Το χρονογράφημα του Ντίνου Λασκαράτου: Ο Μεγαλέξανδρος στη Γάζα (332π.Χ.)

Στα χρόνια του Μεγαλέξανδρου, η Γάζα ανήκε στην περσική αυτοκρατορία. Είχε ένα κάστρο σε φυσική οχυρή θέση με πολλά υπόγεια τούνελ (!) και έναν ικανό Πέρση διοικητή τον Βάτη, ο οποίος είχε πάρει είδηση ότι ο Αλέξανδρος κατέβαινε προς Αίγυπτο, άρα θα περνούσε από τη Γάζα και έκανε τις προετοιμασίες του. Πράγματι καλοκαίρι του 332π.Χ. ο Αλέξανδρος εμφανίσθηκε προ των τειχών του φρουρίου της Γάζας και άρχισε την πολιορκία. Ο Βάτης αποδείχθηκε πολύ σκληρός για να παραδοθεί. Φθινόπωρο πια, ο Αλέξανδρος κυρίευσε τη Γάζα, εξασφαλίζοντας την πορεία προς την Αίγυπτο. Από τότε αρχίζει και η ελληνιστική εποχή για τη Γάζα, που έφθασε να αποκαλείται «Αθήναι της Ασίας». Στην πολιορκία της Γάζας ο Αλέξανδρος παραλίγο να σκοτωθεί, όταν πολεμώντας στην πρώτη γραμμή τραυματίστηκε από ένα βέλος τόσο δυνατό που διαπέρασε τον θώρακα, και διέτρησε την κορυφή του αριστερού πνεύμονα. Την επικίνδυνη επέμβαση για την αφαίρεση του βέλους την έκανε ο εκ των ιατρών του Αλέξανδρου, Φίλιππος ο Ακαρνάν. Ολα πήγαν καλά χωρίς επιπλοκές και επιμολύνσεις. Η συνέχεια της εκστρατείας γράφτηκε στην Αίγυπτο, όπου το ιερατείο της χώρας προσφώνησε τον Αλέξανδρο ως παιδί του Δία. Πολύ του άρεσε του Ελληνα βασιλιά η προσφώνηση. Αναρωτιέται όμως κανείς με τόσες και τόσες μάχες πάντα στην πρώτη γραμμή, μόνο μια φορά ο Αλέξανδρος τραυματίστηκε σοβαρά; Οχι τραυματίστηκε πολλές φορές. Εξι συνολικά. Εκτός από το τραύμα στη Γάζα, ο Αλέξανδρος λαβώθηκε στο κεφάλι από ξίφος στη μάχη του Γρανικού (334π.Χ.), στον μηρό από ξίφος στη μάχη της Ισσού (331π.Χ.), στον αυχένα από πέτρα στην πολιορκία της Κυρούπολης στην Περσία (329π.Χ.), στον αστράγαλο από βέλος στην πολιορκία της Μασσάγας στο βόρειο Πακιστάν, (326π.Χ.) και στον πνεύμονα από βέλος στην πολιορκία των Μαλλών στην Ινδία (325π.Χ.).

Είναι κυριολεκτικά αξιοθαύμαστη η σωματική και ψυχική αντοχή του Αλέξανδρου να διευθύνει τη μάχη όχι από κάποιο ύψωμα, αλλά κυριολεκτικά στην πρώτη γραμμή, παρόλη την οδυνηρή εμπειρία των σοβαρών του τραυμάτων. Φαίνεται ότι τον έτρεφε στη μάχη, και μετέδιδε στους συμπολεμιστές του το «σύνδρομο Μπερσέρκερ». Οι Μπερσέρκερ ήταν αήττητοι Σκανδιναβοί πολεμιστές, που στη διάρκεια της μάχης τους έπιανε μια έκσταση, αποκτούσαν τεράστια δύναμη και αισθάνονταν άτρωτοι. Οι φίλοι μου οι γιατροί, φορώντας λευκή μπλούζα και όχι πανοπλία, δεν βλέπουν πολεμιστές Μπερσέρκερ, αλλά μια «διαλείπουσα εκρηκτική διαταραχή» που οφείλεται στην άμεση απελευθέρωση ορμονών για να αντεπεξέλθει ο οργανισμός σε συνθήκες μάχης. Σας αφήνω όμως, γιατί πολύ μακριά μας πήγε η Γάζα.