ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Και ο άγιος φιλάκι θέλει



Δεν συμφέρει να προδίδεις ηλικία, αλλά τέλος πάντων, όταν άρχισε να τιμάται το έθιμο εισαγωγής με τον Αγιο Βαλεντίνο εμείς είμαστε στην εφηβεία και τα κορίτσια μας εξηγούσαν την κατάσταση (πού στο διάολο τα μάθαιναν αυτά, αφού δεν υπήρχε ίντερνετ και η ραδιοφωνία δεν είχε εκπομπές λάιφ στάιλ;) μας φαινόταν πολύ αλλόκοτη και σαχλή περίπτωση. Οσοι άγιοι ξέραμε είχαν τη μορφή που συναντάμε στις τοιχογραφίες των ναών και στις εικόνες των βιβλίων των θρησκευτικών και οι περισσότεροι είχαν πάει από λιοντάρι. Αγιος που να ασχολιόταν με τα σκιρτηματάκια και να γινόταν αφορμή για να ανταλλάσσεις δαχτυλιδάκια στον ημιόροφο των καφετεριών, μεσ' σε καπνούς και στις βρισιές των μπάκουρων αγοριών που κατέκλυζαν τα γύρω καθίσματα, μας φαινόταν αδιανόητη κατασκευή. Κάτι σαν σνούπι με φωτοστέφανο. Κάνει γούτσου γούτσου ο Αγιος Φανούριος;
Αν είχαμε έναν θεολόγο στην παρέα, θα μπορούσε ίσως να μας εξηγήσει τη θεολογική πλευρά του έρωτα και τους όρους με τους οποίους θα μπορούσε να ευλογηθεί η σαρκική επιθυμία ως διάθεση για πλήρωση και ολοκλήρωση (αν ήσουν τυχερός στην κλήρωση), αλλά δεν τον είχαμε τον θεολόγο. Οι θεολόγοι των ημερών μας περιορίζονταν να μας περιγράφουν ως ευτυχήματα τις συμφορές του Αγίου Αντωνίου. Αλλά αυτό που δεν είχαμε- και η έλλειψη αυτή προσδιόρισε ζωές, επιλογές και αντιδράσεις σε μεγάλο βαθμό- ήταν ένας κατηχητής της αποενοχοποίησης των συναισθημάτων. Ακόμα και στα χρόνια του '70 και της απελευθέρωσης, ίσως και αργότερα, η ομολογία ή η άτσαλη εκδήλωση ερωτικής διάθεσης προς συγκεκριμένο στόχο, ήταν εισιτήριο για μπούλινγκ και μάλιστα στη χειρότερη εκδοχή του: Το αυτο-μπούλινγκ, αυτή τη σατανική παρόρμηση να κρύβεις τα συναισθήματά σου από τον ίδιο σου τον εαυτό μέσα από συστολές ή βιτριολικές εκρήξεις, με σπασμωδικές αντιδράσεις ή απλά με ψέματα, ψέματα, ψέματα. Γεννηθήκαμε σε μια κοινωνία που θεωρούσε το συναίσθημα και την ευαισθησία των αρσενικών μαλθακότητα, ανοησία, ήττα, τεκμήριο αδυναμίας, διότι οι άνδρες όφειλαν να είναι ρωμαλέοι, ατσάκιστοι, βλοσσυροί, δυσεξιχνίαστοι αν όχι και ωμοί. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι οι γυναίκες γενικά έτειναν να γοητεύονται κυρίως από άνδρες που έδειχναν ρωμαλέοι, ατσάκιστοι, βλοσσυροί, δυσεξιχνίαστοι αν όχι και ωμοί. Είτε για λόγους ανασφάλειας, είτε επειδή και εκείνες είχαν εμβαπιστεί στην ιδέα αυτού του προτύπου, όπως περίπου έδειχναν κάποιοι αρσενικοί στα σπίτια, κρύβοντας μέσα από τη σιωπή το έλλειμμα της αγωγής τους. Εδώ που τα λέμε, και στα κοπάδια, τις κοπέλες τις τρώει ο τράγος που τσακίζει τους άλλους στις κεφαλιές και όχι εκείνος που ξέρει τους αρχαίους τραγικούς. Ομως, δεν έπαυαν οι γυναίκες να αναζητούν τη ρωγμή, την αδυναμία, το τσάκισμα πίσω από το προσωπείο του Μπράντο. Ο συνδυασμός Μπράντο και ρωγμή μάζευε όλα τα λεφτά. Αμα δεν ήσουν Μπράντο και ρωγμώδης, σου έμεναν οι αρχαίοι τραγικοί. Καλοί ήταν και αυτοί, δεν λέμε, αλλά δεν έβγαινες γι' αυτούς το Σαββατόβραδο, ούτε περνούσες όλη την εβδομάδα με το δίλημμα αν θα φορούσες το λαδί πουλόβερ ή εκείνο με τους ρόμβους.
Πώς είναι η εφηβεία σήμερα; Ρωτήστε την. Αισθανόμαστε πάντως πως οι μεγαλύτεροι νιώθουν πλέον πιο απελευθερωμένοι. Δεν είναι αδυναμία να είσαι ερωτευμένος. Είναι η ευτυχέστερη των δυστυχιών. Οπως επίσης δεν είναι αδυναμία να παραδέχεσαι κάθε αδυναμία σου. Τους φόβους και τους πανικούς σου. Τις συγχύσεις και τις απογοητεύσεις σου. Τις νίλες, τις ιδιοτροπίες, τις μικρότητες, τις ανασφάλειες. Εντάξει, αν έχεις από όλα αυτά, καλό είναι να πας να το κοιτάξεις.
Θυμόμαστε εκείνη τη λυτρωτική τελική σκηνή στο Ανδρες με τα Ολα τους. Η σωματική γύμνια ήταν συμβολική, φυσικά. Αλλά ήταν ένα μήνυμα ότι αυτό τελικά που όλοι θέλουν είναι η παρέα, η συντροφιά, η τρυφερότητα και η αλήθειά σου, με όλα τα ψεματάκια της.
Χρόνια Πολλά Σνούπι. Θα είχαν γίνει πολλά άλλα στη ζωή των περισσότερων εάν σε σέβονταν περισσότερο και αν έδιναν θάρρος και ευκαιρίες στον εαυτό τους.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:00:48]