Η «τιμωρία» του χρηματοπιστωτικού συστήματος και η δημιουργία κεφαλαίου κίνησης μέσα από την επιχείρηση
Ο αποκλεισμός μιας μικρομεσαίας επιχείρησης από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, είτε λόγω οφειλών είτε λόγω ένταξης σε ρυθμίσεις ή στον εξωδικαστικό μηχανισμό, διαμορφώνει μια ιδιαίτερα απαιτητική πραγματικότητα. Στην πράξη λειτουργεί ως μια μορφή «τιμωρίας», καθώς αφαιρεί από την επιχείρηση τη δυνατότητα πρόσβασης σε κεφάλαια που, υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσαν να στηρίξουν τη λειτουργία και την ανάπτυξή της. Η επιχείρηση χάνει την πρόσβαση σε εξωτερική χρηματοδότηση και, ταυτόχρονα, καλείται να συνεχίσει τη λειτουργία της βασιζόμενη αποκλειστικά στις δικές της δυνάμεις.
Σε αυτές τις συνθήκες, η δημιουργία κεφαλαίου κίνησης μετατρέπεται σε εσωτερική διαδικασία. Η επιχείρηση αντλεί ρευστότητα αποκλειστικά μέσα από την καθημερινή της δραστηριότητα. Κάθε λειτουργική ανάγκη, από προμήθειες και μισθοδοσία έως λειτουργικά έξοδα, καλύπτεται από τα έσοδα που η ίδια δημιουργεί.
Η πίεση αυτή αφορά τόσο τις εμπορικές επιχειρήσεις όσο και τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών. Στην πρώτη περίπτωση, το κεφάλαιο δεσμεύεται σε αποθέματα μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος πώλησης και είσπραξης. Στη δεύτερη, η επιχείρηση επενδύει σε χρόνο, ανθρώπινο δυναμικό και λειτουργικά κόστη πριν ακόμη πραγματοποιήσει εισπράξεις. Σε κάθε περίπτωση, η ρευστότητα καθυστερεί, ενώ οι υποχρεώσεις τρέχουν καθώς η επιχείρηση χρηματοδοτεί πρώτα τη λειτουργία της και εισπράττει αργότερα.
Η ύπαρξη παλαιών υποχρεώσεων, ρυθμισμένων μέσω εξωδικαστικού μηχανισμού ή άλλων διακανονισμών, εντείνει αυτή την πίεση. Οι υποχρεώσεις αυτές δημιουργούν σταθερές μηνιαίες εκροές που δεν μπορούν να μετατεθούν, ανεξάρτητα από την πορεία της επιχείρησης. Έτσι, η επιχείρηση δεν αρκεί να καλύπτει τα λειτουργικά της έξοδα. Χρειάζεται να παράγει σταθερά πλεόνασμα, ώστε να εξυπηρετεί και τις υποχρεώσεις του παρελθόντος.
Σε αυτή τη συνθήκη, κάθε επιχειρηματική απόφαση αποκτά χαρακτήρα χρηματοδότησης. Η ανάληψη ενός έργου, η πραγματοποίηση μιας παραγγελίας ή η δέσμευση πόρων πρέπει να οδηγούν με σαφήνεια και ταχύτητα σε εισροή μετρητών και σε είσπραξη. Διαφορετικά, δημιουργείται άμεσα κενό ρευστότητας, το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί εξωτερικά.
Η διαχείριση πόρων απαιτεί πλέον αυστηρή πειθαρχία. Η επιχείρηση αξιολογεί κάθε δραστηριότητα με βάση την ταχύτητα και τη βεβαιότητα επιστροφής κεφαλαίου. Η λογική της ανάπτυξης μέσω όγκου υποχωρεί. Αντίθετα, προτεραιότητα αποκτούν οι κινήσεις που δημιουργούν άμεσο και καθαρό αποτέλεσμα.
Ταυτόχρονα, η επιχείρηση αναδιαμορφώνει το λειτουργικό της μοντέλο. Εστιάζει σε δραστηριότητες με ουσιαστική απόδοση, επιταχύνει τον κύκλο είσπραξης και περιορίζει τη δέσμευση κεφαλαίου σε μη αποδοτικές ενέργειες. Με αυτόν τον τρόπο, ενισχύει σταδιακά τη ρευστότητά της και αποκτά μεγαλύτερο έλεγχο.
Η «τιμωρία» του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αν και περιοριστική, λειτουργεί ταυτόχρονα και ως μηχανισμός επιβολής πειθαρχίας. Η επιχείρηση που θα προσαρμοστεί σε αυτή τη συνθήκη, δημιουργώντας κεφάλαιο κίνησης μέσα από την ίδια τη λειτουργία της, αποκτά σταδιακά έλεγχο και σταθερότητα. Αντίθετα, η επιχείρηση που θα συνεχίσει να λειτουργεί με λογικές εξωτερικής εξάρτησης, χωρίς να παράγει επαρκές καθαρό αποτέλεσμα, θα παραμείνει εγκλωβισμένη.
Στο επόμενο άρθρο θα παρουσιαστούν συγκεκριμένα δεδομένα και πρακτικοί δείκτες, που βοηθούν τις επιχειρήσεις να μετατρέψουν αυτή τη συνθήκη σε εργαλείο στρατηγικής και λήψης αποφάσεων.
Για τους Accountsaints,
Χρήστος Ι. Γρηγοράτος
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
