Ο Σπύρος Ανδριανός στην «Π»: «Η αλλαγή καριέρας είναι μετάβαση χαρακτήρα»
Θέλοντας να μοιραστεί πρακτικές και στρατηγικές που τον στήριξαν στην καριέρα του, έγραψε έναν πρακτικό και εφαρμόσιμο οδηγό επαγγελματικής επιτυχίας με τίτλο «Επαγγελματίας 5 αστέρων».
Αν και επιτυχημένος προϊστάμενος στον ΟΤΕ, ένιωσε κάποια στιγμή περιορισμένος. Παλεύοντας με το μεγάλο δίλημμα της αλλαγής ρότας, αποφάσισε τελικά να πατήσει, το κουμπί της παραίτησής του. Για να βουτήξει στα -ριψοκίνδυνα- νερά της επιχειρηματικότητας και να αφοσιωθεί στο Men of Style (συμβουλευτικές υπηρεσίες για φλερτ, σχέσεις και αυτοβελτίωση στο Youtube).
Η πορεία του έκτοτε έδειξε ότι έπραξε σωστά και σήμερα είναι μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στον επιχειρηματικό και ψηφιακό κόσμο. Θέλοντας να μοιραστεί πρακτικές και στρατηγικές που τον στήριξαν στην καριέρα του, έγραψε έναν πρακτικό και εφαρμόσιμο οδηγό επαγγελματικής επιτυχίας με τίτλο «Επαγγελματίας 5 αστέρων». Με αφορμή το βιβλίο του, ο Σπύρος Ανδριανός μιλά στην «Π».
– Εργαζόσασταν ως υψηλόβαθμο και βραβευμένο στέλεχος στον ΟΤΕ και πατήσατε το «κουμπί» της παραίτησης για χάρη της επιχειρηματικότητας -του Men of Style. Πώς σας κοιτούσαν οι άλλοι και πώς νιώθατε εσείς στην αρχή αυτής της αλλαγής;
Οι περισσότεροι με κοιτούσαν με απορία. Κάποιοι με θαυμασμό, αρκετοί με δυσπιστία, μερικοί σχεδόν με οίκτο. Στο μυαλό τους άφηνα πίσω μια «ασφάλεια» που για εκείνους ήταν το τέλος του δρόμου μου.
Εγώ, από την άλλη, ένιωθα κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι αν δεν πατούσα τότε το κουμπί, θα πρόδιδα τον εαυτό μου. Δεν έφυγα από θυμό ή από έπαρση· έφυγα από ειλικρίνεια. Εμαθα τόσα πολλά, αλλά ήθελα κάτι παραπάνω. Κυρίως, όμως, ήξερα πως αν έμενα, ίσως να εξελισσόμουν επαγγελματικά σε μια εταιρική δομή, αλλά θα μίκραινα εσωτερικά. Και αυτό, για μένα, ήταν αδιαπραγμάτευτο. Το θυμάμαι σαν τώρα…
– Ποιο είναι το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι όταν προσπαθούν να αλλάξουν καριέρα;
Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι ότι αντιμετωπίζουν την αλλαγή καριέρας ως απόδραση και όχι ως ανάληψη ευθύνης. Φεύγουν από κάτι που τους πιέζει, χωρίς να έχουν απαντήσει στο πού πηγαίνουν και κυρίως στο ποιοι χρειάζεται να γίνουν για να σταθούν εκεί.
Η αλλαγή καριέρας δεν είναι άλμα στο κενό· είναι μετάβαση χαρακτήρα. Οσοι το αγνοούν αυτό, συνήθως αλλάζουν περιβάλλον αλλά κουβαλούν τα ίδια αδιέξοδα.
– Το βιβλίο σας «Επαγγελματίας 5 Αστέρων» κυκλοφόρησε τον περασμένο Σεπτέμβριο και μέσα σε λίγους μήνες έφτασε σε πενταψήφιο αριθμό πωλήσεων. Τι σημαίνει αυτό για εσάς και τι σας ώθησε να το γράψετε;
Δεν το εκλαμβάνω ως προσωπική επιβεβαίωση. Το βλέπω ως ένδειξη ότι υπάρχει μια μεγάλη, ώριμη ανάγκη στον κόσμο των εργαζομένων και των επιχειρηματιών για ουσία και όχι για εύκολες υποσχέσεις. Αυτό φαίνεται και από την απήχηση που έχει το business podcast «ΘΑ ΣΑΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ» που παρουσιάζω με τον Κωνσταντίνο Κίντζιο.
Το έγραψα γιατί, μετά από είκοσι και πλέον χρόνια επαγγελματικής διαδρομής, είχα την ευθύνη να αποτυπώσω όσα δεν λέγονται στα σεμινάρια και δεν χωρούν σε εύκολα slogans που ακούγονται στα social media. Ενα βιβλίο που να σέβεται τον εργαζόμενο, τον επαγγελματία, τον επιχειρηματία, τον άνθρωπο που παλεύει καθημερινά χωρίς χειροκρότημα.
– Δικτυωμένος, Στοχοκεντρικός, Αυθεντικός, Απαραίτητος, Ευπώλητος. «Τα πέντε αστέρια –πέντε πυλώνες που σε εκτοξεύουν» γράφετε. Μπορούν όλοι να τα κατακτήσουν, και δη σε μια εποχή ακρίβειας –ιδίως αν πρόκειται για οικογενειάρχες;
Δεν είναι θέμα δυνατοτήτων· είναι θέμα προτεραιοτήτων και στάσης. Τα πέντε αυτά στοιχεία δεν απαιτούν χρήματα, αλλά συνειδητότητα.
Ειδικά για έναν οικογενειάρχη σε εποχή ακρίβειας, δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Οχι για να «εκτοξευτεί», αλλά για να μη γίνει αναλώσιμος με όσα γίνονται και με όσα έρχονται. Για αυτόν και τους δικούς του.
Αυτά που πραγματεύομαι στο βιβλίο δεν ζητούν υπερπροσπάθεια· ζητούν συνέπεια και καθαρότητα στον τρόπο που στέκεσαι απέναντι στην επαγγελματική σου (και όχι μόνο) υπόσταση. Το πώς βλέπεις τον εαυτό σου στο σύστημα που λέγεται αγορά και το πώς θέλεις να σε βλέπει αντίστοιχα και να σου φέρεται.
– Η αυτοβελτίωση λειτουργεί ουσιαστικά ή έχει μετατραπεί σε μόδα που συχνά εξαντλείται στα συνθήματα;
Η αυτοβελτίωση ως έννοια είναι βαθιά και αναγκαία. Το έχουμε αποδείξει και με το έργο του Men of Style τόσα χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι έχει κακοποιηθεί. Εχει μετατραπεί σε κατανάλωση αισιοδοξίας, σε φράσεις χωρίς κόστος και σε υποσχέσεις χωρίς βάθος.
Η πραγματική αυτοβελτίωση δεν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Λυπάμαι που το λέω, αλλά ισχύει το εξής: η αυτοβελτίωση σε κάνει να αναλαμβάνεις περισσότερη ευθύνη. Και αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο, αλλά είναι ουσιαστικό. Θα περάσεις πρώτα από τα δύσκολα για να νιώσεις καλά. Οχι το αντίθετο.
– Πότε η φιλοδοξία παύει να είναι κινητήρια δύναμη και μετατρέπεται σε παγίδα;
Οταν παύει να υπηρετεί κάτι μεγαλύτερο από το εγώ. Το υπερβατικό καθήκον, όπως λέω συχνά στις ομιλίες μου. Οταν ο στόχος δεν είναι η δημιουργία και η παροχή αξίας στην κοινωνία, αλλά η σύγκριση.
Η φιλοδοξία γίνεται παγίδα όταν δεν ξέρεις γιατί τρέχεις και απλώς φοβάσαι να σταματήσεις. Εκεί δεν κινείσαι από όραμα, αλλά από ανασφάλεια.
– Αν αφήσουμε τα χρήματα εκτός, πώς ορίζετε σήμερα την επιτυχία;
Επιτυχία είναι να μπορείς να κοιτάς τη ζωή σου χωρίς να χρειάζεται να δικαιολογείσαι. Να αντέχει η καθημερινότητά σου το βάρος των επιλογών σου. Να διεκδικείς και να κερδίζεις με τρόπο που σε κάνει υπερήφανο.
Αν αυτό που έχεις χτίσει σε αποξενώνει από τον εαυτό σου και τους ανθρώπους σου, τότε όσο «ψηλά» κι αν φαίνεται, δεν είναι επιτυχία. Τι να την κάνεις την έπαυλη όταν είσαι μόνος μέσα;
– Επαγγελματική και προσωπική επιτυχία μπορούν, αλήθεια, να συνυπάρξουν;
Μπορούν να συνυπάρξουν, αλλά όχι χωρίς κόστος και συνειδητές αποφάσεις. Δεν συνυπάρχουν από μόνες τους ή εύκολα. Αυτό είναι ψευδαίσθηση.
Οποιος πιστεύει ότι θα τα έχει όλα χωρίς να στερηθεί τίποτα, ζει σε έναν μύθο. Οποιος όμως πιστεύει ότι πρέπει να θυσιάσει τα πάντα για να πετύχει, ζει σε έναν πιο επικίνδυνο.
-Υπάρχει κάποιος μεγάλος φόβος που δεν έχετε ακόμη καταφέρει να διαχειριστείτε;
Ο φόβος να μην προδώσω την ευθύνη που έχω απέναντι στους ανθρώπους που με εμπιστεύονται και μείνω μόνος μου. Δεν είναι φόβος αποτυχίας· είναι φόβος ασυνέπειας.
Και ίσως αυτός ο φόβος να μη φεύγει ποτέ εντελώς. Απλώς μαθαίνεις να τον κρατάς σε εγρήγορση, όχι στο τιμόνι.
– Αν είχατε απέναντί σας τον έφηβο εαυτό σας, τι θα του λέγατε;
Θα του έλεγα να μη φοβάται να κάνει όσα θέλει πιο νωρίς στη ζωή του. Να μην προσπαθήσει να χωρέσει σε ζωές που δεν του ανήκουν, αλλά να στήσει τα δικά του πλαίσια που του επιτρέπουν να αναπτυχθεί ταχύτερα.
Και κυρίως: να μη φοβηθεί να γίνει σοβαρός νωρίς. Οχι σκληρός -σοβαρός. Γιατί η σοβαρότητα δεν σκοτώνει τα όνειρα· τα προστατεύει.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
