Τα τσιμπολογήματα της Αθηνάς Κακούρη: Μαρία Καρυστιανού, ξυλόλια και διχασμοί
Η Αθηνά Κακούρη αρθρογραφεί στην «Π»
Η κυρία Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, ανήγγειλε ότι θα ιδρύσει κόμμα. Δεν πρόφθασε να ανοίξει το στόμα της και ο κ. Ασλανίδης, αντιπρόεδρος του ίδιου αυτού Συλλόγου, την κατηγόρησε ότι τον Σύλλογο δεν τον ίδρυσαν για να κάμει εκείνη κόμμα, αλλά για να αποκαλυφθεί η αλήθεια για τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, ένα θέμα που είναι «βαθιά πολιτικό».
Ο κ. Καραχάλιος δήλωσε ότι η κυρία αυτή « βάζει πάνω απ’ όλα το εγώ της και διχάζει. Ο κ. Πλακιάς ρώτησε τι έχουν γίνει τα έσοδα από τη μεγάλη συναυλία που οργανώθηκε στο Καλλιμάρμαρο τον Οκτώβριο του 2023, υπέρ των οικογενειών των θυμάτων. Και εγώ περιμένω πότε θα βρεθεί δημοσιογράφος να τη ρωτήσει τι έχει να πει στις χιλιάδες καλοπροαίρετους ανθρώπους, που παρέα με το ΚΚΕ κατέβασε πέρυσι στους δρόμους να καταγγέλλουν ότι «δεν έχουν οξυγόνο»; Τώρα που έχει αποδειχθεί πως ξυλόλια δεν υπήρξαν ποτέ, οι δε «εμπειρογνώμονες» έχουν γίνει καπνός, εξακολουθεί εκείνη να πιστεύει στα «ξυλόλια»; Αν ναι, οφείλει να μας το πει, τώρα που βγαίνει στην πολιτική.
Για την ώρα, πάντως, η κυρία Καρυστιανού δεν μας λέει ούτε με ποιους συνεργάτες, ούτε με ποιες αρχές θα διοικήσει τη χώρα μας, μας λέει μόνον ότι σκοπός της είναι η «κάθαρση».
Η λέξη όμως αυτή εμένα με ανατριχιάζει. «Κάθαρση» είναι η τελευταία λέξη του ορισμού που έχει δώσει ο Αριστοτέλης για την Τραγωδία: Ενας άνθρωπος εν επιγνώσει ή και εν αγνοία του– παραβαίνει κάποιον θείο νόμο, οπότε οι θεοί τού επιβάλουν τρομερές τιμωρίες, που προκαλούν στον θεατή «έλεος και φόβον», (σπαραχτική συμπόνια και περίφοβη φρίκη) αισθήματα με τα οποία επέρχεται η κάθαρση της ψυχής του. Κι έτσι «κάθαρση» δίχως προηγούμενη τραγωδία δεν υπάρχει.
Αλλά από τραγωδίες, εμείς εδώ στην Ελλάδα, έχουμε ζήσει ολόκληρη μαρτυρική σειρά: Διχασμός 1917-20, Μικρασιατική Καταστροφή 1922, Πόλεμος-Κατοχή-Μέση Ανατολή 1940-1946, Εμφύλιος 1946-1949, Δικτατορία 1967, 1974 τρίτη αλλαγή πολιτεύματος και απώλεια της μισής Κύπρου -και όλα συνοδευμένα από τις εκάστοτε «καθάρσεις» τους, ήγουν δικαστήρια, στρατοδικεία, δικαστικές δολοφονίες, εξορίες, μαζικές απολύσεις, εκπατρισμοί, δυστυχία και ευκαιρίες για τους επιδέξιους να πλουτίζουν και να επικρατούν, ενώ η χώρα οπισθοδρομούσε και αλληλοσπαρασσόταν.
Γιατί η «κάθαρση» που μας υπόσχεται η κυρία Καρυστιανού θα διαφέρει από όλες τις προηγούμενες;
Ο λόγος που ψήφισα Μητσοτάκη –και θα εξακολουθήσω να τον ψηφίζω- είναι ότι, μολονότι το 2019 παράλαβε μια χώρα ταπεινωμένη και οικονομικά κατεστραμμένη, δεν καταπιάστηκε να αποδώσει ευθύνες. Δούλεψε, τη συνέφερε, και ποτέ δεν μου ζήτησε να μισήσω κανέναν.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
