Έβαλαν 250 ανθρώπους να δουν ταινίες τρόμου – Μία τους έστειλε στους 131 παλμούς

Γιώτα Δημητρίου

Κάποιες ταινίες τρόμου σε κάνουν να κλείνεις τα μάτια. Άλλες σε αναγκάζουν να κοιτάξεις τον σκοτεινό διάδρομο πριν κοιμηθείς. Υπάρχει όμως μία που προκάλεσε μια πολύ πιο μετρήσιμη αντίδραση: έκανε την καρδιά των θεατών να φτάσει τους 131 παλμούς το λεπτό.

Δεν είναι ο Εξορκιστής, το The Conjuring ή το Insidious. Στην κορυφή της τελευταίας δημοσιευμένης κατάταξης του Science of Scare Project βρίσκεται το Sinister, το μεταφυσικό θρίλερ του Σκοτ Ντέρικσον που κυκλοφόρησε το 2012, με τον Ίθαν Χοκ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η ταινία συγκέντρωσε Scare Score 96 στα 100. Ο μέσος καρδιακός ρυθμός των συμμετεχόντων αυξήθηκε από τους 64 στους 86 παλμούς το λεπτό, ενώ στην πιο έντονη στιγμή της προβολής άγγιξε τους 131.

Την ίδια ώρα, η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού μειώθηκε κατά 21%. Το Sinister κατάφερε έτσι να συνδυάσει τους απότομους αιφνιδιασμούς με εκείνον τον αργό, επίμονο φόβο που δεν υποχωρεί μόλις τελειώσει μια σκηνή.

Το πείραμα που επιχείρησε να μετρήσει τον φόβο

Το Science of Scare Project ξεκίνησε το 2020, επιχειρώντας να κατατάξει τις ταινίες τρόμου όχι μέσα από ψήφους και προσωπικές γνώμες, αλλά καταγράφοντας τις σωματικές αντιδράσεις των θεατών.

Για τις ανάγκες του project, ένα πάνελ 250 συμμετεχόντων παρακολουθεί επιλεγμένες αγγλόφωνες ταινίες τρόμου φορώντας συσκευές μέτρησης του καρδιακού ρυθμού. Οι προβολές πραγματοποιούνται σε διάστημα αρκετών εβδομάδων, ώστε να περιορίζεται η κόπωση και να μην επηρεάζονται οι αντιδράσεις τους.

Οι συσκευές καταγράφουν τόσο την άνοδο των παλμών όσο και τη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού, γνωστή ως HRV. Οι υψηλότεροι παλμοί συνδέονται κυρίως με την ένταση και τους ξαφνικούς αιφνιδιασμούς, ενώ η πτώση της HRV χρησιμοποιείται ως ένδειξη παρατεταμένου στρες και αγωνίας.

Από τον συνδυασμό των δύο μετρήσεων προκύπτει το Scare Score, με ανώτατη βαθμολογία το 100. Η συγκεκριμένη μέθοδος εφαρμόζεται από το 2023, ώστε η λίστα να μην ευνοεί αποκλειστικά τις ταινίες που βασίζονται σε συνεχόμενα jump scares.

Το Science of Scare δεν αποτελεί δημοσιευμένη ακαδημαϊκή μελέτη ούτε έχει εξετάσει κάθε ταινία τρόμου που έχει γυριστεί. Οι παραγωγές επιλέγονται μέσα από λίστες κριτικών, προτάσεις ειδικών και κοινότητες φίλων του είδους. Το Sinister είναι, επομένως, η πιο τρομακτική ταινία μέσα στο δείγμα και στη μεθοδολογία του συγκεκριμένου project.

Τι συμβαίνει στο «Sinister»

Ο Ίθαν Χοκ υποδύεται τον Έλισον Όσβαλτ, έναν συγγραφέα true crime που αναζητά την υπόθεση με την οποία θα επαναφέρει την καριέρα του στο προσκήνιο.

Μαζί με τη σύζυγο και τα δύο παιδιά του μετακομίζει σε ένα σπίτι που συνδέεται με τη δολοφονία μιας οικογένειας. Εκείνος γνωρίζει τι έχει συμβεί εκεί, όμως δεν αποκαλύπτει στους δικούς του ολόκληρη την αλήθεια.

Στη σοφίτα ανακαλύπτει ένα κουτί με παλιά φιλμ Super 8 και έναν προβολέα. Στην αρχή, το υλικό μοιάζει με ξεχασμένες οικογενειακές αναμνήσεις: σπίτια, κήποι, διακοπές και συνηθισμένες στιγμές από τη ζωή αγνώστων.

Μόνο που κάθε φιλμ καταλήγει σε μια διαφορετική φρίκη.

Ο Έλισον αρχίζει να εξετάζει τις λήψεις, αναζητώντας τη σύνδεση ανάμεσα στις οικογένειες και στα εγκλήματα. Όσο προχωρά η έρευνά του, όμως, οι εικόνες παύουν να μοιάζουν με στοιχεία μιας παλιάς υπόθεσης. Κάτι φαίνεται να κρύβεται μέσα στους κόκκους του φιλμ — και να πλησιάζει όλο και περισσότερο το δικό του σπίτι.

Γιατί είναι τόσο τρομακτικό το «Sinister»

Η δύναμη του Sinister δεν βρίσκεται μόνο σε όσα εμφανίζει, αλλά κυρίως σε όσα αφήνει τον θεατή να περιμένει.

Οι διάδρομοι παραμένουν άδειοι λίγο περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Οι πόρτες μένουν μισάνοιχτες. Οι σκοτεινές γωνίες καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της εικόνας, αναγκάζοντας το βλέμμα να επιστρέφει ξανά και ξανά. Μια φιγούρα μπορεί να βρίσκεται εκεί, χωρίς να είναι βέβαιο αν πράγματι κινήθηκε ή αν την κατασκεύασε η φαντασία.

Στην καρδιά της ταινίας βρίσκονται τα φιλμ Super 8. Η φθαρμένη υφή τους, οι κοφτές κινήσεις και η εικόνα που τρεμοπαίζει δημιουργούν την αίσθηση ενός υλικού που δεν προοριζόταν ποτέ να βρεθεί. Η αντίθεση ανάμεσα στην οικειότητα μιας παλιάς οικογενειακής ταινίας και σε όσα τελικά καταγράφει κάνει τις σκηνές ακόμη πιο ανατριχιαστικές.

Καθοριστικό ρόλο έχει και ο ηχητικός σχεδιασμός. Βαθιά βουητά, μεταλλικοί θόρυβοι, παραμορφωμένες φωνές και μουσικά κομμάτια που θυμίζουν σκοτεινή τελετουργία εισβάλλουν στις σκηνές χωρίς ασφαλή προειδοποίηση.

Ο ήχος δεν συνοδεύει απλώς τις εικόνες. Δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι βρίσκεται ήδη μέσα στο δωμάτιο, ακόμη κι όταν η οθόνη μοιάζει ακίνητη.

Το Sinister χρησιμοποιεί και jump scares, χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από αυτά. Αφήνει πρώτα την αγωνία να συσσωρευτεί, κρατά το κάδρο ακίνητο για λίγα δευτερόλεπτα περισσότερο απ’ όσο αντέχει ο θεατής και χτυπά τη στιγμή που η σιωπή έχει γίνει σχεδόν ανυπόφορη.

Οι 10 πιο τρομακτικές ταινίες του Science of Scare

1. Sinister (2012) – Scare Score: 96/100
   Μέσοι παλμοί: 86 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 131 BPM
2. Host (2020) – Scare Score: 95/100
   Μέσοι παλμοί: 88 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 130 BPM
3. Skinamarink (2022) – Scare Score: 91/100
   Μέσοι παλμοί: 84 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 113 BPM
4. Insidious (2010) – Scare Score: 90/100
   Μέσοι παλμοί: 85 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 133 BPM
5. The Conjuring (2013) – Scare Score: 88/100
   Μέσοι παλμοί: 84 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 132 BPM
6. Hereditary (2018) – Scare Score: 81/100
   Μέσοι παλμοί: 82 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 104 BPM
7. Smile 2 (2024) – Scare Score: 79/100
   Μέσοι παλμοί: 83 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 110 BPM
8. Smile (2022) – Scare Score: 78/100
   Μέσοι παλμοί: 83 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 114 BPM
9. The Exorcism of Emily Rose (2005) – Scare Score: 76/100
   Μέσοι παλμοί: 82 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 96 BPM
10. Talk to Me (2022) – Scare Score: 75/100
    Μέσοι παλμοί: 79 BPM – Υψηλότερη καταγραφή: 106 BPM

Η ταινία με τους υψηλότερους παλμούς δεν είναι πρώτη

Η λίστα κρύβει μια ενδιαφέρουσα ανατροπή. Το Host κατέγραψε τον υψηλότερο μέσο καρδιακό ρυθμό, με 88 παλμούς το λεπτό, δύο περισσότερους από το Sinister. Το Insidious πέτυχε τη μεγαλύτερη στιγμιαία κορύφωση ολόκληρου του Top 10, φτάνοντας τους 133 παλμούς.

Κανένα από τα δύο, όμως, δεν κατέκτησε την κορυφή.

Το Sinister επικράτησε επειδή το Scare Score δεν ανταμείβει μόνο το πιο απότομο ξάφνιασμα. Η επίδοσή του συνδύασε τις κορυφώσεις του καρδιακού ρυθμού με τη σημαντική πτώση της HRV, καταγράφοντας τόσο τους αιφνιδιασμούς όσο και το αργό, επίμονο σφίξιμο που διατρέχει ολόκληρη την ταινία.

Ο εφιάλτης που γέννησε το «Sinister»

Η αρχική ιδέα της ταινίας δεν γεννήθηκε σε κάποια οργανωμένη συνάντηση σεναριογράφων, αλλά μέσα σε έναν πραγματικό εφιάλτη.

Ο σεναριογράφος C. Robert Cargill έχει αφηγηθεί ότι, αφού παρακολούθησε το The Ring του 2002, ονειρεύτηκε πως ανέβαινε στη σοφίτα του και ανακάλυπτε ένα κουτί με φιλμ Super 8 και έναν παλιό προβολέα.

Όταν έβαζε ένα από τα φιλμ να παίξει, αντίκριζε μια ολόκληρη οικογένεια κρεμασμένη από ένα δέντρο — την εικόνα με την οποία ανοίγει το Sinister. Ο εφιάλτης έμεινε για χρόνια στο μυαλό του, μέχρι που εξελίχθηκε στον πυρήνα της ιστορίας.

Από εκείνο το όνειρο γεννήθηκαν το κουτί στη σοφίτα, οι τρεμάμενες οικογενειακές λήψεις και ο φόβος ότι κάτι μπορεί να παρακολουθεί πίσω από την εικόνα. Ένας προσωπικός εφιάλτης έγινε τελικά η ταινία που άφησε όλες τις υπόλοιπες στο σκοτάδι.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

• The Blair Witch Project: Η ταινία τρόμου που έκανε το ψέμα να φαίνεται αληθινό
• Επιστρέφει το «Free Willy» – Η Warner Bros ετοιμάζει reboot της εμβληματικής ταινίας με την όρκα που συγκίνησε μια γενιά
• Τα «Σαγόνια του Καρχαρία»: Η ταινία που έκανε το καλοκαίρι να φοβάται τη θάλασσα
• Η «Οδύσσεια» του Νόλαν: Ο Όμηρος μπαίνει στη μηχανή του Χόλιγουντ
• Δημήτρης Σαμόλης: «Καλύτερα να μη σε δέχονται για αυτό που είσαι, παρά να σε αγαπήσουν για κάτι που δεν είσαι»

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News