ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Λίνα Φυτιλή: «Το ποίημα —μικρός συνωμότης»

Λίνα Φυτιλή: «Το ποίημα —μικρός συνωμότης»



Η Λίνα Φυτιλή γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Πατρών. Ζει στον Βόλο κι εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Βιβλία: Οι νύχτες της άχρωμης κιμωλίας (νουβέλα, Καστανιώτης, 1997). Τώρα είναι αργά (μυθιστόρημα, Απόπειρα, 2011), Μυθική μέρα (ποιήματα, Ενδυμίων, 2014, υποψήφιο για το βραβείο ποίησης πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή Γιάννη Βαρβέρη), Παράξενο Καλοκαίρι (διηγήματα, βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2016), Ισόβιο Πρόσωπο (ποιητική συλλογή, Μελάνι, 2018).


Πώς ακούτε την ποιητική φωνή σας διαβάζοντας τους στίχους σας;
Εξαρτάται. Αλλοτε ικανοποιητική και τότε λέω, αυτό το ποίημα αξίζει τον κόπο. Αλοτε θεωρώ ότι κάτι μπορεί να είναι ημιτελές ή όχι τόσο καλό, οπότε το αφήνω στο συρτάρι. Κάθε άσκηση γραφής όμως, είναι χρήσιμη.

Επίγονο ποιων ποιητών θεωρείτε τον εαυτό σας;
Η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Αγαπώ πολύ τον Μίλτο Σαχτούρη, τον Βασίλη Στεριάδη, την Τζένη Μαστοράκη και βέβαια, πολλούς άλλους ποιητές. Αλλά δε θεωρώ ότι είμαι επίγονος κάποιου ή κάποιας. Ή μάλλον, δεν με απασχόλησε ως τώρα η σκέψη αυτή. Και δεν είμαι σίγουρη ότι έχει κάποια σημασία. Ούτως ή άλλως, μόνο ο χρόνος αποφασίζει για τα πράγματα.

Η ποίηση αδικεί τον ποιητή καθώς δεν μπορεί να τον θρέψει. Εσείς πώς τηναντιμετωπίζετε επαγγελματικά στον βίο σας;
Η αλήθεια είναι ότι η καθημερινότητα δεν είναι πολύ ποιητική. Πρωινά με τρέξιμο, δουλειά, υποχρεώσεις. Αλλά πάντα μένει ένα κομμάτι που φυλάω για μένα. Κι αυτό είναι το σημαντικό. Δεν αντιμετώπισα ποτέ την ποίηση επαγγελματικά. Δεν ξέρω τι θα πει, γράφω σαν επαγγελματίας. Δεν γράφω για να βιοποριστώ ή να πλουτίσω αλλά νιώθω ότι υπάρχει κάποιος πλούτος μέσα μου, που μπορώ να τον μοιραστώ με τους άλλους. Μπορεί συχνά να είναι ακατέργαστος πλούτος και θέλει κόπο η εξόρυξη αλλά αυτή η διαδικασία μου αρέσει, τις λίγες φορές, που μπορώ να το καταφέρω.

Πώς σας επισκέπτονται οι ιστορίες που γράφετε γι' αυτές;
Μπορεί να είναι ένα τυχαίο γεγονός, που συνέβη εκεί έξω, μπορεί να είναι κάτι που σκέφτηκα ή ονειρεύτηκα. Μπορεί να είναι μια ιστορία που την έχτισα σιγά σιγά, χωρίς να ξέρω εξαρχής την κατάληξή της. Εχει τύχει να σκαρώσω την γενική ιδέα ενός ολόκληρου βιβλίου, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Μετά, στο χαρτί, βρήκα τον τρόπο σιγά σιγά να την γράψω, να τη διορθώσω, να την ολοκληρώσω. Κάθε φορά είναι διαφορετική, η έμπνευση έρχεται από κει που δεν το περιμένεις αλλά το πιο δύσκολο, είναι η πειθαρχία.

Η αρματωσιά των ποιητικών σας διαδρομών σε τι διαφέρει από αυτές τωνομότεχνών σας;
Δεν ξέρω τις αναφορές και την αρματωσιά του κάθε ποιητή. Αν μιλήσω για τον εαυτό μου, επειδή ξεκίνησα γράφοντας λογοτεχνία και τα διαβάσματά μου αφορούσαν περισσότερο πεζά κείμενα, έχω μια αγάπη για όλα τα είδη λόγου, το διήγημα, το μυθιστόρημα, αλλά και την ποίηση - δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να διαβάζω όλα τα είδη. Ισως το είδος που έχω διαβάσει λιγότερο, να είναι η ποίηση αλλά η ποίηση υπάρχει παντού, σε κάθε καλό βιβλίο. Αρα από μια άλλη άποψη την έχω διαβάσει πάρα πολύ. Απλώς την έχω αναζητήσει σε διαφορετικές μορφές και είδη λόγου.

Ο χώρος της ποίησης και της λογοτεχνίας, όπως έχει δείξει η ιστορία, είναιτόπος μικρών και μεγάλων αψιμαχιών. Εσείς πώς τις βιώνετε;
Τη βιώνω πάρα πολύ ήρεμα στην επαρχία γιατί δεν υπάρχει πεδίο αψιμαχιών εδώ, μόνο μια χαλαρή διάθεση που με βοηθάει να είμαι σε επαφή με το φυσικό περιβάλλον και τον κόσμο γύρω μου. Δεν είμαι κι άνθρωπος της αντιπαλότητας, κάτι τέτοιο θα με έφθειρε πολύ ψυχικά.

Η ποίηση έχει διάρκεια και διαδρομή. Εσείς πώς έχετε σχεδιάσει την πορεία σας προς την ολοκλήρωση του έμμετρου αγώνα που επιτελείτε;
Δεν μου αρέσει καθόλου να κάνω τέτοιου είδους σχέδια. Θέλω απλώς να νιώθω και να είμαι δημιουργική. Να βρίσκω ανάμεσα στα μεγάλα αντιποιητικά και κουραστικά διαστήματα της καθημερινότητας, λίγο χρόνο δικό μου. Ετσι κάποτε οι καλές ιδέες βρίσκουν τόπο να αναπτυχθούν. Αλλες χάνονται, βεβαίως. Αλλά με ενδιαφέρει περισσότερο να ζω. Να είμαι κοντά στα αγαπημένα μου πρόσωπα, τους φίλους μου. Δεν μπορεί να τα έχει κανείς όλα.

Στον επέκεινα χρόνο πού νομίζετε ότι θα βρίσκατε το πορτρέτο που η ίδια φιλοτεχνείτε;
Σε κάποιο άρθρο στο διαδίκτυο ή σε κάποιο περιοδικό που ασχολείται με την ποίηση ή τη λογοτεχνία.

Πώς ορίζετε το ποίημα που αντέχει τον χρόνο;
Δεν ξέρω αν υπάρχει συγκεκριμένος ορισμός γι' αυτό. Για μένα, καλό ποίημα είναι αυτό που περιέχει στοιχεία έκπληξης ή αποκαλύπτει κάτι που θα ήθελα να το έχω σκεφτεί, που μου κλείνει το μάτι, σαν μικρός συνωμότης. Μπορεί να είναι κάτι πάρα πολύ απλό, μια εικόνα ή μια ιδέα που όμως, η γλώσσα θα της δώσει μια νέα διάσταση. Δεν υπάρχει επομένως, ένας ορισμός, για το ποίημα που θα αντέξει στο χρόνο. Ίσως να είναι αυτό που μιλάει στη συνείδηση ή στην καρδιά πολλών ανθρώπων, γιατί αποκαλύπτει μια αλήθεια. Το καλό ποίημα βρίσκει πάντως, τρόπο, σε χτυπάει σαν το ηλεκτρικό ρεύμα και σε ανύποπτο χρόνο, έχεις την ανάγκη να το ξαναδιαβάσεις.
Συνέντευξη στιν Αντώνη Σκιαθά




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:03]  Τάσος Φούκας: Προσωπικές μνήμες...
[χθες 09:53]  Καλάβρυτα: Ο Κωνσταντίνος Πόλκας...
[χθες 13:55]  Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ: Δεν...
[χθες 14:11]  Παναγιώτης Πετράκης: Ανάκαμψη σε...
[χθες 14:13]  Μαρία Αρχιμανδρίτη: «Απολαμβάνω να...
[χθες 11:14]  Πάτρα: Σχεδίασαν ποδήλατο φιλικό...
[χθες 14:41]  Αλ.Κωστόπουλος: Η οικονομία με τα...
[χθες 14:35]  Πάτρα: Οι χειμερινοί κολυμβητές...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:47:17]