Για τον Οδοντωτό: Πνίγεσαι αν μείνεις στον βυθό (του Βουραϊκού)

Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος

Οι παλιοί ξέρουν καλύτερα. Ειδικά οι γιαγιάδες. Τι έλεγε, λοιπόν, η γιαγιά η Ρόη; «Το παιδί πρέπει να πάει το καλοκαίρι και στο βουνό και στη θάλασσα». Και κάπως έτσι διακόπτονταν οι Αυγουστιάτικες βουτιές στην παραλία του Ακταίου, κοντά στο σπίτι του Κωστή του Στεφανόπουλου κι ανηφορίζαμε στον Χελμό. Κι εκεί που βοηθούσαμε τον αείμνηστο Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μην του φύγουν οι παντόφλες του από τα κύματα για να κάνει ανέμελος τις απλωτές του ή που τον συνοδεύαμε (διακριτικά σε μικρή απόσταση από πίσω) στις ποδηλατάδες του στο Ρίο, βρισκόμασταν ξαφνικά στο «Ρομάντζο» της οικογένειας Μητρόπουλου στο φαράγγι του Βουραϊκού.
Και κάπως έτσι γνώρισε ο γράφων τον Οδοντωτό. Και τον αγάπησε. Και γι’ αυτό ακριβώς δεν το πολυσκεφτόταν τι θα πει όταν τον ρωτούσαν: «Τι θα κάνεις όταν μεγαλώσεις;». «Μηχανοδηγός!» ήταν η αυθόρμητη απάντηση (σ.σ. άλλο αν τελικά προέκυψε η δημοσιογραφία…).
Με βάση το συναίσθημα, λοιπόν, αλλά και τις αναμνήσεις της τρυφερής παιδικής ηλικίας (προλάβαμε τα παλιά μπλε βαγόνια), η απόφαση του ΟΣΕ ήρθε σαν μαχαιριά στην καρδιά. Για την ακρίβεια, σαν… «γιαταγανιά» στην καρδιά!
Επειδή, όμως, σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να μπαίνει και η λογική πιο πάνω από το συναίσθημα –κι εκεί απαιτείται, όντως, μια ιδιαίτερη ισορροπία– ποιος αλήθεια θα έβαζε το κεφάλι του στον… ντορβά αν την ώρα ενός δρομολογίου έπεφτε επάνω στο τρένο ένας τεράστιος βράχος κι όχι μόνο ακινητοποιούσε τον συρμό, αλλά τον έριχνε σε κανέναν γκρεμό ή σε κανέναν καταρράχτη; Και δεν αναφερόμαστε απλά σε κοτρόνες, οι οποίες πάντα έπεφταν στις γραμμές, από τα χρόνια ακόμη του Χαρίλαου Τρικούπη!
Σε κάθε περίπτωση, έχουμε, πλέον, ένα fait accompli και πάνω σε αυτό επιβάλλεται να δούμε τι κάνουμε. Η γραμμή -καλώς ή κακώς- έκλεισε. Σίγουρα είναι κυνικό το ότι αυτό το κλείσιμο συνέπεσε με την επέτειο των 130 χρόνων ζωής του Οδοντωτού, όμως… ο γέγονε, γέγονε. Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Και ο ρεαλισμός λέει ένα πράγμα: Πίεση προκειμένου οι εργασίες αποκατάστασης να κρατήσουν όσο το δυνατόν λιγότερο. Με συνεχή ενημέρωση για το χρονοδιάγραμμα και την πορεία των έργων. Και, κατόπιν, επαναλειτουργία με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια. Εκεί δεν θα χαριστεί κανείς. Στον ΟΣΕ, στη Hellenic Train και σε κάθε εμπλεκόμενο…
Και κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό: Στήριξη της τοπικής κοινωνίας, του πρωτογενούς τομέα, της εστίασης, του κλάδου φιλοξενίας και διαμονής και της επιχειρηματικότητας στον Δήμο Καλαβρύτων και στην ανατολική Αιγιάλεια. Και οι δύο περιοχές θα δεχθούν ένα μεγάλο πλήγμα, στο οποίο επιβάλλεται οι κρατούντες να προσφέρουν ανακούφιση.
Λύσεις μπορούν να βρεθούν, αρκεί να υπάρξει συνεργασία και φυσικά πίεση. Οπως έλεγε και ο Πάουλο Κοέλιο: «Πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι (του Βουραϊκού), αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ΄ αυτό».
* Ο Κώστας Λαμπρόπουλος είναι αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Πελοπόννησος», συντονιστής του Peloponnisos FM 103,9, καθηγητής δημοσιογραφίας και συγγραφέας.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News