Ποδόσφαιρο: Αγαπημένη λέξη η «αναδιάρθρωση»

Αγαπημένη λέξη στο ελληνικό ποδόσφαιρο η «αναδιάρθρωση». Ειδικά οι εκάστοτε κυβερνήσεις την έχουν λατρέψει κατά καιρούς και γι’ αυτό κάθε τόσο βλέπουμε να αλλάζει ολόκληρος ο χάρτης.

Πάντα χρησιμοποιείται ως πρόσχημα η αναβάθμιση του προϊόντος και η βελτίωση του θεάματος και της ανταγωνιστικότητας, αλλά πολλές φορές στο παρελθόν οι αναδιαρθρώσεις έγιναν για να ευνοηθούν κάποιες ομάδες και οι ίδιες οι πολιτικές ηγεσίες προεκλογικά. Εκτός κι αν έχετε δει εσείς την αναβάθμιση του προϊόντος και δεν τη βλέπουμε εμείς…

Στην Ελλάδα άλλωστε σχεδόν 60 χρόνια καταγράφεται το «μπρος-πίσω» σε επίπεδο Α’ Εθνικής. Από τις 16 (1959-67, 1975-76, 1983-89, 2000-01, 2002-13, 2015-18) στις 18 ομάδες (1967-75, 1976-83, 1989-00, 2013-15) και στις 14 τώρα (2019-20, 2020-21). Μετά την περιβόητη αναδιάρθρωση που εφάρμοσε πριν από δύο χρόνια ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης και η οποία δεν απέδωσε αυτά που ευαγγελίζονταν, ο διάδοχός του Λευτέρης Αυγενάκης, θα προχωρήσει σε μία νέα την επόμενη σεζόν, κυρίως επειδή η πανδημία του κορονοϊού ανάγκασε όλους να καταλάβουν ότι δεν τραβάει το πράγμα με τις τρεις επαγγελματικές Κατηγορίες.

Η πρώτη παρέμβαση έγινε την περίοδο της Χούντας το καλοκαίρι του 1967. Η Γ΄Εθνική καταργήθηκε και στη θέση της επανήλθε το Ειδικό Πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄Εθνική, το οποίο υπήρχε και στο παρελθόν (1960-1962) για την άνοδο στην Α΄Εθνική. Παράλληλα, οι όμιλοι της Β΄Εθνικής μειώθηκαν από τρεις σε δύο, σύντομα όμως (1969) ξα ναέγιναν τρεις και παρέμειναν έτσι για όλη την επόμενη εξαετία.

Την περίοδο 1975-76 μειώθηκαν οι Ομιλοι της Β΄Εθνικής από τρεις σε δύο, σχήμα που διατηρήθηκε στην κατηγορία έως και το 1982-83. Μάλιστα, η αναδιάρθρωση εκείνη είχε αποφασισθεί μόλις στα τέλη της αγωνιστικής περιόδου και προξένησε πολλά παράπονα από τους συλλόγους της Α’ Εθνικής οι οποίοι βρίσκονταν στις τελευταίες θέσεις. Τα σωματεία του Ολυμπιακού Βόλου και του Αιγάλεω (τα οποία συμπλήρωσαν τον αριθμό των πέντε, αντί τριών υποβιβασθέντων, ο μεγαλύτερος στα χρονικά της Α΄Εθνικής) διαμαρτυρήθηκαν έντονα, αφού εάν η αναδιάρθρωση δεν εφαρμοζόταν με τέτοιο πρόχειρο τρόπο, θα διατηρούνταν στην Κατηγορία.

Ωστόσο, μόλις ένα χρόνο αργότε ρα (1976) οι αρμόδιοι παράγοντες της Ομοσπονδίας κατόπιν πρωτοβουλίας του τότε υφυπουργού -αρμόδιου επί θεμάτων αθλητισμού- Αχιλλέα Καραμανλή επανέφεραν σε 18 τον αριθμό των ομάδων της Α΄Εθνικής, γεγονός που προκάλεσε ποικίλλες αντιδράσεις, αφού απέφευγε τον υποβιβασμό ο Πανσερραϊκός, που διέθετε στενούς δεσμούς με την πολιτική ηγεσία.

Το 1983, το 1988 και το 1989 υπήρξαν τρεις νέες περιπτώσεις αναδιάρθρωσης, με τη μείωση των ΠΑΕ της Α΄Εθνικής σε 16, την ενοποίηση των δύο ομίλων της Β΄Εθνικής σε πανελλήνιο όμιλο και την εισαγωγή δύο ομίλων στη Γ΄Εθνική (στην πρώτη περίπτωση), την πειραματική ενοποίηση της Γ΄Εθνικής (στη δεύτερη περίπτωση) και την επάνοδο του αριθμού των συλλόγων Α΄Εθνικής σε 18. Την περίοδο 1982-83, Αιγάλεω και Απόλλων Καλαμαριάς κατέκτησαν τους τίτλους των πρωταθλητών σε Νότιο και Ομιλο της Β’ Εθνικής.

Μια ακόμα πολυδιαφημισμένη αναδιάρθρωση που περιελάμβανε σταδιακή (σε βάθος τριετίας) μείωση ομάδων στα ελληνικά πρωταθλήματα αναγγέλθηκε στα τέλη του 1999 από τον τότε πρόεδρο της ποδοσφαιρικής λίγκας, Βίκτωρα Μητρόπουλο και ήταν βασισμένη σε σχέδιο που επεξεργάστηκε (επ΄αμοιβή) για λογαριασμό της ΕΠΑΕ η διεθνής εταιρία «Deloitte & Touche». Ομως ουδέποτε ολοκληρώθηκε και για μια μόνο σεζόν (2000-01) ίσχυσε μια απλή μετονομασία των πρωταθλημάτων, που τον επόμενο χρόνο καταργήθηκε.

Η αναδιάρθρωση του 2013, αν και είχε ανακοινωθεί από τον πρώην πρόεδρο της ΕΠΟ, Σοφοκλή Πιλάβιο το 2010 καθυστέρησε αρκετά στην υλοποίησή της, λόγω των επικείμενων αρχαιρεσιών στην Ομοσπονδία. Οριστικοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 2013 και προέβλεπε αύξηση των ΠΑΕ της Σούπερ Λιγκ από 16 σε 18 (τουλάχιστον για την περίοδο 2013-14), επάνοδο του θεσμού των 2 ομίλων στη Β΄Εθνική (τουλάχιστον για την περίοδο 2013-14) και συγχώνευση της Γ΄ Εθνικής που τότε ήταν ημιεπαγγελματική με την ονομασία Φουτμπολ Λιγκ 2 με τη Δ΄ Εθνική, σε μια νέα, καθαρά ερασιτεχνική κατηγορία, τη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική, η οποία είχε έξι ομίλους και το σχέδιο ήταν σταδιακά η τελική της μορφή να περιλαμβάνει τέσσερις Ομίλους των 16 ομάδων. Ολο αυτό, βέβαια, δεν διατηρήθηκε για πολύ, καθώς στη συνέχεια άλλαξαν τα πράγματα, όπως γίνεται συνήθως. Μάλιστα, τότε, οι 56 πρωταθλητές των ΕΠΣ συγκροτούσαν 14 Ομίλους των τεσσάρων ομάδων ο καθένας και αγωνίζονταν σε διπλούς αγώνες για την άνοδο.