ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πανδημία, δυσπραγία και κατάθλιψη!

Πανδημία, δυσπραγία και κατάθλιψη!



ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ *

Στην κατάθλιψη, ως μία ιδιαίτερα δραματική μορφή ψυχοπαθολογίας, θα αναφερθώ, καθώς οι οικονομικό-κοινωνικές καταστάσεις που ήδη βιώνουμε οι οποίες με lockdown και περιορισμούς χειροτερεύουν καθημερινά, θυμίζουν και εμφανώς ξεπερνούν όσα είχαμε βιώσει στα πρώτα δραματικά χρόνια υποταγής μας στα Μνημόνια.
Φαίνεται ότι, με την αβεβαιότητα πρόβλεψης του τέλους της καταστροφικής πανδημίας, αρχίζουμε να χάνουμε το πατροπαράδοτο για την Ανθρωπότητα και ιδιαίτερα εμάς τους ανέκαθεν αισιόδοξους Ελληνες αίσθημα της ελπίδας…
Υπάρχουν αναφορές ότι εξαιτίας του covid-19 σε όλες τις χώρες της Δύσης, όπως και στην Πατρίδα μας, πολλοί συνάνθρωποί μας βρίσκονται ήδη στα όρια της κατάθλιψης, και οι ψυχό-κοινωνικές επιβαρύνσεις «χτυπούν κόκκινο» και οξύνονται περισσότερο στα άτομα που περιθωριοποιούνται στις τάξεις της ανεργίας ή μειώνονται δραματικά τα μηνιαία εισοδήματά τους με κουτσουρεμένους μισθούς και επιδόματα ανεργίας που θυμίζουν «χαρτζιλίκι…».
Τα μεγέθη της οικονομικής μας δυσπραγίας φαντάζουν δυσθεώρητα, κρούσματα και θάνατοι αυξάνουν καθημερινά και οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι εμφανείς με πολλαπλασιασμό των κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας.
Με εμφανή την απελπισία που χαρακτηρίζει πλέον μεγάλο αριθμό συμπατριωτών μας και με αυξητικές τάσεις στα επίπεδα και τους αριθμούς της κατάθλιψης, φοβάμαι ότι ίσως βιώσουμε κάποια δραματική αύξηση και στους αριθμούς των αυτοκτονιών όπως είχαμε δει στα πρώτα χρόνια των Μνημονίων.
Πριν λίγα χρόνια, σύμφωνα με σχετικές για τις αιτίες θανάτου μελέτες σε παγκόσμιο επίπεδο είχε προβληθεί ότι η Κατάθλιψη το 2020 (τότε κανείς ερευνητής δεν είχε υποψιασθεί τα δεδομένα της πανδημίας covid-19) θα έφτανε στην δεύτερη θέση ανάμεσα στις 5 κυρίαρχες αιτίες θανάτου (την πρώτη θέση κατέχουν οι ισχαιμικές καρδιοπάθειες, την τρίτη τα τροχαία ατυχήματα, την τέταρτη τα εγκεφαλικά και την πέμπτη η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια).
Η κατάθλιψη εμφανίζεται σε μια πρώτη, επιπόλαια εξέταση ως μια διογκωμένη κατάσταση του αισθήματος της κοινής λύπης. Σε αντίθεση όμως, με την περίπτωση της συνηθισμένης και παροδικής θλίψης και μελαγχολίας, που όλοι μας κατά καιρούς περνάμε, στην περίπτωση της κατάθλιψης η συμπτωματολογία ενέχει τον καθοριστικό χαρακτήρα του βαθμιαίου, αλλά σαφέστατου, εκφυλισμού προς το χειρότερο.
Συναισθηματικά το άτομο καθώς βυθίζεται στην κατάθλιψη βιώνει τη σταδιακή απώλεια κοινών συναισθημάτων που καλύπτουν το φάσμα από το ενδιαφέρον για γνωστούς και φίλους μέχρι και την αγάπη για οικείους, τον έρωτα για το ταίρι του. Ταυτόχρονα χάνει την αίσθηση του χιούμορ και συχνά, χωρίς προφανείς αιτίες, ξεσπά σε κλάμα. Τελικά, η κατάσταση χειροτερεύει και το άτομο αδυνατεί, ακόμη και όταν συντρέχουν λόγοι, να κλάψει.
Σύγχρονες βιοχημικές έρευνες και μελέτες αποσκοπώντας στην εδραίωση κάποιας οργανικής αιτίας για το φαινόμενο της κατάθλιψης έχουν στοιχειοθετήσει τη συσχέτιση υπέρμετρης ποσότητας κορτιζόνης στο αίμα ή τις διαταραχές μεταβολισμού του σοδίου και ποτασίου με την παρουσία κατάθλιψης και καταθλιπτικής μελαγχολίας. Επιπρόσθετα οι βιοχημικές έρευνες ελέγχουν και το ρόλο που διαδραματίζει η κληρονομικότητα στην εδραίωση της προδιάθεσης μερικών ατόμων, για δημιουργία καταθλιπτικών ψυχολογικών καταστάσεων.
Στην εποχή μας η κατάθλιψη, την οποία οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν χαρακτηρίσει ως «κατάρα των θεών», εφόσον διαγνωσθεί έγκαιρα και αντιμετωπιστεί με κατάλληλα ψυχοφάρμακα και ψυχοθεραπευτική αγωγή υποστήριξης, προφυλάσσει το άτομο και από τα γνωστά σύνδρομα «ιδρυματοποίησης» και του επιτρέπει να λειτουργήσει μέσα και γύρω από το σπίτι του σε αποδεκτά επίπεδα συμπεριφοράς χωρίς να χρειαστεί την εισαγωγή σε ψυχιατρική-νευρολογική κλινική.
Ψυχίατροι, νευρολόγοι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί συμφωνούν ότι η φαρμακευτική και ψυχοθεραπευτική αγωγή που παρέχεται εκτός κλινικής που προξενούν, σχεδόν κατά κανόνα, οι συνθήκες ζωής και το περιβάλλον των ψυχιατρικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων.
Δεδομένου ότι το άτομο που βυθίζεται στην κατάθλιψη μπορεί να επιλέξει την πράξη αυτοαναίρεσης (αυτοκτονίας), επισημαίνω ξανά εμφαντικά τις γοργά αυξανόμενες οικονομικό-κοινωνικές δυσκολίες που ήδη αντιμετωπίζουν τεράστιοι αριθμοί Ελλήνων, που αναμφίβολα λειτουργούν επιβαρυντικά στον ψυχισμό μας, και θα παροτρύνω τα άτομα, ή εφόσον αυτά αδυνατούν, τους συγγενείς τους, να προστρέξουν σε αναζήτηση ψυχολογικής και ψυχιατρικής βοήθειας μόλις αντιληφθούν ότι η συμπτωματολογία τούς αφορά.

* Ο Γιώργος Πιπερόπουλος είναι διδάκτωρ κοινωνιολογίας - ψυχολογίας, τέως πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, επίτιμος καθηγητής Μάνατζμεντ & Μάρκετινγκ της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Βρετανικού Durham University.












Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 13:00]  Δημοκρατία «αλά καρτ» δεν...
[χθες 10:53]  Η Ελλάδα «μεγαλώνει»!
[χθες 12:03]  Κρίση και Δημοκρατία
[χθες 11:00]  Αρνηση του Δημάρχου, άρνηση της...
[χθες 10:24]  Απόπειρα απόδρασης και...
[χθες 18:41]  Η αγκαλιά που γεννάει την ελπίδα
[χθες 18:38]  Παλινόρθωση ατομικών δικαιωμάτων,...
[χθες 18:33]  2021 Big Questions / φιλοσοφικά...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:32:25]