Ο τρόμος βγήκε καλοκαίρι: Γιατί οι horror ταινίες δεν περιμένουν πια το Halloween
Οι ταινίες τρόμου δεν περιμένουν πια τον Οκτώβριο και το Halloween για να βρουν κοινό.
Από τα θερινά σινεμά μέχρι το streaming, το horror γίνεται πλέον και καλοκαιρινή έξοδος
Οι ταινίες τρόμου δεν ανήκουν πια μόνο στον Οκτώβριο, στις κολοκύθες και στο Halloween. Ο Ιούλιος γεμίζει με θερινές προβολές, horror events, νέες κυκλοφορίες και streaming επιλογές, δείχνοντας ότι το σκοτάδι βρίσκει χώρο ακόμη και στην πιο φωτεινή εποχή του χρόνου.
Ο τρόμος άλλαξε εποχή
Για χρόνια, το horror έμοιαζε δεμένο με το φθινόπωρο. Με βροχή, κλειστά σπίτια, σκοτεινά δωμάτια, Halloween και μεταμεσονύχτιες προβολές. Ήταν το είδος που περίμενε να πέσει η θερμοκρασία για να βγει από τη ντουλάπα του.
Μόνο που τα τελευταία χρόνια οι ταινίες τρόμου δεν δείχνουν καμία διάθεση να περιμένουν τον Οκτώβριο. Βγαίνουν μέσα στο καλοκαίρι, παίζουν σε αίθουσες, εμφανίζονται σε θερινά σινεμά, γεμίζουν τις πλατφόρμες και βρίσκουν κοινό σε μια εποχή που υποτίθεται ότι ανήκει στα blockbusters, τις ανάλαφρες κομεντί και τις μεγάλες περιπέτειες.
Ο Ιούλιος δεν είναι πια νεκρή ζώνη για τον κινηματογραφικό τρόμο. Ανάμεσα σε ειδικές προβολές, θερινά events, νέες κυκλοφορίες και streaming επιλογές, το horror έχει βρει τρόπο να χωράει στην πιο φωτεινή εποχή του χρόνου. Όχι σαν παραφωνία, αλλά σαν άλλη μορφή καλοκαιρινής εξόδου.
Διαβάστε επίσης: Backrooms: Από το YouTube στο Χόλιγουντ – Η κρυφή σκηνή των horror shorts
Θερινό σινεμά, ζέστη και σκοτάδι
Το καλοκαίρι ταιριάζει στον τρόμο περισσότερο απ’ όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά. Η ζέστη, η νύχτα, η ανοιχτή αυλή, η παρέα, το ποτό στο χέρι, η οθόνη που ανάβει όταν πέφτει το φως. Όλα αυτά φτιάχνουν μια διαφορετική εμπειρία θέασης. Ο τρόμος δεν χρειάζεται απαραίτητα χειμωνιάτικη κλεισούρα για να λειτουργήσει. Μπορεί να λειτουργήσει και κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό.
Διαβάστε επίσης: Αν σου άρεσε το Obsession, αυτές είναι οι 7 ταινίες που πρέπει να δεις μετά
Στην πραγματικότητα, το horror ήταν πάντα είδος παρέας. Άλλος πετάγεται στη θέση του, άλλος γελάει από αμηχανία, άλλος κρύβει τα μάτια του, άλλος περιμένει το επόμενο jump scare με την ψυχραιμία του ανθρώπου που ξέρει ότι δεν θα έχει καμία ψυχραιμία όταν έρθει η στιγμή.
Σε μια θερινή προβολή, αυτή η αντίδραση απλώνεται αλλιώς. Δεν είσαι μόνος στον καναπέ σου. Είσαι μέσα σε κοινό. Ακούς τις ανάσες, τα γέλια, τις μικρές κραυγές, τα σχόλια που πετάγονται χαμηλόφωνα μετά τη σκηνή. Ο τρόμος γίνεται έξοδος, όχι απλώς επιλογή στο μενού μιας πλατφόρμας.
Το horror δεν είναι μόνο αίμα και τέρατα
Η επιτυχία του είδους δεν εξηγείται μόνο με το σοκ. Το horror δεν είναι πια μόνο ο δολοφόνος με τη μάσκα, το στοιχειωμένο σπίτι ή το τέρας που εμφανίζεται στο σκοτάδι.
Σήμερα μπορεί να ξεκινά από έναν αστικό θρύλο του διαδικτύου, από ένα άδειο κτίριο, από μια οικογενειακή ιστορία, από μια παράξενη αίσθηση ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Μπορεί να παίζει με την εικόνα, με τον ήχο, με την ατμόσφαιρα, με το άβολο και όχι μόνο με το τρομακτικό.
Αυτό άλλαξε και το κοινό του. Πολλοί δεν βλέπουν ταινίες τρόμου μόνο για να φοβηθούν. Τις βλέπουν για το στιλ, για τη συζήτηση μετά, για την ένταση, για την υπερβολή, για τη χαρά του να δοκιμάζεις τα νεύρα σου σε ασφαλές περιβάλλον.
Κάπου εκεί, το καλοκαίρι γίνεται ιδανικό πεδίο. Η εποχή που όλα μοιάζουν πιο χαλαρά δίνει στον τρόμο ένα ωραίο κόντρα φως. Εκεί που περιμένεις ανάλαφρη ταινία, έρχεται κάτι σκοτεινό. Εκεί που περιμένεις ξεγνοιασιά, μπαίνει μια σκηνή που σε κάνει να κοιτάξεις λίγο διαφορετικά τον άδειο δρόμο όταν γυρίζεις σπίτι.
Οι καλοκαιρινοί φόβοι είχαν πάντα υλικό
Αν το σκεφτεί κανείς, το καλοκαίρι δεν ήταν ποτέ τόσο αθώο για το horror. Άδεια ξενοδοχεία, σπίτια διακοπών, επαρχιακοί δρόμοι, κατασκηνώσεις, παρέες που απομονώνονται, νύχτες που αργούν να τελειώσουν, θάλασσες που σκοτεινιάζουν, πόλεις που αδειάζουν τον Αύγουστο. Το είδος ξέρει πολύ καλά τι να κάνει με όλα αυτά.
Το horror αγαπά τους χώρους όπου κάτι μοιάζει κανονικό μέχρι να πάψει να είναι. Και το καλοκαίρι είναι γεμάτο τέτοιους χώρους. Το εξοχικό που τη μέρα φαίνεται φιλόξενο και τη νύχτα αλλάζει πρόσωπο. Το ξενοδοχείο που ακούγεται άδειο. Η παραλία μετά τα μεσάνυχτα. Ο δρόμος χωρίς κόσμο. Το φως που δεν αρκεί πάντα για να διώξει την ανησυχία.
Γι’ αυτό και ο τρόμος δεν χρειάζεται πια να περιμένει το Halloween. Μπορεί να βγει στον Ιούλιο, να καθίσει σε θερινή καρέκλα, να περάσει από την αίθουσα στην πλατφόρμα και να θυμίσει ότι το καλοκαίρι δεν είναι μόνο φωτεινά απογεύματα και εύκολες ιστορίες.
Μερικές φορές είναι και η καλύτερη στιγμή για να δεις κάτι σκοτεινό.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
