Ανεμοδαρμένα Ύψη: Έρωτας χωρίς έλεος
Το σκοτεινό μυθιστόρημα της Μπροντέ για τον έρωτα ως καταστροφή, την ταξική βία και την εμμονή, όπου η φύση και οι άνθρωποι συγκρούονται αδιάκοπα, υπό δοκιμασία.
Τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» στην κινηματογραφική μεταφορά από την Έμεραλντ Φένελ (“Υποσχόμενη Νέα Γυναίκα”, “Saltburn”) επιχειρούν κάτι φιλόδοξο, να επανασυστήσει μια από τις πιο σκοτεινές και παρεξηγημένες ιστορίες αγάπης της παγκόσμιας λογοτεχνίας στο σύγχρονο κοινό, όχι ως απλό ρομαντικό δράμα εποχής, αλλά ως μια ωμή, σχεδόν εμμονική τραγωδία παθών. Η ταινία δεν ενδιαφέρεται να εξωραΐσει τον μύθο, αντίθετα, βουτά βαθιά στην καρδιά της ιστορίας της Κάθριν Έρνσοου (Ρόμπι) και του Χίθκλιφ (Ελόρντι), αποκαλύπτοντας την αγάπη τους ως μια δύναμη καταστροφική, αλληλένδετη με την κοινωνική βία, την ταξική ανισότητα και την προσωπική εκδίκηση.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στα ανεμοδαρμένα υψίπεδα του δυτικού Γιόρκσαϊρ, έναν τόπο που λειτουργεί, βέβαια, όχι απλώς ως φόντο αλλά ως αντανάκλαση των εσωτερικών συγκρούσεων των ηρώων. Εκεί, στο απομονωμένο σπίτι των Έρνσοου, καταφθάνει ο Χίθκλιφ, ένα ορφανό παιδί άγνωστης καταγωγής, το οποίο υιοθετεί ο πατέρας της Κάθριν. Από την πρώτη τους συνάντηση, η σχέση των δύο παιδιών ορίζεται από μια σχεδόν άγρια οικειότητα. Μεγαλώνουν μαζί, αψηφώντας κοινωνικούς κανόνες, βρίσκοντας καταφύγιο ο ένας στον άλλον, σε έναν δεσμό που μοιάζει περισσότερο με κοινή ταυτότητα παρά με απλό έρωτα.
Καθώς όμως ενηλικιώνονται, η κοινωνική πραγματικότητα παρεμβαίνει βίαια. Ο Χίθκλιφ παραμένει ένας ξένος, υποβαθμισμένος, στόχος περιφρόνησης και κακοποίησης, ενώ η Κάθριν καλείται να επιλέξει έναν δρόμο που υπόσχεται ασφάλεια και κοινωνική άνοδο. Η απόφασή της να παντρευτεί τον Έντγκαρ Λίντον δεν παρουσιάζεται ως προδοσία από αγάπη, αλλά ως πράξη αυτοσυντήρησης. Η Φένελ δίνει έμφαση στο εσωτερικό ρήγμα της Κάθριν, αγαπά τον Χίθκλιφ με τρόπο απόλυτο, σχεδόν μεταφυσικό, αλλά γνωρίζει πως η ένωση μαζί του θα σήμαινε κοινωνική και προσωπική καταστροφή.
Η φυγή του Χίθκλιφ, πληγωμένου και ταπεινωμένου, σηματοδοτεί το τέλος της αθωότητας και την αρχή μιας μακράς πορείας εκδίκησης. Όταν επιστρέφει χρόνια αργότερα, δεν είναι πια το άγριο παιδί των υψιπέδων, αλλά ένας άντρας αποφασισμένος να διαλύσει ό,τι τον πλήγωσε.
Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε, η νέα κινηματογραφική εκδοχή των «Ανεμοδαρμένων Υψών» κουβαλά πάνω της μια ένταση σχεδόν αναπόφευκτη. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη διασκευή, αλλά για μια σύγκρουση ανάμεσα σε ένα «ιερό» βικτωριανό κείμενο και σε μια δημιουργό που έχει ταυτιστεί με την πρόκληση, την υπερβολή και τη σύγχρονη ματιά. Ο εύλογος σκεπτικισμός δεν γεννήθηκε από νοσταλγία ή συντηρητισμό, αλλά από τον φόβο ότι η ουσία της Μπροντέ κινδυνεύει να χαθεί μέσα στον θόρυβο.
Οι εμφανείς αποκλίσεις από τις περιγραφές, τα ξανθά μαλλιά της Κάθι αντί για τις «καφέ μπούκλες» του βιβλίου, η φυλετική «εξομάλυνση» του Χίθκλιφ, δεν είναι απλώς λεπτομέρειες, αλλά μετατοπίσεις νοήματος. Ο Χίθκλιφ δεν είναι μόνο εραστής, είναι «ξένος», κοινωνικά και σωματικά, και κάθε λευκοποίηση αποδυναμώνει αυτή τη ρωγμή.
Ο έντονα, επιθετικός ερωτισμός και οι αναχρονισμοί της ταινίας με μια αντισυμβατική αισθητική που μοιάζει να υποκαθιστά τη σιωπηλή, βασανιστική ένταση του πρωτοτύπου. Δεν απορρίπτεται, σε καμιά περίπτωση, η επανερμηνεία, όμως, το ερώτημα αιωρείται πάνω από το σαγηνευτικό βλέμμα των Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι «η πρόκληση υπηρετεί την ιστορία ή την σκιάζει;».
Η κινηματογραφική προσέγγιση της Έμεραλντ Φένελ στα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» απομακρύνεται συνειδητά από τον κλασικό ρομαντισμό και επενδύει στην υπερβολή των παθών. Η ταινία αντιμετωπίζει την ιστορία όχι ως λογοτεχνικό μνημείο αλλά ως ζωντανό υλικό προς αποδόμηση, δίνοντας έμφαση στο σώμα, στην επιθυμία και στη βία που υποβόσκει στον έρωτα της Κάθι και του Χίθκλιφ.
Στον πυρήνα της, η υπόθεση των «Ανεμοδαρμένων Υψών» όπως την προσεγγίζει και η Φένελ δεν είναι μια ιστορία για το «μεγάλο ρομάντζο», αλλά για το τίμημα της αγάπης όταν αυτή συγκρούεται με την κοινωνία, την τάξη και τον ίδιο τον εαυτό.
Είναι μια αφήγηση για ανθρώπους που δεν έμαθαν ποτέ πώς να αγαπούν χωρίς να καταστρέφουν και για έναν έρωτα που, αντί να τους σώσει, τους καταδίκασε, γιατί η αγάπη είναι ταυτόχρονα ένωση και απώλεια του εαυτού, μια δύναμη που αποκαλύπτει την αλήθεια μας, αλλά μπορεί να μας καταστρέψει.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
