Οι καλύτερες μπάντες που δεν υπήρξαν ποτέ: Από τους Spinal Tap στους Daisy Jones & The Six
Οι φανταστικές μπάντες του σινεμά και της τηλεόρασης που ξέφυγαν από το σενάριο, κυκλοφόρησαν δίσκους και απέκτησαν πραγματικούς θαυμαστές.
Μια μπάντα δεν χρειάζεται να έχει υπάρξει για να αποκτήσει φανατικούς. Χρειάζεται ένα όνομα που θα θέλαμε να δούμε σε αφίσα, μια ιστορία γεμάτη έρωτες, εγωισμούς και διαλύσεις — και, κυρίως, ένα τραγούδι αρκετά καλό ώστε να αντέχει και έξω από την οθόνη.
Το σινεμά και η τηλεόραση έχουν επινοήσει δεκάδες συγκροτήματα. Τα περισσότερα ολοκληρώνουν την αποστολή τους μόλις πέσουν οι τίτλοι τέλους. Κάποια, όμως, ξεφεύγουν από τη μυθοπλασία. Οι δίσκοι τους κυκλοφορούν κανονικά, τα τραγούδια τους μπαίνουν στις λίστες μας και οι ηθοποιοί ανεβαίνουν στη σκηνή μπροστά σε πραγματικό κοινό. Η μπάντα δεν υπήρξε ποτέ όπως μας τη διηγήθηκε η ιστορία — η μουσική της, ωστόσο, είναι απολύτως αληθινή.
Οι Archies κατέκτησαν τα charts χωρίς να βγουν από το καρτούν
Οι Archies αποτελούν ίσως το καθαρότερο πείραμα μιας μπάντας χωρίς φυσική παρουσία. Ο Archie, η Betty, η Veronica, ο Reggie και ο Jughead σχημάτισαν το συγκρότημα στις σελίδες των κόμικς και στη σειρά κινουμένων σχεδίων «The Archie Show». Πίσω από τις ζωγραφισμένες φιγούρες βρίσκονταν μουσικοί του στούντιο, με βασική φωνή τον Ron Dante.
Το 1969, το «Sugar, Sugar» έφτασε στο Νο 1 και έμεινε επί οκτώ εβδομάδες στην κορυφή του βρετανικού chart. Ένα συγκρότημα από μελάνι και χρώμα είχε πετύχει εκείνο που ονειρεύονταν χιλιάδες αληθινές μπάντες. Πολύ πριν από τα virtual είδωλα, οι Archies απέδειξαν ότι στην ποπ το πρόσωπο μπορεί να είναι επινόηση, αρκεί το ρεφρέν να είναι πραγματικό.
Διαβάστε επίσης: Iron Maiden: Το heavy metal πουλά πλέον μύθους, όχι μόνο τραγούδια
Οι Spinal Tap έγιναν η αληθινότερη ψεύτικη μπάντα
Οι Spinal Tap δημιουργήθηκαν για να σατιρίσουν κάθε υπερβολή του hard rock: τα ατελείωτα σόλο, τις γιγαντιαίες σκηνικές κατασκευές, τους παράλογους καβγάδες και τους μυστηριωδώς άτυχους ντράμερ. Στο mockumentary «This Is Spinal Tap» του 1984, συμπεριφέρονται με απόλυτη σοβαρότητα ακόμη και όταν όλα γύρω τους καταρρέουν.
Το αστείο λειτούργησε επειδή η μουσική ήταν αρκετά πειστική. Οι Michael McKean, Christopher Guest και Harry Shearer μπορούσαν πράγματι να γράψουν, να τραγουδήσουν και να παίξουν. Έτσι, η φανταστική μπάντα κυκλοφόρησε δίσκους και εμφανίστηκε στο Glastonbury και στο Wembley. Αν ένα συγκρότημα ηχογραφεί, περιοδεύει και έχει θεατές που γνωρίζουν τους στίχους, πόσο ψεύτικο μπορεί να παραμένει; Οι Spinal Tap δεν σατίρισαν απλώς τη ροκ μυθολογία. Έγιναν μέρος της.
Οι Wonders απέκτησαν το τέλειο μοναδικό hit
Στην ταινία «That Thing You Do!» του Τομ Χανκς, οι Wonders είναι ένα νεανικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1960 που εκτοξεύεται χάρη σε ένα ακαταμάχητο τραγούδι. Το δύσκολο ήταν ότι αυτό το υποτιθέμενο hit έπρεπε πράγματι να ακούγεται σαν χαμένο κλασικό κομμάτι της εποχής.
Ο Adam Schlesinger των Fountains of Wayne έγραψε το «That Thing You Do!» και πέτυχε κάτι σπάνιο: ένα τραγούδι που λειτουργούσε ως μηχανισμός της πλοκής, αλλά στεκόταν και μόνο του. Κυκλοφόρησε κανονικά, έφτασε στο Νο 41 του Billboard Hot 100 και προτάθηκε για Όσκαρ. Οι Wonders σχεδιάστηκαν ως one-hit wonder, όμως το μοναδικό τους hit επέζησε περισσότερο από πολλές πραγματικές καριέρες. Ίσως επειδή δεν χρειάστηκε ποτέ να κυκλοφορήσουν τον δύσκολο δεύτερο δίσκο.
Οι Sex Bob-Omb ακούγονται ακριβώς όσο κακοί πρέπει
Στο «Scott Pilgrim vs. the World», οι Sex Bob-Omb δεν παρουσιάζονται ως κρυμμένες μουσικές ιδιοφυΐες. Είναι μια θορυβώδης μπάντα σε πρόβες, μικρά κλαμπ και διαγωνισμούς, με περισσότερη ενέργεια από δεξιοτεχνία. Η μουσική τους δεν έπρεπε να είναι υπερβολικά καλή· έπρεπε να ακούγεται σαν μια παρέα που, κάποια βραδιά, μπορεί να τινάξει το υπόγειο στον αέρα.
Τα τραγούδια τους έγραψε ο Beck, διατηρώντας τον ακατέργαστο garage ήχο και την αίσθηση ότι όλα μπορεί να διαλυθούν στην επόμενη νότα. Οι Sex Bob-Omb είναι αγαπητοί επειδή μοιάζουν με την μπάντα που θα μπορούσαμε να είχαμε φτιάξει κι εμείς — αν είχαμε ένα υπόγειο, έναν ενισχυτή και τον Beck να μας γράφει τα τραγούδια.
Οι Daisy Jones & The Six πέρασαν από το βιβλίο στο βινύλιο
Οι Daisy Jones & The Six ξεκίνησαν στο μυθιστόρημα της Taylor Jenkins Reid ως ένα θρυλικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1970 που διαλύθηκε στην κορυφή της επιτυχίας του. Η ιστορία τους ήταν τόσο πειστική ώστε οι αναγνώστες ήθελαν να ακούσουν το «Aurora», το άλμπουμ που μέσα στο βιβλίο είχε μετατρέψει την μπάντα σε φαινόμενο.
Η τηλεοπτική μεταφορά έκανε αυτή την επιθυμία πραγματικότητα. Ο παραγωγός Blake Mills, με τη συμμετοχή μουσικών όπως οι Marcus Mumford, Phoebe Bridgers και Jackson Browne, δημιούργησε έναν ολοκληρωμένο δίσκο, ενώ οι Riley Keough και Sam Claflin ανέλαβαν τα βασικά φωνητικά. Το «Aurora» κυκλοφόρησε από την Atlantic Records και έφτασε στην κορυφή του iTunes. Entertainment Weekly
Οι θαυμαστές μπορούσαν πλέον να αγοράσουν σε βινύλιο το άλμπουμ ενός συγκροτήματος που είχε γεννηθεί στις σελίδες ενός βιβλίου, να διαλέξουν αγαπημένο τραγούδι και να διαφωνήσουν για το αν η Daisy ή ο Billy είχε δίκιο — ακριβώς όπως θα έκαναν με μια πραγματική μπάντα.
Η τέλεια μπάντα υπάρχει πάντα λίγο περισσότερο στη φαντασία
Οι φανταστικές μπάντες διαθέτουν ένα προνόμιο που καμία πραγματική δεν μπορεί να εξασφαλίσει: η ιστορία τους έχει ήδη μονταριστεί. Κάθε τραγούδι σημαίνει κάτι, κάθε καβγάς προετοιμάζει μια διάλυση και κάθε επανένωση έρχεται την κατάλληλη δραματική στιγμή.
Όταν, όμως, η μουσική είναι πραγματικά καλή, η κατασκευή παύει να έχει σημασία. Το τραγούδι εγκαταλείπει τον φανταστικό κόσμο, μπαίνει στις λίστες μας και συνδέεται με δικές μας αναμνήσεις. Τότε συμβαίνει το ωραιότερο παράδοξο της ποπ κουλτούρας: ένα συγκρότημα που δεν υπήρξε ποτέ αποκτά αληθινούς θαυμαστές.
Και ίσως αυτό να είναι το τελικό τεστ για κάθε μπάντα, πραγματική ή φανταστική. Όχι αν υπήρξε, αλλά αν κάποιος εξακολουθεί να πατά το play.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
