυματική εμπειρία του 2012, που τώρα επέδρασε ευεργετικά.

Αν ο ανατολικός άνεμος, κατά τη διάρκεια που η φωτιά ήταν στην κορύφωσή της, άλλαζε τότε οι φλόγες θα κατευθύνονταν προς την Κοκκινόβρυση και θα γινόταν δυσάρεστο το έργο της κατάσβεσης…

ΔΥΟ ΔΑΣΗ - ΔΥΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι το δάσος της Κοκκινόβρυσης είναι τεχνητό και πρόκειται για μία επωφελή παρέμβαση στη φύση που χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 70'.

Οι παλαιότεροι δασάρχες, ως απλοί υπάλληλοι τότε, θυμούνται το έργο της αναδάσωσης που διήρκησε τρία-τέσσερα χρόνια. Είναι ένα δάσος με πεύκα και κυπαρίσσια, αλλά και ακακίες για να «συγκρατούν» τη φωτιά, αν φθάσουν, ο μη γένοιτο, μέχρι εκεί οι φλόγες.

Από την άλλη πλευρά το πευκόδασος του «Γαργάλου» που βρίσκεται απέναντι από το Βελβίτσι έχει σαν τόπος ηρωική διάσταση και αναφορά. Το 1943 οι Ιταλοί έριξαν φωτοβολίδες για να το κάψουν και μαζί να γίνουν παρανάλωμα του πυρός οι αντάρτες που πίστευα ότι κρύβονταν εκεί. Δεν τα κατάφεραν, αν εξαιρέσει κανείς ένα μικρό κομμάτι του δάσους που τυλίχτηκε στις φλόγες. Λίγη η ζημιά, ευτυχώς. Ακόμη και σήμερα υπάρχουν στο Δασαρχείο της Πάτρας αεροφωτογραφίες του 1945 που δείχνουν ανάμεσα στο δάσος ένα μικρό «μπάλωμα» - το κομμάτι δηλαδή που κάηκε.

ΣΩΖΕΙ Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ…
Απέναντι στον κορυφαίο εχθρό των δασών που είναι φυσικά η φωτιά, η οχύρωσή τους αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας.

Κι αν μεν ο ρόλος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας είναι η κατασταλτική παρέμβασή της, υπάρχει και προληπτική πρόνοια με την οποία είναι επιφορτισμένα τα δασαρχεία.

Με αφορμή την πυρκαγιά της περασμένης Τετάρτης είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι το Δασαρχείο της Πάτρας δεν διαθέτει όλα τα μέσα για να μπορεί ν' ανταπεξέρχεται πλήρως στις υποχρεώσεις του.

Είναι αρκετά τα ακινητοποιημένα οχήματα της υπηρεσίας, που έχουν υποστεί βλάβες ή είναι καθηλωμένα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών…

Πάντως, παρά τα προβλήματα όλοι οι δρόμοι προς το Παναχαϊκό έχουν διανοιγεί, διότι δηλώνει, ευτυχώς, παρούσα η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Πρόσφατα, έγιναν διανοίξεις με τη συνδρομή της τεχνικής εταιρείας «ΑΚΤΩΡ» που διέθεσε αφιλοκερδώς δικά της μηχανήματα.

«Δεν είναι η πρώτη φορά», επισημαίνει στέλεχος του Δασαρχείου. «Αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε σε ιδιώτες οι οποίοι ευτυχώς ανταποκρίνονται με προθυμία. Τα προβλήματα μας, όμως, είναι σοβαρά και υπαρκτά και χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης…».

Ερχεται ο χειμώνας και προφανώς ο κίνδυνος νέας πυρκαγιάς μετριάζεται, ωστόσο το έργο της υπηρεσίας δεν σταματάει. Το «σπορ» της λαθροθηρίας είναι ευρέως διαδεδομένο, ενώ και οι λαθροϋλοτόμοι δεν πάνε πίσω…

Οι δασοφύλακες ζουν, πλέον, μετά την τελευταία πυρκαγιά, με το φόβο μιας έντονης κακοκαιρίας. Ούτε θέλουν να σκέφτονται ότι θα χαλάσουν δασικοί δρόμοι και θ' αποκοπεί η πρόσβαση τους στο Παναχαϊκό.

Ακατανόητος ο «τεμαχισμός» των δρόμων…
Η χαρτογράφηση της περιοχής θεωρητικά δεν επιτρέπει εμπρησμό. Υφίστανται πλέον δασικοί χάρτες που λογικά αποτρέπουν τις όποιες βλέψεις των επίδοξων καταπατητών.

Οφείλουμε, ωστόσο, να αναμένουμε το πόρισμα του ανακριτικού τμήματος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, γιατί είναι ικανοί όσοι ορέγονται « φιλέτα» γης να νομίζουν ότι μπορούν να «σχίσουν» τους χάρτες και να υπερπηδήσουν τους νόμους.

Ως εκ τούτου, προέχει να είναι θωρακισμένος ο αποτρεπτικός μηχανισμός της πολιτείας.

Να λαμβάνονται όλα εκείνα τα προληπτικά μέτρα που είναι αναγκαία και κυρίως να μην παρατηρούνται συγχύσεις και εισπηδήσεις στους ρόλους και τις ευθύνες κάθε υπηρεσίας.

Αίφνης, κραυγαλέο είναι το παράδειγμα που σχετίζεται με την διάνοιξη ορεινών δρόμων για να μπορούν να διέρχονται οι δυνάμεις της πυρόσβεσης. Συγκεκριμένα, οι δρόμοι πρόσβασης προς το Παναχαϊκό συντηρούνται από το Δασαρχείο (70χλμ) και τον Δήμο Πατρέων (50χλμ).

Ο «τεμαχισμός» φαντάζει ακατανόητος. Γιατί να μην έχει ένας φορέας το σύνολο της ευθύνης; Είναι ένα ερώτημα, για το οποίο δεν παίρνουν πειστική απάντηση επί χρόνια οι άνθρωποι του Δασαρχείου…


ΤΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[20:45]  Καλάβρυτα: Και «εγένετο» Δήμος Ορεινής...
[20:39]  Αιγιάλεια: 90% πτώση στον τουρισμό από...
[19:31]  Τι σημαίνει για σας η σημαία στο...
[19:10]  Αγρίνιο: Για απόπειρα ανθρωποκτονίας...
[19:06]  Το Δημοτικό Συμβούλιο κατά του...
[18:35]  Δημοτικό Συμβούλιο: Ομόφωνα δεκτή η...
[18:11]  Δυτική Ελλάδα: Κακοκαιρία την 28η...
[15:34]  Τηλεδιάσκεψη του Φαρμάκη με ΤΡΑΙΝΟΣΕ...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:56:22]