Πάτρα – Ρίο: Όταν η «ανάπλαση» συγκρούεται με την καθημερινή νοοτροπία

Θα καταφέρουμε κάποτε να τα σεβαστούμε τα έργα που αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής μας;

Πάτρα - Ρίο: Όταν η «ανάπλαση» συγκρούεται με την καθημερινή νοοτροπία Φωτογραφία: FB Κατερίνα Γεώρμα

Η παράνομη στάθμευση στην Πάτρα δεν είναι απλώς ένα χρόνιο πρόβλημα· μοιάζει ολοένα και περισσότερο με μια «ασθένεια» της πόλης. Ένα φαινόμενο που επανέρχεται, ανεξαρτήτως έργων, σχεδιασμών και εξαγγελιών, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια βελτίωσης της καθημερινότητας.

Το τελευταίο επεισόδιο εκτυλίσσεται στην παραλιακή ζώνη του Ρίου, όπου πρόσφατα υλοποιούνται εργασίες ανάπλασης. Το έργο αναβαθμίζει την εικόνα της περιοχής και προσφέρει έναν πιο ανθρώπινο δημόσιο χώρο, με έμφαση στην ήπια κυκλοφορία και τη συνύπαρξη πεζών και ποδηλατών.

Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά πιο ισχυρή από τον σχεδιασμό. Φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα καταγράφουν οχήματα παρκαρισμένα παράνομα, ακόμη και πάνω σε νεοδιαμορφωμένα τμήματα πρασίνου με γκαζόν. Η εικόνα δεν προκαλεί απλώς ενόχληση· αποτελεί ευθεία ακύρωση του ίδιου του έργου πριν καν αυτό ολοκληρωθεί.

Διαβάστε επίσης: Ανάπλαση και προστασία Ρίου-Αγίου Βασιλείου: Δρομολογείται η Β’ φάση του έργου των 10 εκατ. ευρώ

Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να έρθουν. Ο Αναπληρωτής Περιφερειάρχης, Χαράλαμπος Μπονάνος, εμφανίστηκε κατηγορηματικός, δηλώνοντας ότι δεν θα διστάσει να καλέσει τις αρχές για την προστασία της ανάπλασης. Με σαφή αιχμή προς την αντικοινωνική συμπεριφορά, τόνισε ότι το έργο δεν κατασκευάστηκε για να βανδαλίζεται από λίγους που αδιαφορούν για το συλλογικό όφελος.

Οπως σωστά σχολίασε στο facebook, η Κατερίνα Γεώρμα που δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην περιοχή του Ρίου, κανένα έργο δεν έχει αξία αν δεν προστατεύεται και δεν συντηρείται. Η επισήμανση αυτή αγγίζει την ουσία του προβλήματος: η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τους «αρμόδιους», αλλά και την ίδια την κοινωνία που καλείται να σεβαστεί τον δημόσιο χώρο.

Και εδώ βρίσκεται το βαθύτερο ζήτημα. Δεν πρόκειται απλώς για έλλειψη ελέγχου ή αστυνόμευσης. Πρόκειται για μια παγιωμένη κουλτούρα αυθαιρεσίας, όπου το «βολεύομαι για λίγο» υπερισχύει του «σέβομαι το κοινό». Όσο αυτή η νοοτροπία παραμένει αναλλοίωτη, κάθε ανάπλαση θα κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα καλοστημένο σκηνικό χωρίς ουσία.

Την ίδια στιγμή, η αναφορά σε επικείμενα λιμενικά έργα και προσωρινές οχλήσεις εντείνει την ανάγκη για τάξη και οργάνωση στην περιοχή. Αν δεν διασφαλιστεί από τώρα η προστασία των παρεμβάσεων, το επόμενο στάδιο κινδυνεύει να ξεκινήσει πάνω σε ήδη «τραυματισμένο» έδαφος.

Η περίπτωση του Ρίου δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας που επιβεβαιώνει πως η αστική αναβάθμιση δεν είναι μόνο θέμα υποδομών, αλλά κυρίως θέμα συμπεριφοράς. Και εκεί, καμία εργολαβία δεν μπορεί να δώσει λύση.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα γίνουν κι άλλα έργα. Το ερώτημα είναι αν θα καταφέρουμε κάποτε να τα σεβαστούμε.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125