Rick and Morty: Το χάος έχει χρώμα
Το Rick and Morty είναι μια σειρά κινουμένων σχεδίων που παίζει με το χάος του σύμπαντος και το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το σύμπαν είναι αχανές και αδιάφορο, το χάος, η φυσική του γλώσσα. Μέσα του, η λογική διαλύεται και η ύπαρξη ψάχνει μάταια ένα κέντρο και κάποιο νόημα.
Το Rick and Morty είναι μια σειρά κινουμένων σχεδίων που παίζει με το χάος του σύμπαντος και το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης. Δημιούργημα των Τζάστιν Ρόιλαντ και Νταν Χάρμον, η σειρά συνδυάζει επιστημονική φαντασία, μαύρο χιούμορ και φιλοσοφικό κυνισμό, χτίζοντας έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι ιερό και όλα είναι πιθανά. Στον πυρήνα της βρίσκεται η δυσλειτουργική σχέση ανάμεσα στον Ρικ Σάντσεζ, έναν ιδιοφυή, κυνικό και βαριά αλκοολικό επιστήμονα, και τον εγγονό του, Μόρτι Σμιθ, έναν ευαίσθητο έφηβο που παλεύει να σταθεί απέναντι στην παράνοια του παππού του και στη δική του εφηβική αμηχανία.
Η ιστορία ξεκινά από μια φαινομενικά τυπική αμερικανική οικογένεια, που ζει στα προάστια έξω από το Σιάτλ. Ο Ρικ, αφού επιστρέφει στη ζωή της κόρης του Μπεθ μετά από χρόνια απουσίας, εγκαθίσταται στο σπίτι της, εισβάλλοντας κυριολεκτικά και μεταφορικά στον οικογενειακό ιστό. Ο Τζέρι, ο σύζυγος της Μπεθ, νιώθει διαρκώς μειονεκτικά απέναντι στον πανέξυπνο και αυθάδη πεθερό του, ενώ η ίδια η Μπεθ, χειρουργός αλόγων, ζει παγιδευμένη ανάμεσα στην επιθυμία να αποδείξει την αξία της και στην ανάγκη να έχει τον πατέρα της κοντά της. Τα παιδιά, ο αγχώδης Μόρτι και η κοινωνικά ανήσυχη Σάμερ, κινούνται ανάμεσα στη βαρετή πραγματικότητα του σχολείου και στα σουρεαλιστικά ταξίδια που τους επιβάλλει ο Ρικ. Ο Τζάστιν Ρόιλαντ δανείζει τη φωνή του στους επώνυμους χαρακτήρες, με τον Κρις Πάρνελ, την Σπένσερ Γκράμμερ και τη Σάρα Τσοκ να δανείζουν τη φωνή τους στην υπόλοιπη οικογένεια.
Κάθε επεισόδιο είναι μια νέα βουτιά στο άπειρο, άλλες διαστάσεις, πλανήτες, πλάσματα και κοσμικές παραδοξότητες. Ο Ρικ και ο Μόρτι ταξιδεύουν μέσα από πύλες, συναντούν άλλες εκδοχές του εαυτού τους και μπλέκουν σε σενάρια που θολώνουν τα όρια μεταξύ επιστήμης και παράνοιας. Η σειρά αξιοποιεί το πολυσύμπαν ως καθρέφτη της υπαρξιακής αγωνίας. Σε έναν κόσμο όπου κάθε πιθανότητα υπάρχει, η έννοια της ταυτότητας χάνει το βάρος της. Οι χαρακτήρες είναι ταυτόχρονα αναλώσιμοι και άπειροι, μπορεί να πεθάνουν, να αντικατασταθούν, να ξαναγεννηθούν σε άλλη διάσταση. Έτσι, το «Rick and Morty» δεν αφηγείται μια γραμμική ιστορία, αλλά έναν ατέρμονο κύκλο πειραμάτων πάνω στο ίδιο το νόημα της ύπαρξης.
Στην πρώτη σεζόν, το επεισόδιο “Rick Potion #9” λειτουργεί σαν σημείο καμπής, ο Ρικ και ο Μόρτι καταστρέφουν κατά λάθος τον κόσμο τους και, χωρίς ενοχές, μετακομίζουν σε μια εναλλακτική διάσταση όπου τα αντίγραφά τους πεθαίνουν. Θάβουν τα σώματά τους στην αυλή και συνεχίζουν τη ζωή τους σαν να μην έγινε τίποτα. Είναι η στιγμή που η σειρά αποκαλύπτει το αληθινό της πρόσωπο, έναν κόσμο όπου η αδιαφορία για το σύμπαν και τους ανθρώπους του είναι ο κανόνας. Από εκεί και πέρα, κάθε επεισόδιο γίνεται φιλοσοφική φάρσα πάνω στην ελευθερία, τον ντετερμινισμό και την ψευδαίσθηση του ελέγχου.
Το Rick and Morty διαθέτει μια χαρακτηριστική εικαστική ταυτότητα που ισορροπεί ανάμεσα στο καρτουνίστικο χάος και τη μεθοδική λεπτομέρεια. Το σχέδιο του Τζάστιν Ρόιλαντ, φαινομενικά απλό, κρύβει προσεκτική αρχιτεκτονική, καθαρά περιγράμματα, επίπεδη χρωματική παλέτα, εσκεμμένα αδέξιες γραμμές που εντείνουν την αίσθηση παραμόρφωσης και σουρεαλισμού. Η αισθητική του θυμίζει παραμύθι για ενήλικες που αποσυντίθεται μπροστά στα μάτια σου, με κάθε καρέ να ισορροπεί ανάμεσα στην παιδικότητα και τη φρίκη.
Η χρωματική παλέτα λειτουργεί αφηγηματικά, ψυχρά μπλε και πράσινα στους ψυχρούς, επιστημονικούς κόσμους, θερμά, φθορίζοντα χρώματα στις πιο παρανοϊκές σκηνές, γήινοι τόνοι στις στιγμές οικογενειακής ρουτίνας. Αυτή η αντίθεση δημιουργεί έναν ρυθμό μεταξύ εξωφρενικού και οικείου, σαν να επιστρέφεις από κοσμική κόλαση σε ένα προάστιο σαλονιού.
Η κίνηση είναι εσκεμμένα σπασμωδική, σχεδόν «φτωχή» σε σχέση με το κινηματογραφικό animation, όμως αυτή η τεχνική επιλογή εξυπηρετεί τη σάτιρα. Το σχέδιο δεν επιδιώκει ρεαλισμό, αλλά εικονοποιεί την ασυνέχεια της ίδιας της ύπαρξης. Όλα μοιάζουν λίγο πρόχειρα, λίγο αλλόκοτα, σαν να σχεδιάστηκαν από τον ίδιο τον Ρικ μετά από μια νύχτα μέθης.
Η σειρά, τεχνικά, είναι μια συνειδητή άρνηση της τελειότητας. Ο κόσμος της είναι βρώμικος, υπερβολικός, γεμάτος λεπτομέρειες που συχνά περνούν απαρατήρητες, επιγραφές, σχήματα, αντικείμενα φόντου που λειτουργούν ως οπτικά αστεία ή μετα-σχόλια. Αυτή η πολυεπίπεδη οπτική αφήγηση καθιστά το Rick and Morty όχι απλώς καλοσχεδιασμένο, αλλά εικαστικά πολυδιάστατο —όπως το ίδιο του το σύμπαν.
Η αφήγηση του Rick and Morty δεν περιορίζεται στο σουρεαλιστικό θέαμα, ανατέμνει τις ψυχικές ρωγμές των ηρώων. Ο Ρικ, παρά την παντοδυναμία του, είναι βαθιά κενός, βυθισμένος σε μια νιχιλιστική απάθεια που καμουφλάρει με σαρκασμό και ποτό. Ο Μόρτι, μέσα στην αφέλειά του, είναι η μόνη ηθική φωνή που απομένει. Η Μπεθ και ο Τζέρι, χαμένοι στη δική τους μετριότητα, αντικατοπτρίζουν τη ματαίωση της μεσοαστικής ζωής. Και η Σάμερ, πιο συνειδητοποιημένη απ’ όσο δείχνει, είναι συχνά εκείνη που βλέπει καθαρότερα τη φάρσα γύρω της.
Η ιστορία του Rick and Morty είναι μια παραβολή για την ανθρώπινη απελπισία μπροστά στην αδιαφορία του σύμπαντος. Κάθε ταξίδι τους είναι και μια υπενθύμιση ότι, ακόμα κι αν μπορείς να διασχίσεις άπειρες διαστάσεις, δεν ξεφεύγεις ποτέ από τον εαυτό σου. Το σύμπαν όσο κι αν προσπαθεί να βάλει τάξη στο χάος, δεν τα καταφέρνει γιατί έχασε το manual, κι εμείς απλώς πατάμε “επανεκκίνηση” ελπίζοντας να φορτώσει η πραγματικότητα.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
